“მოვიქეცი სტანდარტულად, როგორც მოიქცეოდა ნებისმიერი ექიმი, რომელსაც ერთხელ მაინც აქვს ჩატარებული გადაუდებელი დახმარება.” _ აცხადებს დავით სერგეენკო “გურია ნიუსთან”
_ ბატონო დავით, თქვენი მოღვაწეობა მინისტრის პოსტზე დაიწყეთ ძალიან ჩუმად და კარგა ხანი ერიდებოდით ჟურნალისტებთან შეხვედრასაც… ძალიან მალე გახდით ერთ-ერთი პოპულარული მინისტრი და საზოგადოების გარკვეული ჯგუფი სოციალური ქსელით თქვენს პრემიერ-მინისტრობასაც კი ითხოვდა. როგორ ფიქრობთ, რამ განაპირობა ეს ყველაფერი?
_ ძნელი სათქმელია და ახსნაც გამიჭირდება, მაგრამ მე მართლაც ბედნიერი ვარ იმ ხალხის გარკვეული ნაწილის და არცთუ ისე მცირესი, რომლებმაც ჩემს მიმართ ასეთი სიყვარული გამოხატეს. მიჭირს წარმოვიდგინო, მეტს რას უნდა მიაღწიოს ადამიანმა ამ ერთი წლის განმავლობაში, რაც მე მივიღე. ამისთვის უკლებლივ ყველას დიდ მადლობას ვუხდი.
მეორეს მხრივ, იმის აღწერა, თუ რას შეეძლო ეს გამოეწვია, რთული იქნება ჩემთვის გარკვეული სუბიექტური მიზეზების გამო. ძნელია საკუთარ თავზე ილაპარაკო. შემიძლია ერთი რაღაც ვთქვა, რომ მთელი ამ ხნის განმავლობაში, აქაც და წინა სამსახურშიც, უბრალოდ ვცდილობდი, რომ ჩემი საქმე შესაძლებლობის ფარგლებში კარგად გამეკეთებინა. ეს არის ალბათ მთავარი.
_ ერთ დღეს, მთელი საქართველო ალაპარაკდა თქვენს ჰალსტუხზე, რომლითაც პირველადი დახმარება გაუწიეთ მოქალაქეს სასწრაფო სამედიცინო დახმარების მისვლამდე. თქვენ პირადად არასდროს მოგიყოლიათ ეს ამბავი, საინტერესო იქნება ამ ისტორიის მოსმენა პირველი წყაროდან…
_ თვითონ ეპიზოდის აღწერა ასეთი იყო, რომ მივდიოდი ავიაშოუზე და გავიგე მანქანის ხმა… წლების განმავლობაში, სასწრაფო დახმარებაშიც ვმუშაობდი და კრიტიკულ მედიცინაშიც და უამრავჯერ ვარ შესწრებული ასეთ შემთხვევას. ამ დროს, ინსტიქტებით მოქმედებ და გავიწყდება ყველაფერი, სად მიდიხარ, რაზე მიდიხარ და მითუმეტეს, ჰალსტუხი გიკეთია თუ არა. ეს არის პროფესიული უნარჩვევები, რომელიც ინსტიქტის დონეზეა დასული. ამ დროს მთავარია დაზარალებული.
მძღოლს ვთხოვე, რომ გაეჩერებინა მანქანა. ფაქტობრივად, შემთხვევიდან რამდენიმე წამის შემდეგ მივედი. გადავედი, ვხედავ, რომ ძირს აგდია დაზარალებული. ასეთ დროს მოქმედებს სტანდარტული მიდგომა, პირველ რიგში ამოწმებ გარემოს უსაფრთხოებას, დამაზიანებელი ფაქტორი ხომ არ გრძელდება, რამდენად უსაფრთხოა იქ ყოფნა, მაგალითად ელექტრო სადენზე ხომ არ წევს. შემდეგ არის ABC ცნობილი კონცეფცია, ახლა ეს შეცვლილია და CBA არის. მოვიქეცი სტანდარტულად, როგორც მოიქცეოდა ნებისმიერი ექიმი, რომელსაც ერთხელ მაინც აქვს ჩატარებული გადაუდებელი დახმარება.
რაც შეეხება ჰალსტუხს, ნამდვილად არ მიფიქრია, რომ რაღაც სიმბოლური მნიშვნელობა მიმენიჭებინა. თავის დროზე, ძალიან კარგად მოგვამზადეს შოტლანდიაში, როგორ უნდა გამოიყენო შენს ხელთ არსებული საშუალებები იმპროვიზირებული დახმარებისთვის, თუ ყოველთვის არ გაქვს სრულად აღჭურვილი ჩანთა. ამაში, თავის დროზე, სპეციალურად გვამზადებდნენ, თუ როგორ გამოიყენო დაზარალებულის ან შენი ტანსაცმელი, რაღაც ისეთი ნივთები, რომელიც არ არის სამედიცინო დანიშნულების, მაგრამ ეფექტურად შეიძლება გამოიყენო კრიტიკულ სიტუაციებში.
სახეზე გვქონდა სისხლმდენი ჭრილობა, რომელიც რომ გაგრძელებულიყო, ალბათ მარტივად ვერ “გამოძვრებოდა” ეს პაციენტი მდგომარეობიდან. ყველაზე მიწვდომადი და ეფექტური რაც იყო, ეს გახლდათ ჰალსტუხი. დახრილი ვიყავი დაზარალებულთან და ეს ჰალსტუხი აღმა-დაღმა დამიდიოდა მხედველობის ველში… იმ წუთას, თავში დამკრა, რომ ჰალსტუხი იყო ჩემი საშველი.
_ მაშინ წარმოდგენა არ გქონდათ ალბათ, რომ მთელი ქვეყანა გაიგებდა თქვენი ჰალსტუხის ამბავს…
_ არა, არც მიფიქრია მაშინ ამაზე და როცა სხვებმა გაიგეს, არც მაშინ მიგრძვნია თავი კომფორტულად.
_ შემდეგ რა მოხდა, გადააბარეთ პაციენტი სასწრაფო დახმარებას?
_ დიახ, ეგეც პროტოკოლითაა გათვალისწინებული. უნდა გადააბარო პაციენტი სასწრაფო დახმარებას და მხოლოდ ამის შემდეგ შეგიძლია წახვიდე. მეც ასე მოვიქეცი, მოვუყევი ბრიგადას დაზიანებების შესახებ, გამოვემშვიდობე და წამოვედი.
_ ბატონო დავით, თქვენმა კოლეგებმა გიცნეს?
_ ვერა, ვერ მიცნეს… ისინი მოიქცნენ ისე, როგორც იქცევიან პროფესიონალები, უყურებდნენ დაზარალებულს და არა მე. მოისმინეს ჩემს მიერ მიწოდებული ინფორმაცია და გადაიბარეს პაციენტი. მერე, შემთხვევით გაიგეს ეს ამბავი…
