მაშინ, როცა ქვეყნის ხელისუფლებაში ხელფასების მატებაზე მსჯელობენ, ამ ქვეყანაში ადამიანებს შიათ _ არ აქვთ სამსახური, შემოსავალი და არც იმის იმედი, რომ ხვალინდელი დღე უკეთესი იქნება.
ასეთი ოჯახები ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში მრავლად მოიძებნება, თუმცა, ძნელია ნახო ჭიხვარიების ოჯახის მსგავსი, სადაც სიღატაკე ჭიშკრიდანვე თვალში საცემია.
ჭიხვარიები სოფელ ერკეთში, შემაღლებულ ადგილზე ცხოვრობენ _ მათთან მისასვლელად ორხიდიანი ავტომობილია საჭირო. ავარიული გზის გავლის შემდეგ, სახელდახელოდ შეჭედილ ჭიშკარს დაინახავთ, ეზოში შესულებს კი პატარა ქოხი დაგვხდებათ, რომელიც, სადაცაა, დაინგრევა.
ე. წ. „სახლში“ სულ ორი ოთახია, რომელიც გარედან, მუნიციპალიტეტის მერიიდან ცოტა ხნის წინ მიღებული თუნუქით სახელდახელოდ არის შეფუთული:
_ ჭერიდან წყალი კი ჩამოგვდის, მაგრამ ვამჯობინე, კედლები შემეფუთა, რადგან ბავშვები არ გამცივებოდა, _ გვეუბნება ნანული ჭიხვარია, რომელსაც საკუთარ გაჭირვებაზე საუბარი ცრემლების გარეშე უჭირს.
ორ ოთახში 7 სული ცხოვრობს _ ქალბატონი ნანული, მისი 22 წლის შვილი, რძალი და 4 შვილიშვილი.
სულ სამი საწოლი უდგათ _ ერთი პირდაპირ ცემენტის იატაკზე, ორი კი მეორე ოთახში, რომელშიც, იატაკზე სადაცაა, ძველი ფიცრები ჩავარდება.
ჭიხვარიების ოჯახში არც მაგიდაა და არც სკამები. ერთადერთი კარადა მეზობელმა აჩუქა, ახლობლისგან ნათხოვარი მაცივარი ცარიელია, ძველი ტელევიზორი კი კარგა ხანია არ მუშაობს.
ამ ოჯახის ერთადერთი შემოსავალი სოციალური დახმარებაა, რომელიც 3 თვეა, არ მიუღიათ:
_ დეკემბერში შვილიშვილი შემეძინა და ამის საფუძველზე შეგვიწყვიტეს სოციალური დახმარება. ახლა აღდგენილია და თებერვლის ბოლოს უნდა დაგვერიცხოს. ვერ გეტყვით, ეს თვეები როგორ გადავაგორეთ. მეზობელი არ დამრჩა, პურის ფქვილისთვის რომ არ მივსულიყავი. დღეს ერთმა მეზობელმა კონსერვი მომიტანა და სკოლიდან მოსულ ბავშვებს იმას ვაჭმევ, თუმცა, ხვალ რა იქნება, არ ვიცი, _ გვითხრა ნანული ჭიხვარიამ.
მისივე თქმით, ამ დრომდე ელოდებიან მუნიციპალიტეტის მერიიდან ბიუჯეტში გათვალისწინებული პროგრამებიდან მისაღებ თანხებს:
_ მეოთხე შვილიშვილი რომ შემეძინა, მითხრეს, რომ ჩემი რძალი ერთჯერადად 200 ლარს მიიღებდა და ყოველ თვე 100 ლარს, როგორც მრავალშვილიანი დედა. თუმცა, მესამე თვე დაიწყო და ერთი თეთრიც არ მიგვიღია. ცოტა ხნის წინ, წამლები გამოუწერეს ბავშვს და ვერ ვუყიდეთ _ 38 ლარი არ გვქონდა და ვერ ვიშოვეთ. ტყეში ვცხოვრობთ, აქედან ჩოხატაურშიც ვერ ჩახვალ. სამსახური არ არის, პენსიამდე ბევრი მიკლია. მეც მრცხვენია _ 51 წლის ქალი ვარ და ყოველდღე სხვასთან ხომ არ მივალ სამათხოვროდ?! თუ რამე საქმე გამოჩნდა, მეზობელს დასჭირდა დახმარება, მივდივარ.
ასეა ჩემი შვილიც, რომელსაც თურქეთში უნდოდა წასვლა სამუშაოდ, მაგრამ გვითხრეს, თუ წავა, დამხარება შეგიჩერდებათო. ისეთს რას მისცემენ უცხო ქვეყანაში, რომ ოჯახი არჩინოს? ეს დახმარება ცოტა შეღავათს მაინც გვიკეთებს, თუმცა, ამ სამმა თვემ მიწასთან გაგვასწორა. ახლაც, თქვენ რომ გესაუბრებით, მრცხვენია _ სკამსაც ვერ გთავაზობთ დასაჯდომად. არ მინდა, ვინმემ იფიქროს, რომ ვიჩივლე, ვინმეს ვსაყვედურობ. თქვენ თვითონ მომძებნეთ _ სულ არ ვიცოდი, რომ მოდიოდით და ხედავთ, რა დღეში ვართ. უბრალოდ, გამოსავალს ვერ ვხედავთ აქედან, _ ამბობს ნანული ჭიხვარია, რომლის ოჯახი, ოფიციალური მონაცემებით, ჩოხატაურში ყველაზე ღატაკია _ მათი სარეიტინგო ქულა 1 000-ს შეადგენს.
როგორც გავარკვიეთ, გაზი დავალიანების გამო ჩაჭრილი აქვთ:
_ აქ გაზი რომ ამოვიდა, განვადებით შემოვიყვანეთ. სამი თვე ვიხდიდით, მერე ვერ შევძელით და დავალიანების გამო ჩაგვიჭრეს. 400 ლარამდეა დავალიანება და მაგის გადახდის საშუალება კი არა, პურის ფული არ გვაქვს. 4 შვილიშვილს გეფიცებით, არ ვიცი, ხვალ რა უნდა ვაჭამო ბავშვებს. ჩემზე არაფერს ვამბობ, ბავშვები მყავს მშიერი! 2 თვის ბავშვი ძუძუთი კვებაზეა და რძალმა თუ არ ჭამა საჭმელი, ბავშვს რას აჭმევს?! _ საუბრის დროს ცრემლებს ვერ იკავებს ნანული ჭიხვარია.
მისივე თქმით, მის მცირე ეზოში მოსავლის მოყვანაც არ ხერხდება:
_ ამ ტერიტორიაზე სულ წითელი მიწაა და პრაქტიკულად. არაფერი მოდის. 5 წელია, თხილის ნერგებიც კი ვერ გავახარეთ, _ ამბობს „გურია ნიუსთან“ საუბრისას ჩოხატაურის ყველაზე ღატაკი ოჯახის დიასახლისი.
ჩვენი იქ ყოფნის დროს, სკოლიდან უფროსი შვილიშვილი დაბრუნდა. როგორც გავარკვიეთ, პატარა ბიჭი სკოლაში ერთ-ერთი საუკეთესო მოსწავლეა. ოცნებობს, რომ სამეცადინო კუთხე და კარგი სასკოლო ნივთები ჰქონდეს:
_ ბავშვებმაც იციან, რომ არაფერი გვაქვს და არც გვთხოვენ. ახალ წელს მთხოვა ერთი პატარა შუშხუნა მეყიდა. ავუხსენი, რატომაც ვერ ვყიდულობდი და არაფერი უთქვამს. მეორე დღეს მითხრა, _ ბებო, არ ინერვიულო, მთავარია ჩემს და-ძმებს საჭმელი ჰქონდეთო. მართალია, პირველ კლასშია, მაგრამ სხვანაირი ბავშვია _ უთქმელად ცდილობს ჩვენი გაჭირვება გაიგოს, _ ამბობს ნანული ჭიხვარია.
იმის გასარკვევად, თუ რატომ ვერ ისარგებლეს ჭიხვარიებმა ადგილობრივი ბიუჯეტით გათვალისწინებული პროგრამებით და რატომ არ დაერიცხათ მათ კუთვნილი ანაზღაურება, მუნიციპალიტეტის მერიას დავუკავშირდით.
ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის მერის, ირაკლი კუჭავას ინფორმაციით, ჭიხვარიებმა გამგეობას 12 დეკემბერს მიმართეს:
_ წელი სრულდებოდა და მაშინ ვერ მოვახერხებდით გაცემას. წელს, სოციალური გაცემის წესი შეიცვალა. საკრებულომ კი დაამტკიცა, თუმცა, „საკანონმდებლო მაცნეში“ რამდენიმე დღის წინ გამოქვეყნდა და შესაბამისად ცოტა ხნის წინ შევიდა ძალაში _ ამის გამო დაგვიანდა დახმარების გაცემა. რამდენიმე დღეში ერთჯერად 200 ლართან ერთად მიიღებენ მრავალშვილიანობის 100 ლარს. იანვრის თანხაც ჩაერიცხებათ და არაფერი დაეკარგებათ, _ გვითხრა ირაკლი კუჭავამ.
მისივე ინფორმაციით, ჭიხვარიების მიერ მერიაში შეტანილი ყველა განცხადება სხვა წლებშიც დაკმაყოფილებულია და მუნიციპალიტეტი, შესაძლებლობის ფარგლებში, მათ მაქსიმალურ დახმარებას უწევს.
