„ვარდების რევოლუციიდან“ 15 წლის გასვლის და საქართველოში არსებული ვითარების შესახებ BLOOMBERG ჟურნალისტის, ელი ლეიკის სტატიას აქვეყნებს, რომლის თარგმანსაც „გურია ნიუსი“ გთავაზობთ:
„საქართველოს ვარდების რევოლუცია, პოსტ-ცივი ომის ერის ერთ-ერთი ყველაზე დრამატული და იმედიანი ეპიზოდი, რამდენიმე კვირაში 15 წლისთავს აღნიშნავს. 2003 წელს, 20 დღის განმავლობაში თბილისის ქუჩებში მოქალაქეები იდგნენ და გაყალბებულ არჩევნებს აპროტესტებდნენ. თვის ბოლოს, მმართველი გადადგა და ახალი საქართველო დაიბადა.
დასავლეთელი დამკვირვებლები ამ პროტესტს აღიქვამდნენ, როგორც ლიბერალური, დემოკრატიული მსოფლიოს ტრიუმფს. დღეს, როცა 2003 წლის მიღწევები ქრება, ყოფილი საბჭოთა რესპუბლიკა, ისევ საფრთხის ქვეშაა.
მე თვითონ შევძელი ვითარების შეფასება, რადგან ამ კვირაში თბილისში გავემგზავრე კონფერენციაზე დასასწრებად „მსოფლიო თავდაყირა“. შერეული სურათია. ერთი მხრივ არსებობს ნამდვილი ოპოზიციური პარტიები და თავისუფალი პრესა. მოსახლეობის უმეტესი ნაწილი თავს ევროპელად თვლის, ხოლო პოლიტიკოსების უმეტესობა ღიად ამბობს, რომ ნატოში შესვლა სურთ. 2013 წელს, როდესაც ვარდების რევოლუციის ლიდერი, მიხეილ სააკაშვილი არჩევნების წაგების შემდეგ პრეზიდენტობის პოსტიდან წავიდა, კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი ნაბიჯი, ხელისუფლების მშვიდობიანი გზით გადაცემა იყო.
მეორე მხრივ, დღეს ერთი ადამიანი დომინირებს ქართულ პოლიტიკაში: მილიარდერი ბიძინა ივანიშვილი. „ქართული ოცნების“ დამფუძნებელი და დამფინანსებელი 2012-2013 წლებში პრემიერ-მინისტრის პოსტს იკავებდა, ბოლო 3 წლის განმავლობაში კი 2 პრემიერ-მინისტრის შეცვლაში მიიღო მონაწილეობა.
როგორც ოპოზიციური პარტია „ევროპული საქართველოს“ ლიდერი, გიორგი ბოკერია ამბობს, მას ეშინია, ქვეყანაში „მოლდოვაცია“ არ დაიწყოს, გულისხმობს იმ პერიოდს, როდესაც მოლდოვაში დაიწყო პროდავსალური პოლიტიკა, მაგრამ თანდათანობით რუსეთის ორბიტაზე გადავიდა.
ეს საფრთხე უფრო მწვავეა საქართველოსთვის, რადგან 2008 წელს რუსულმა ჯარმა ქვეყნის მეხუთედის ოკუპაცია მოახდინა.
„არსებობს რისკი, რომ ყველა მიღწევა დაიშალოს“, _ამბობს ბოკერია. „ჩვენ ოლიგარქის კონტროლირებადი სახელმწიფო ვხდებით თანთადან, სადაც ერთ კაცს შეუძლია პრემიერ-მინისტრები მოხსნას და ოპონენტები დააკავოს“.
მისი თქმით, დღეს ქართული ინსტიტუტები ნაკლებად კორუმპირებულები არიან, ვიდრე 1990-იან წლებში. ამერიკის შეერთებულ შტატებთან ღრმა სამხედრო ურთიერთობაა, რომელიც კიდევ უფრო გაზარდა პრეზიდენტმა, დონალდ ტრამპმა.
მიუხედავად აფხაზეთსა და სამხრეთ ოსეთში რუსი ჯარების დგომისა, თბილისის მთავრობა კვლავ ამტკიცებს, რომ მოსკოვისგან დამოუკიდებელია.
მომავალ თვეს, საქართველოში საპრეზიდენტო არჩევნები ტარდება.
პრეზიდენტობის კანდიდატი, ყოფილი საგარეო საქმეთა მინისტრი, სალომე ზურაბიშვილი, რომელსაც მხარს ბიძინა ივანიშვილის პარტია უჭერს, აცხადებს, რომ საქართველოს და სააკაშვილის ბრალია 2008 წელს რუსეთის შემოჭრა. რომ არ ყოფილიყო ივანიშვილის მხარდაჭერა, ამ თვალსაზრისის გამო დისკვალიფიკაცია მოხდებოდა.
მან ცოტა ხნის წინ სცადა პოზიცია ნათლად დაეფიქსირებინა, თქვა, რომ ფაქტია რუსეთი დაესხა თავს საქართველოს, მაგრამ დამნაშავე სააკაშვილია.
ეს არის ყალბი ამბავი. ჯონ ტეფტიმ, რომელიც აშშ-ს ელჩი იყო საქართველოში 2008 წელს, მითხრა, რომ რუსეთი თვეები ემზადებოდა საქართველოში შესაჭრელად, მოამზადა ბაზები საზღვარზე სამხედრო წვრთნისთვის, მაგრამ წვრთნის დასრულების შემდეგ სამხედროებს დარჩენა უბრძანა. 2008 წელს საქართველოს ქალაქებისა და პორტის კომბინირებული დაბომბვა ასევე რუსეთის სამოქმედო გეგმის ნაწილი იყო. „ამ ყველაფრით აპირებდა სააკაშვილის გადაყენებას“.
ამ შეფასებას ეთანხმება კონდოლიზა რაისი, რომელიც მაშინ ამერიკის შეერთებული შტატების სახელმწიფო მდივანი იყო. ის იხსენებს, რუსეთის საგარეო საქმეთა მინისტრის, სერგეი ლავროვის ნათქვამს, რომ რუსეთი სააკაშვილის მთავრობის გადაყენებას აპირებდა. 2008 წელს რუსეთი დამარცხდა. ახლა, ოლიგარქი, რომელმაც წარმატებას პოსტსაბჭოთა რუსეთში მიაღწია, თანდათან აუქმებს სააკაშვილის დემოკრატიული რევოლუციის შედეგებს.
