“გურია ნიუსის” არქივიდან: ინტერვიუ გიგა ლორთქიფანიძესთან – “ნუ ჩავიდენთ ისეთ საქციელს, რომ მერე მთელი ცხოვრება სანანებლად გაგვიხდეს”

ცნობილი რეჟისორის გიგა ლორთქიფანიძის ოჯახს 8 ნოემბერს ვესტუმრე. სახლის კარი ქალბატონმა ქეთი კიკნაძემ გამიღო და თბილი ღიმილით სახლში შემიპატიჟა.

_ მეტად ცუდი ფაქტი მოხდა გუშინ, ნუთუ ეს ყველაფერი ქართველმა ერმა ჩაიდინა?! – გაოცებით თქვა მან. მოგვიანებით საუბარში ბატონი გიგაც ჩაგვერთო.

_ ბატონო გიგა, გუშინ მეტად დაძაბული სიტუაცია იყო საქართველოში, ასევე მოხდა ტელეკომპანია ~იმედის~ დარბევა, მაუწყებლობა შეაჩერებინეს ტელეკომპანია "კავკასიას", რამდენიმე კვირით დაგვემშვიდობა საინფორმაციო გადაცემები.

_ პრესის შეზღუდვა ნიშნავს იმას, რომ საგანგებო მდგომარეობაა გამოცხადებული, არათუ პოლიტიკური გადაცემები ან პოლიტიკური ხასიათის წერილები, არამედ საინფორმაციო ვაკუუმშიც კი მოხვდა ქვეყანა, ე.ი. იმ მხრივ, რომ, ის ტელევიზიებიც, რომელიც დარჩა "კავკასია" და "იმედის" გარდა, ისინიც  დაგვემშვიდობნენ. ეხლა უნდა ვწეროთ "ჯეოსტარზე", "ჯეობარზე" და ა.შ.

ქეთი კიკნაძე: _ როდესაც არის სამხედრო მდგომარეობა გამოცხადებული ჩვენ შეგვიძლია  ვისაუბროთ ხელოვნებაზე, თუ რა თქმა უნდა, თქვენთის საინტერესო იქნება, დანარჩენი გუშინდელი ამბები ყველაფერი იცით, დღევანდელი ამბები თქვენ კი არა, არავინ არაფერი  იცის.

გიგა ლორთქიფანიძე: _ ყველაზე უფრო, რაც მაწუხებს საერთოდ, ამ ბოლო დღეებში ეს არის ის, რომ განხეთქილება არ მოხდეს კიდევ, იმიტომ, რომ 50-60 წელი ვერ მოვიშორეთ ის საშინელი ტვირთი, რომელიც მაშინ დაატყდა თავს ქართველ ინტელიგეციას (1937 წელზე საუბრობს), შეიძლება სულ არ ფიქრობდა ის ხალხი, როდესაც აკრიტიკებდნენ მიხეილ ჯავახიშვილს, ტიციან ტაბიძეს, პაოლო იაშვილს, ევგენი მიქელაძეს, სანდრო ახმეტელს და შემდეგ მთელი მისი ცხოვრება სანანებელი გაუხადათ დ ვერ მოიშორეს  ეს დაღი.

გუშინ (7 ნოემბერს) მაგალითად, შემეცოდა დუტა, როდესაც გამოვიდა ტელევიზიაში და როგორი ნირწამხდარი იყო, იმის გამო, რაც რამოდენიმე დღის წინ მან ჩაიდინა, როცა მაგიდაზე მუშტებს გვირტყამდა, რომ ამ სულელებს (ოპოზიციაზე არის საუბარი) როგორ უგდებთ ყურსო და ალბათ მიხვდა, მეგობრებმაც აგრძნობინეს, რომ მისი გამოსვლა იყო ძალიან არაადეკვატური. ამიტომ კულტურის მუშაკებმა ცოტა თავი უნდა შევიკავოთ, ერთმანეთს მივხედოთ, თეატრს მივხედოთ, კინოს, რაღას მივხედოთ, აღარ არის ქართული კინო. ნუ ჩავიდენთ ისეთ საქციელს, რომ მერე მთელი ცხოვრება სანანებლად გაგვიხდეს.

_ მაინტერესებს, იყო თუ არა ლორთქიფანიძეების ოჯახი პრეზიდენტთან, როდესაც მან ხელოვანები და სპორტსმენები მიიპატიჟა?

_ არა, როგორ გეკადრებათ, ჩვენ იქ რა გვინდოდა. იქ იგი ეგრეთ წოდებულ თავის მომხრეებში იმყოფებოდა, რაც შეეხება მომხრეებს, ძალიან რთული საკითხია, იმიტომ, რომ ამ ბოლო პერიოდში ჩემთვის საოცრება მოხდა, გამოირკვა, თურმე, ყველაზე მეტად მიხეილ სააკაშვილი ჰყვარებია დეპუტატ გუგული მაღრაძეს, იმიტომ, რომ მან საკუთარი გულმკერდით მოინდომა დაეცვა პრეზიდენტი და თქვა, რომ ჩავატაროთო საპარლამენტო არჩევნებიო. თუ აგვირჩევენ კი ვიქნებითო პარლამენტშიო, თუ არა და პრეზიდენტი ხომ მაინც ლეგიტიმური დარჩებაო. დაფიქრდით, თუ რა ვაჟკაცური საქციელი ჩაიდინა ამ ქალმა.

_ ქალბატონო ქეთი, თქვენ, რომ პრეზიდენტთან მოგიწიოს შეხვედრა რა კითხვას დაუსვამდით?

_ ძალიან ძნელი კითხვა მომეცით, ჯერ ერთი არ მიმიპატიჟებდა, მაგრამ თუ დამპატიჟებდა, აუცილებლად მივიდოდი, რადგან პრეზიდენტი თუ გიბარებს, უნდა მიხვიდე, მაგრამ ხელი არ უნდა მოაწერო ისეთ დოკუმენტს,  რომელიც ხვალ ან ზეგ საწინააღმდეგოდ დახვდება, ისე საინტერესოა რა ეწერა იმ დოკუმენტში..

_ და ბოლოს, როგორ შეაფასებდით ბოლო დროინდელ განვითარებულ მოვლენებს?

გიგა ლორთქიფანიძე: _ მოვლენები ძალიან ცუდად დამთავრდა იმით, რომ ყველაზე შემზარავი, რაც შეიძლება მომხდარიყო ეს არის საგანგებო მდგომარეობის გამოცხადება. ძნელია ახლა ამაზე ლაპარაკი და რაიმე აზრების გამოთქვა, კიდევ გიმეორებთ ,თქვენ გაზეთსაც გაუფრთხილდით, რადგან ეს იქნება საგანგებო მდგომარეობის დარღვევა. ვნახოთ, ხვალ ან ზეგ რა იქნება, რომ გითხრათ, ბევრ კარგს ველი, მეეჭვება რომ ასე იყოს.

ქეთი კიკნაძე: _ ასევე ვფიქრობ მეც, თავს ხომ არ დავაჭერინებ. შვილები მყავს, შვილიშვილები მყავს, აღზრდა სჭირდებათ, ყურადღება სჭირდებათ, ალბათ გავჩუმდები, ვიდრე არ იქნება ჩვენს ქვეყანაში დემოკრატია.