ოთხშაბათს სოფელ ნინოშვილის მოსახლეობას წყალთან დაკავშირებულ პრობლემებზე მუნიციპალიტეტის გამგებელი ზაზა ურუშაძე შეხვდა. აქ ასევე იმყოფებოდნენ ნიგვზიანსა და ნინოშვილში გამგებლის წარმომადგენლები – ირაკლი გუჯაბიძე და ბაჩუკი ტუღუში, ასევე ნინოშვილის მაჟორიტარი დეპუტატი დათო ჩხარტიშვილი. აღნიშნულ შეხვედრას წინ საპროტესტო აქცია და დაპირისპირება უძღოდა მშენებლებსა და ნინოშვილის მოსახლეობის ნაწილს შორის, საქმე ლამის საპატრულო ეკიპაჟის გამოძახებამდე მივიდა.
წელს გამგეობამ 80 ათას ლარიანი ტენდერი გამოაცხადა ნინოშვილის თემის წყალმომარაგების სისტემის რეაბილიტაციისთვის. ამავდროულად, კიდევ ერთ პროექტზე გამოცხადდა ტენდერი, რომლითაც ნიგვზიანის თემის სოფელ არჩეულის მოსახლეობის წყლით უზრუნველყოფა უნდა მომხდარიყო. გარდა იმისა, რომ ორივე ეს პროექტი მოიგო კომპანია "უნივერსალ ჯორჯია 2008"-მ, ამ პროექტებს კიდევ ის აკავშირებთ, რომ ორივე წყალმომარაგების სისტემა ერთიდაიმავე სათავე ნაგებობას უნდა მიებას.
როგორც აღმოჩნდა მოსახლეობის გულისწყრომა სწორედ ამ ფაქტმა გამოიწვია. როგორც თავად ამბობენ, მშენებლებმა ჯერ არჩეულის მიმართულებით დაიწყეს მილების ჩასაყრელი თხრილების გაყვანა. მათ მიაჩნიათ, რომ ნინოშვილში არ არის იმდენი მარაგი, წყლით ორი სოფელი მომარაგდეს. პროექტის მიხედვით, რეაბილიტაციის შემდეგ ნინოშვილში 120 ოჯახს უნდა მიეწოდოს წყალი, ამჯამად კი დაახლოებით 50 ოაჯახია ამ მხრივ უზრუნველყოფილი.
"სანამ ნინოშვილში დაიწყებოდა სამუშაოები, ჯერ არჩეულში გაკეთდა თხრილები. სამშენებლო კომპანიის წარმომადგენლებმა მოსახლეობას ვერ გასცეს კონკრეტული პასუხი, თუ რატომ ხდებოდა ასე, – პროექტი ვინც გაგიკეთათ იმასთან გაარკვიეთო, -მათი პოზიცია ასეთი იყო. საკითხავია, არის კი ნინოშვილში იმდენი მარაგი, რომ თავად ადგილობრივი მოსახლეობის წყლით უზრუნველყოფა მოხდეს. ჯერ ეს გავარკვიოთ და მერე ვისაუბროთ მეორე სოფლის მომარაგებაზე. თუ ჩვენ საკმარისად გვექნება წყალი, არანაირი პრობლემა არაა, არჩეულსაც მივცემთ წყალს და თუ მორჩა, სხვასაც"- აცხადებენ ნინოშვილელები.
ადგილობრივი ხელისუფლების წარმომადგენლებთან ერთად მოსახლეობას "უნივერსალ ჯორჯია 2008"-ს წარმომადგენელი კონსტანტინე ზაქარეიშვილიც შეხვდა, რომელიც მხოლოდ მაშინ აპირებს ადგილზე სამუშაოების გაგრძელებას, როცა მოსახლეობა საბოლოოდ შეჯერდება და ზუსტად გაარკვევს რა და როგორ უნდა.
" წყალმომარაგების ქსელი, რომელიც სოფელში აქამდე მოქმედებს, უვარგისია. ამიტომაც გადავწყვიტეთ წყალი, რომელიც ამ დროისთვის სოფელს მიეწოდება, ახალ ქსელში მოვათავსოთ და ერთ სისტემაში მოვიყვანოთ. ამით წყლის განაწილების წესიც არ დაირღვევა და ყველა მოსახლე თანაბრად მიიღებს წყალს. ამასთან, ვამატებთ ახალ "კაპტაჟს", რომლიდანაც ორი მილით წყალი შევა რეზერვუარში. ცისტერნა უნდა დაიდგას ყველაზე მაღალ წერტილში, საიდანაც მოხდება წყლის განაწილება ყველასთვის თანაბრად. ამჟამად იმიტომ არ მოდის, რომ სისტემა უვარგისია და ბევრი დანაკარგი აქვს. მე გარანტიას ვიძლევი, რომ ნინოშვილს წყალი თავისუფლად ეყოფა. ისე იმასაც გააჩნია, ვინ როგორ მოიხმარს. კიდევ ერთხელ გეუბნებით, ნინოშვილში ნამდვილად არის იმის მარაგი, რომ ამ სოფელში წყალი იყოს.
რაც შეეხება სამუშაოების დაწყებას, მანამ არ განვაახლებთ, სანამ საბოლოოდ არ ჩამოყალიბდებით და არ გაარკვევთ რა გინდათ. თუ ჩემი არ გჯერათ, აქაურები ხომ ხართ, მაშინ თქვენ შემომთავაზეთ უკეთესი ვარიანტი და იქ დავდგამ რეზერვუარს. ასე არ შეიძლება. 200 კაცს სხვადასხვა რამ გაინტერესებთ ერთდროულად. დააყენეთ ერთი საკითხი და პასუხსაც გაგცემთ. წყალი მინდაო კი ამბობთ, მაგრამ ჩანჩქერს ხელი არ ახლოთ, კულტურული მემკვიდრეობააო. ის წყალი კერძო საკუთრება და ვერ შეეხებიო. აბა რა ვქნა, საიდან მოვიყვანო წყალი, თქვენ გადაწყვიტეთ", -განაცხადა შეხვედრაზე კონსტანტინე ზაქარეიშვილმა.
თავის მხრივ სიტუაციის დარეგულირებას ცდილობდა მუნიციპალიტეტის გამგებელი ზაზა ურუშაძე: "ვინ თქვა საერთოდ, რომ ნინოშვილს წყალი არ ექნებოდა და არჩეულს ისე მივაწვდიდით. საიდან წამოვიდა ეს თემა? პირველ რიგში ეს სოფელი დაკმაყოფილდება და შემდეგ მოხდება სხვა სოფლის წყლით უზრუნველყოფა.
არჩეულისთვის დავდგათ ცალკე რეზერვუარი. როცა ამ სოფლის ავზი აივსება და საკმარისზე მეტი წყალი დაგროვდება, შემდეგ მოხდება არჩეულისთვის წყლის მიცემა. არავითარ შემთხვევაში არ მოხდება ისე, რომ ნინოშვილში წყალი არ იყოს და არჩეულში გავუშვათ. ეს თემა არც განხილულა. თუ თქვენ არ გეყოფათ, მაშინ დარჩება არჩეული უწყლოდ, რა ვქნათ მეტი?! თუმცა, ისეც ნუ ვიზამთ, რომ აქ ტყუილად დაიღვაროს წყალი და მეზობელ სოფელს საერთოდ არ ქონდეს. ძირითადი პრობლემა ზაფხულია, სექტემბრიდან წყლის პრობლემა აღარ იქნება. რა ქნან იმ ადამიანებმა, ვისაც წყალი საერთოდ არ აქვს, ზოგს კი დღედაღამე მოშვებული აქვს. თუ ამ საკითხს არ მოევლება, იძულებულები ვიქნებით მრიცხველები დავაყენოთ.
ისიც მინდა ვთქვა, რომ ხარვეზები მსგავს პროექტებში სხვა სოფლებშიც იყო და კანონის ფარგლებში შეგვაქვს მასში ცვლილებები. ასეა ამ შემთხვევაშიც. საერთოდ, დასაშვებია ასეთი რამ."
აღმოჩნდა, რომ სოფლის მოსახლეობის გარკვეული ნაწილისთვის ზემონახსენები ჩანჩქერი ხელშეუხებელი თემაა და მას სოფლის სიამაყედ მიიჩნევს, ზოგი კი პირიქით ჩანჩქერი რად მინდა, სახლში უწყლოდ თუ დავიხრჩვიო.
ჩანჩქერის თემამ გამგებელიც გააცხარა – "აბა, გამაგებინეთ რა გინდათ, ლანჩხუთიდან ამოვიყვანო აქამდე წყალი თუ რა?! ვერ გამიგია თქვენი. თქვე დალოცვილებო, უწყლობით იხრჩობით და რა დროს ჩანჩქერია. არც ასე გინდათ და არც ისე. აბა მე რა გიყოთ, წიქარა(?!) კი არ ვარ, წყალი რომ მოგცეთ" -გაბრაზდა ურუშაძე და ამ სიცხარეში ეტყობა, წიქარა ცისკარაში აერია.
წყლის მოხმარების მხრივ თანასოფლელების მიმართ უკმაყოფილება თავად მოსახლეობამაც გამოთქვა- "ზოგს იმდენი წყალი აქვს, რომ თხილებს რწყავს, მე კი ქათმის დასალევსაც სხვისგან ვეზიდები. ისე ადრე, სათავე-ნაგებობას მომვლელი ყავდა დანიშნული და ის ერთი ადამიანი უვლიდა მას, ხელფასი ეძლეოდა. ხელისუფლებას მეტი რაზე ვაწუხებთ, ერთი წყალს ვითხოვთ".
"სახელმწიფოს ფუნქციაა გააკეთოს წყლის სისტემა, მისი მოვლა კი თავად უნდა უზრუნველყოთ", -უპასუხა მოსახლეობას გამგებელმა. ოღონდ სოფელში წყალი გაკეთდეს და მე მოვუვლი ამ საქმეს, თავად ავუგროვებ ფულს ამ კაცსო, – ინიციატივა გამოიჩინა სოფლის მაჟორიტარმა.
სოფლის მოსახლეობამ და გამგებელმა არჩეულის თემაზე შეთანხმებას შედარებით ადვილად მიაღწიეს. მაგრამ ვერ შეჯერდნენ, თუ რა პრინციპით უნდა მომხდარიყო სოფელში შიდა ქსელის განაწილება. ამასთან დაკავშირებით, ყველას საკუთარი მოსაზრება ქონდა. ხელმძღვანელმა პირებმა სათავე-ნაგებობის ადგილზე მონახულება გადაწყვიტეს, წყლის არსებული მარაგის შესამოწმებლად. მოსახლეობას კი მოუწოდეს, შეჯერდით, კარგად ჩამოყალიბდით, რა და როგორ გინდათ და მერე მოგვახსენეთო.
ამჯერად მიღწეული შედეგებით ნინოშვილის მოსახლეობა კმაყოფილია, მაგრამ ამას ვერ ვიტყვით არჩეულის მოსახლეობაზე, რომლებიც სრულიად სამართლიანად სვამენ კითხვას – თუ საკმარისი წყლის მარაგი დარჩა კარგი, თუ არადა რა გამოდის, მხოლოდ ჩაყრილი მილები დაგვრჩება, ხოლო 25 ათასი ლარი, რომელიც ჩვენი სოფლისთვის იყო განკუთვნილი, სულ ტყუილად დაიხარჯება?
