“ჩვენნაირი ხალხის ყოფა ყოველდღე უკან-უკან მიდის. პენსიის ამარა ვართ, 260 ლარიდან 60 ლარი კრედიტის დაფარვას სჭირდება. სესხი პურის ფულისთვის ავიღე, მაგრამ 2025 წლამდე რომ არ მთავრდება და ძირითად თანხას ბევრი არაფერი აკლდება, ეს ვიცი.
70 წელს მიღწეული, ონკოლოგიური დიაგნოზის მქონე პენსიონერი ვარ. ჩემი პენსია, ნახევარი თვის მანძილზეც ძლივს მყოფნის, რომ პური და წამლები ვიყიდო. წლების მანძილზე ვწერ განცხადებას, რომ სოციალური დახმარება მივიღო, თუმცა, ვერასდროს დამენიშნა. სასწაულია…
ისეთ ხალხს უნიშნავენ დახმარებას, მართლა რომ არაფერი უჭირთ… მიკვირს, რატომ მანიჭებენ მუდამ მაღალ ქულებს…” _ ასე იწყებს “გურია ნიუსთან” საუბარს ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის დაბა ლაითურის მცხოვრები, მარტოხელა პენსიონერი თამარ მელნიკი.
თამარ მელნიკს ერთი შვილი ჰყავს, თუმცა, დიდი ხანია, მასთან არ ცხოვრობს. თვითონ სოფლის ცენტრში, ერთ-ერთ ძველ, კომუნისტების დროს აგებულ ორსართულიან შენობაში მარტო ცხოვრობს.
_ მარტოხელა ვარ, აბა, რა ვარ?! მყავს 50 წლის შვილი. თბილისში ცხოვრობს. ძალიან გვიან დაქორწინდა. ისე უჭირს, თავი ძლივს გააქვს. მე რა ვთხოვო? მადლობა ღმერთს, რომ შვილი ჰყავს და ნეტავ, იმას გაზრდიდეს ისე, რომ პურის ფული არ გაუჭირდებოდეს. მე ჭირვეული ადამიანი სულაც არ ვარ, მაგრამ გარემოება მაიძულებს, ყოველდღე შიშით ვიცხოვრო, _ გვეუბნება ქალბატონი თამარი.
შენობა, რომელშიც კომუნისტურ ეპოქაში დაწყებითი სკოლა იყო განთავსებული, ახლა თითქმის ავარიულ მდგომარეობაშია. სახურავიდან წყალი ჩადის. ქალბატონი თამარი, როგორც თავად ამბობს, აქ 1970 წელს შეასახლეს. მანამდე კი მშობლებთან ერთად, მახლობლად ცხოვრობდა. როგორც თავად ამბობს, მოხდა ისე, რომ აქ გადმოვიდა საცხოვრებლად და მას შემდეგ მარტო ცხოვრობს.
_ ადრე კიდევ არ მეშინოდა. ახლა, როცა მარტოხელა, ავადმყოფი, ხშირად წამლის და პურის უქონელი ასეთ ყოფაში ვარ, შიშით წნევაც მივარდება, უცებ ჰაერზე გავდივარ და ვცდილობ, ადამიანი ან გზად მიმავალი ტრანსპორტი მაინც დავინახო… _ ასე საუბრობს ის საკუთარ გასაჭირზე.
მისივე თქმით, გასულ წელს ორჯერ გადაიტანა კოვიდი. ხელისუფლება ერთჯერადად საკვები პროდუქტებით დაეხმარა. ასევე, უბნის ექიმის მიმართ უსაზღვროდ მადლიერებას გამოთქვამს.
_ ენძელა ქორიძე სულ გვერდით მიდგას. საკვები პროდუქტებიც კი მომიტანა, რაც მას საერთოდ არ ევალება. ღვთისნიერი ადამიანია. მერიდება, მაგრამ რა ვქნა? ხელისუფლება ერთჯერადად დამეხმარა არაერთხელ, მაგრამ ადამიანს სანამ გეყოფა ეს ერთჯერადი დახმარება? ონკოლოგიური დიაგნოზი მაქვს. ორჯერ გადავიტანე კოვიდი და ისე ვიყავი მისუსტებული, ჯოხით დავდიოდი. ერთხელ ტალახში გავიშხლართე პირაღმა. ძლივს ავდექი, ასეა მარტოხელა ადამიანი… _ საუბრობს თავის არა ერთ გასაჭირზე ქალბატონი თამარი.
როგორც ირკვევა, თამარ მელნიკმა, ბოლოს, ამ წლის ივნისში მიმართა სოციალურ სამსახურს განცხადებით დახმარების დანიშვნის თაობაზე.
ივლისში მასთან, ოჯახში, სოცმუშაკი, პაატა ლაღიძე მივიდა. საბოლოოდ, როგორც თავად ამბობს, 76 ათასი ქულა მიიღო და დახმარება არ დაენიშნა.
_ არ ვიცი, რაში მიწერენ ამდენ ქულებს. შვილი რომ მყავს, რომელიც დიდი ხანია, ჩემთან არ ცხოვრობს და ჩემზე უფრო უჭირს ეკონომიურად, ეს რაიმე გამოსავალია? რატომ დავძრავ კრინტს, თუ არ მიჭირს? ჩემი პენსია ნახევარი თვის მანძილზეც არ მყოფნის წამლებისა და პურისთვის. რაიმეს დაუჯერებელს ვამბობ? _ არაერთხელ იმეორებს ქალბატონი თამარი.
ოზურგეთში, სოციალურ სამსახურში ამბობენ, რომ, როცა სპეციალური ფორმა ივსება, ბენეფიციარი თავად ეცნობა, რა წერია მასში და აწერს ხელს, რომ ყველაფერი წესის და კანონის დაცვით ხორციელდება.
ახლა ქალბატონ თამარს ზამთრის მოახლოების შიში აქვს და შეშაზე ფიქრობს.
_ მუნიციპალიტეტის მერის წარმომადგენელი, გიორგი ხიდირბეგიშვილი კი დამეხმარა შარშან, მაგრამ წელს რა ვქნა? ძლივს ვიმყოფინე ის შეშა. პირველ სართულზე ვცხოვრობ. კედლები ჭუჭრუტანებითაა სავსე. ნახეთ, ჭერი რას ჰგავს! მეზობლებმა ძველი “კარმა” მაჩუქეს. კი მუშაობს, მაგრამ ზამთარში ეს სითბო არ მყოფნის. ამ კედლებში მყოფს, აუცილებლად მჭირდება შეშა. უცებ მოვა ზამთარი. ონკოლოგიური ავადმყოფი ვარ. ვის მივმართო, სად წავიდე? მართლა ძალიან დიდ გასაჭირში ვარ, _ ტირილი ერევა ქალბატონს.
ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის მერის წარმომადგენელი ლაითურში, გიორგი ხიდირბეგიშვილი “გურია ნიუსთან” ამბობს, რომ თამარ მელნიკს იცნობს და იცის მისი მდგომარეობის შესახებ:
_ ვიცნობ ქალბატონს თამარს. ბინა არ არის კეთილმოწყობილი, თუმცა, არც ისეთი გაუსაძლისი მდგომარეობაა. რომ ნახოთ, არც მე მაქვს უკეთესი. აქამდე თბილისში ვცხოვრობდი და ახლა გადმოვედი აქ. წელს შეშით კი დავეხმარეთ და არც მომავალში დავტოვებთ უყურადღებოდ. მუნიციპალიტეტის მერიიდან ერთჯერადი ფულადი დახმარებაც გაუწიეს მედიკამენტების საყიდლად. რაც შეეხება სოციალურ დახმარებას, ამ კონკრეტულ შემთხვევაში, ჩვენ უძლურნი ვართ. ოზურგეთის მერიამ, რის საშუალებაც იყო და რასაც არსებული კანონი ითვალისწინებს, ყველაფერი გააკეთა. არ დავტოვებთ უყურადღებოდ. ის ჩემი ოჯახის ახლობელი ადამიანია. ასეც რომ არ იყოს, ვალდებული ვარ, ყველანაირად დავეხმარო, რის საშუალებაც იქნება. რაც შეეხება სოციალურ დახმარებას, რასაც ასე დაჟინებით ითხოვს, ერთადერთი გამოსავალი ის არის, რომ კიდევ ერთხელ სცადოს და კვლავ დაწეროს განცხადება, როცა ამის დრო დადგება. მოგეხსენებათ, თუ ახლახან ჰქონდა განცხადება დაწერილი, უცებ ისევ ვერ დაწერს, _ გვითხრა გიორგი ხიდირბეგიშვილმა.
ხიდირბეგიშვილმა, ასევე, გვითხრა, რომ როგორც ონკოლოგიურ ავადმყოფს, აუცილებლად დაეხმარება და იზრუნებს, ჩაერთოს ის სახელმწიფო პროგრამაში, რომელიც უფასო ონკოლოგიურ მომსახურებას ითვალისწინებს. რაც შეეხება თამარ მელნიკის საცხოვრებელი გარემოს გაუმჯობესებას, ჯერჯერობით, საამისო თანხა და საშუალება არ არსებობს. სახლის სახურავის საკითხს კი განიხილავენ და მიიღებენ შესაბამის გადაწყვეტილებას.
“გურია ნიუსი” თვალს მიადევნებს და ყურადღებას მიაქცევს თამარ მელნიკის მდგომარეობას.
ავტორი
