და ეს ამბავი რეალობაში გურული იუმორის სისხარტით გადმოიტანეს _ ის ხოხობი ამ ხოხობის წინაპარი იყო, ძამა, მეფე ვახტანგმა და მისმა მონადირეებმა რო დაჭრეს, გურული იყო, გურული და დედაქალაქის ადგილის შერჩევაში თავგანწირვით დაეხმარა მეფეს!
გადაშენების პირას მყოფი ამ უნიკალური ფრინველის პოვნამ ძალიან გაახარა ოზურგეთში, ლესელიძის ქუჩის მცხოვრები ონავრები, რომლებმაც ფეხში დაჭრილი ხოხობი საცხოვრებელი უბნის მიმდებარე ტერიტორიის მაყვლიან ბორცვზე იპოვეს.
_ ბუჩქებში შევნიშნეთ _ მაყვალს ვეძებდით. ოთხი ხოხობი გარბოდა, ერთი კოჭლობდა და სხვებს ჩამორჩებოდა. ავიყვანეთ და ვნახეთ, რომ ფეხი სისხლიანი ჰქონდა, _ ამბობენ ისინი. ბავშვებს შორის, ძველი მონადირის ბესიკ ხუროშვილის შვილიც იყო. მან მამას დაუძახა.
როგორც ბესიკ ხუროშვილი გვიამბობს, საქმე გვაქვს იშვიათ შემთხვევასთან.
_ მე ამ მიდამოებში ოცი წლის წინ ვნახე ეს გადაშენების პირას მყოფი ფრინველი. ეს არის კოლხური ჯიშის მამალი ხოხობი. ფეხი სერიოზულად აქვს დაზიანებული. გალიაში ჩავსვი და საგანგებოდ ვმკურნალობ, მალამო წავუსვი, წყალში ვაშლის ძმარს ვუწვეთებ, რომ განიკურნოს და ისევ უნდა გავუშვა ბუნებაში. შესაძლოა, ვინმემ სპეციალურად გაუშვა აქ. არსებობენ პატრიოტი ადამიანები, რომლებიც გამუდმებით ითხოვენ, დაცული ტერიტორიების გარდა, ტყეებშიც გაუშვან ხოხობი, რომელიც მრავალი ათეული წლის წინ ბინადრობდა ჩვენში და დაუდევარმა მოპყრობამ გადააშენა. ძალიან მინდა, ყველა მონადირე თუ ნადირობის მოყვარული გაფრთხილდეს და მოსაკლავად ნუ გაიმეტებს ამ უნიკალურ ფრინველს, _ ამბობს ბატონი ბესიკი და გალიის ირგვლივ ტრიალებს, მერე კი იქედან ხოხობი ამოჰყავს და მის მტკივან ფეხს გვაჩვენებს.
_ ვფიქრობ, იშვიათობად ქცეული ამ ფრინველის შემორჩენის ერთეულ შემთხვევასთან გვაქვს საქმე. როგორმე უნდა მოვარჩინო და თავის დანარჩენ სამ მეგობართან გავუშვა მახლობელ ბუჩქნარებში. გული მიგრძნობს, ისინი ელიან დაკარგულ ხოხობს. კიდევ კარგი, ჩემთან მოახვედრა განგებამ. ვინმეს რომ მოეკლა, ძალიან მეტკინებოდა გული... _ ამბობს ბესიკ ხუროშვილი.
ნადირობის ტრფიალი ენვერ კომახიძე მიიჩნევს, რომ ბესიკის მიერ გადადგმული ნაბიჯი, ეს არის სიმბოლური ჟესტი ჩვენს დედაბუნებასთან მიმართებაში და ნატრობს, იმდენი საკუთარი თანხა გაუჩნდეს, მრავალი ხოხობი იყიდოს და ტყეში გაუშვას. მრავალი ათეული წლის წინ, ოზურგეთის ტყეებში, ხოხობი წვერმაღალაზე ბინადრობდა.
_ ამ საქმეს მაშინ ცხონებული ვალოდია ჯინჭარაძე უძღვებოდა და დიდი ყურადღებასაც უთმობდა. ამიტომ ხოხობიც იყო ტყეებში. არ იძინებდა კაცი, ეგერები ჰყავდა და თითოეული ხოხბის სიცოცხლეს უფრთხილდებოდა, _ იხსენებს ენვერ კომახიძე, _ თუ კახეთში არსებობს ბევრი სანაშენე მეურნეობა და მერე ტყეებში უშვებენ ხოხობს, გურია რატომ უნდა იყოს გამონაკლისი? საამისოდ ხომ შესანიშნავი კლიმატური პირობებია _ ჩაი და ბუჩქნარია ბევრი. სწორედ ასეთი ადგილები უყვარს ხოხობს. ნეტა, მალე დადგეს ის დრო, როცა ნადირობის ტრფიალთ მოგვისმენს მთავრობა და შესაბამის დასახმარებელ ნაბიჯებს გადადგამს, რათა ჩვენი ღვთის ანაბრად მიტოვებული ფლორა და ფაუნა ერთიან დიდ ნაკრძალად ვაქციოთ, რომლის ერთ-ერთი ულამაზესი ბინადარი ხოხობიც იქნება.
