იქამდე კი ვაზაგაშვილის სარჩელი თბილისის საქალაქო სასამართლოში შევიდა, თუმცა მოსამართლემ ის წარმოებაში არ მიიღო. მოსარჩელე მოპასუხედ მიხეილ სააკაშვილის ასახელებდა და მისგან სხვადასხვა ტელეკომპანიებით და ინტერნეტგამოცემებით 2013 წლის 10 მაისს თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სტუდენტებთან გაკეთებული განცხადების: “ვაზაგაშვილს (მოსარჩელეების გარდაცვლილი ვაჟი) ჰქონდა ორი ავტომატი და მიდიოდა სხვების დასახოცად” უარყოფას მოითხოვდა.
თბილისის საქალაქო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა კოლეგიის მოსამართლე ასმათ კოხრეიძემ სარჩელის წარმოებაში მიღებაზე უარის თქმის ერთ-ერთ მიზეზად აღნიშნულ საქმეში სადავოდ ქცეული ნორმა მიუთითა.
სასამართლოს განჩინებაში აღნიშნულია: ,,სასამართლო მიიჩნევს, რომ სახეზეა კანონის ნორმათა კოლიზია – “სიტყვისა და გამოხატვის თავისუფლების შესახებ” საქართველოს კანონი კრძალავს გარდაცვლილი პირის მაგივრად სარჩელის წარდგენის შესაძლებლობას, ხოლო სამოქალაქო კოდექსი უშვებს გარდაცვლილი პირის ნაცვლად სარჩელის შეტანას იმ პირის მიერ, ვისაც საამისო ღირსი ინტერესი გააჩნია.
“ნორმატიული აქტების შესახებ” საქართველოს კანონის მე-7 მუხლის მე-8 პუნქტის თანახმად, თანაბარი იურიდიული ძალის მქონე აქტებს შორის წინააღმდეგობის შემთხვევაში, უპირატესობა ენიჭება უფრო გვიან მიღებულ (გამოცემულ) ნორმატიულ აქტს. “სიტყვისა და გამოხატვის თავისუფლების შესახებ” კანონი მიღებული იქნა 2004 წლის 24 ივნისს. საქართველოს სამოქალაქო კოდექსი -1997 წლის 26 ივნისს. აღნიშნულიდან გამომდინარე, სასამართლოს მიაჩნია, რომ განსახილველი შემთხვევა ექცევა “სიტყვისა და გამოხატვის თავისუფლების შესახებ” კანონის მოქმედების სფეროში.” -ნათქვამია განჩინებაში.
გერმანიის უზენაესი სასამართლოს თანახმად, სარჩელის შეტანის უფლება ჰქონდათ იმათ, ვისაც გარდაცვლილი ამის გაკეთებას სთხოვდა, ცოცხალი რომ ყოფილიყო. გერმანიის უზენაესი სასამართლოს პოზიციით ასეთი პირები ჩვეულებრივ შეიძლება ყოფილიყვნენ გარდაცვლილის ახლო ნათესავები და არ არის აუცილებელი ისინი ყოფილიყვნენ გარდაცვლილის მემკვიდრეები. მთავარია, რომ ამ მესამე პირებს ჰქონდეთ ინტერესი, რაც ამართლებს მათი უფლების სასამართლო წესით დაცვას .
“თუკი ადამიანი გარდაცვლილია და მისი პირადი ცხოვრების დაცვა გრძელდება გარდაცვალებიდან გონივრულ ვადაში, იმისათვის, რომ ეს უფლება არ იყოს თეორიული ან ილუზორული, საჭიროა მოხდეს ამ უფლების სასამართლო წესით დაცვა. გარდაცვლილის ახლობლები ყველაზე მეტად არიან დაინტერესებული, დაიცვან გარდაცვლილი ადამიანის რეპუტაცია. ამ საქმეში მოსარჩელეს წარმოადგენენ ზურაბ ვაზაგაშვილის ყველაზე ახლობელი ადამიანი, მისი მამა. თუკი ზურაბ ვაზაგაშვილის ან ნებისმიერი სხვა ადამიანის კონსტიტუციური უფლებები გარდაცვალების შემდეგ ძალაშია, მაშინ არავითარი საფუძველი არ არსებობს იმისათვის, რომ იური ვაზაგაშვილი არაუფლებამოსილ მოსარჩელედ იქნეს მიჩნეული.
ამგვარად, დაცულია “საკონსტიტუციო სამართალწარმოების შესახებ” საქართველოს კანონის მე-18 მუხლის მოთხოვნები და არ არსებობს აღნიშნული სარჩელის არსებითად განსახილველად მიღებაზე უარის თქმის საფუძველი,” _ ნათქვამია იური ვაზაგაშვილის კონსტიტუციურ სარჩელში.
