ვინც სოციალურ ქსელს აქტიურად ადევნებს თვალს, ალბათ, კარგად იცის, რომ წინასწარმეტყველისა და ეზოტერიკოსის, გოგა მანიას ნათქვამი მთელი სიზუსტით ხდება და თან, უმოკლეს დროში. “თბილისელები” გოგას დაუკავშირდა და როგორც პირად, ასევე უამრავ საინტერესო საკითხზე ესაუბრა.
– გოგა, მითხარი უცნაური ბავშვი ვიყავიო და რაში გამოიხატებოდა შენი უცნაურობა?
– დედა რომ გარდამეცვალა, ძალიან დიდი ტრავმა მივიღე. ეს ფაქტი ემოციურად, ფიზიკურად თუ მენტალურად იმდენად მტკივნეული იყო ჩემთვის, რომ თმა გამიჭაღარავდა და დეპრესია დამეწყო. არ მინდოდა ხალხთან კონტაქტი, ჩავიკეტე. ამას მოჰყვა ხილვები. მამა კი მყავდა, მაგრამ მე მაინც დედის ბიჭი ვიყავი. მოკლედ, ბავშვი დიდივით ვსაუბრობდი, არ მესმოდა თანატოლების და მათ არ ვეკონტაქტებოდი. ისინი სხვანაირად აზროვნებდნენ, მე – სულ სხვანაირად და გამირბოდნენ. ძალიან გონებაგახსნილი ვიყავი, მაგალითად, მეორე კლასში „ვეფხისტყაოსნის“ ოცდათორმეტი სტროფი ვიცოდი. მოკლედ, სამყაროში დაკარგულს ბევრჯერ მომიწია საკუთარი თავის მოძებნა და მერე ცხოვრების თავიდან დაწყება.
– რამდენ ხანს გაგრძელდა დედის გარდაცვალების შემდეგ ჩაკეტვა და დეპრესია?
– სანამ საქართველოდან არ წავედი, 17 წლის ასაკამდე. საკუთარი თავის საპოვნელად თურქეთში მარტო გავემგზავრე. დაახლოებით, შვიდი წელი მომიწია იქ დარჩენა. ენა შევისწავლე, ვიპოვე ხალხი, ვინც დამეხმარებოდა და გვერდში დამიდგებოდა, რაღაც დროის განმავლობაში ვიყავი ფოტომოდელი, ჰიპ-ჰოპსაც ვცეკვავდი. არ მინდოდა, მიმეღო ის ძალები, რაც ახლა მაქვს. ამას გავურბოდი და ვებრძოდი მთელი ცხოვრება და მინდოდა საკუთარი თავი სხვა სფეროში აღმომეჩინა, ვცდილობდი, ბევრ რამეში მეცადა საკუთარი შესაძლებლობები.
– ხილვები როდის დაგეწყო და რას ხედავდი?
– თვლემის პროცესში მქონდა ხილვები და ესეც დედის გარდაცვალების შემდეგ დამეწყო. ეს ფენომენი ჩემთვის ამოუცნობი იყო, ვერ ვხვდებოდი, რა ხდებოდა. ეს მგრძნობელობა სულ მქონდა, თუმცა დედის გარდაცვალებამ კიდევ უფრო გაამძაფრა. დედას ხშირად ვუყვებოდი, ღამის საათებში რაღაც სილუეტებს ვხედავ, მოდიან, მელაპარაკებიან-მეთქი. დედაჩემმა ვერ მოასწრო მოეყვანა ჩემთან შემლოცველი და ამ ენერგიისთვის სწორი მიმართულება მიეცა. მამა კი, სამწუხაროდ, ზედაპირულად უყურებდა ამ ყველაფერს. ახლა ვიცი, რომ ეს იყო სამყაროდან, პლანეტებიდან გადმოსული ენერგია, რისი მიღებაც არ მინდოდა. ძნელი იყო, მაგრამ ბევრი ვიბრძლე ამ ცხოვრებაში და საბოლოოდ, ჩემი თავი ვიპოვე. მადლობა სამყაროს, რომ შევძელი მიმეღო ეს ძალები და ამით ბევრს დავხმარებოდი. უამრავი შეპყრობილი ადამიანი გამითავისუფლებია ნეგატიური ზემოქმედებისგან და გამომიჯანმრთელებია. ამ დროს მე, თითქოს, თავიდან ვიბადები. დღეს, მარტო ვცხოვრობ. ღამით, ხილვების დროს, ადგომა მიწევს. მე ამ დროს დღეში თითქოს ათჯერ ვკვდები და მერე თავიდან ვიბადები. ადრე საკუთარი თავი აღარ მინდოდა, რადგან ძნელი იყო, ღამით ხილვის დროს უამრავი ენერგიის, ანუ სილუეტის ხილვა. ეს სამყაროსგან გადმოცემული ნიჭია და ამას ვერსად გავექცევი. კიდევ ვამბობ, ამ ყველაფრის მიღება არ მინდოდა და უამრავი პროფესია ვისწავლე ამის გამო – ჰიპ-ჰოპის ცეკვა, ფოტომოდელობა, ტრენერობაც კი, მაგრამ… დღეს საკუთარი თავი კი არ ვიპოვე, ზუსტად ვიცი, რა მინდა, რა უნდა გავაკეთო, სამყაროს ვარ მინდობილი. ბევრ ადამიანს შევუცვალე ენერგეტიკულად ცხოვრება, უამრავი სამადლობელი წერილი მომდის. ადამიანები, რომლებიც სახლში იყვნენ ჩაკეტილი და დაბალი ვიბრაციული ენერგიების გამო გარეთ ვერ გამოდიოდნენ, დღეს ისინი ჩვეულებრივ ცხოვრებას დაუბრუნდნენ.
