ნინა და მამუკა შუბლაძეები ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ შემოქმედში ცხოვრობენ, მათ ექვსი შვილი ჰყავთ, 200-მდე სკას უვლიან და როგორც ჩვენთან საუბირისას ამბობენ, შეუღლების პირველივე წლიდან "მრავლდებოდნენ შვილები და მრავლდებოდა ფუტკარი".
ასაკით ძალზე ახალგაზრდები არიან _ ექვსი შვილის დედა, ქალბატონი ნინა 30 წლისაა, მამუკა კი _ 36-ის.
ახალგაზრდა ოჯახის სამეურნეო საქმიანობა, ძირითადად, ფუტკრით შემოიფარგლება. მართალია, საკარმიდამო ნაკვეთზე აქვთ თხილის და სხვადასხვა ხეხილოვანთა ნარგავები, საყანე ფართობი, მაგრამ ფუტკართან, როგორც ბატონი მამუკა ამბობს, დანარჩენი საქმე ვერ მივა და არც უნდა ახსენოს კაცმა… არც ახსენებს.
საიდანაც უნდა დაივიწყოთ საუბარი, ახალგაზრდა ოჯახის დიდ და ბავშვობის დროინდელ სიყვარულთან მივდივართ. სასკოლო ასაკიდან უყვარდათ ერთმანეთი, ნინას სკოლა არც დაუმთავრებია, ისე გაჰყვა გულისსწორს და ოჯახის შექმნისთანავე, სამეურნეო საქმიანობასაც მიჰყვეს ხელი.
მათი უფროსი შვილი ლევანი და საფუტკრეთი, ასაკით ტოლები _ 15 წლისანი არიან. მარიამი 12 წლისაა, ნიკოლოზი _ 9 წლის, დავითი _ 6 წლის, ეკატერინე _ 3 წლის, ელისაბედი კი _ 7 თვის…
_ მერვე კლასში ვიყავი, მამუკას რომ გავყევი ცოლად. გვიყვარდა ერთმანეთი. თვითონ უკვე დამთავრებული ჰქონდა სკოლა და აღარ დამელოდა. მე უსაზღვროდ მიყვარდა და მიყვარს ბავშვები. მამუკაც ჩემი თანამოაზრე აღმოჩნდა.
სამეურნეო საქმიანობა თავიდანვე დაიწყო. ათი წელია, რაც ფუტკარი კარგად მომრავლდა. ერთი სიტყვით, მრავლდებოდა შვილები, მრავლდებოდა ფუტკარი. გარემო, სადაც ახლა ვარ, ეს არის უსაზღვრო ბედნიერება, სადაც ვერც დაღლას ვგრძნობ და ნაკლებად ვბრაზდები, _ გვეუბნება ნინა ღლონტი.
ექვსი შვილის დედას პატარების აღზრდა, ძირითადად, მარტო უწევდა და უწევს, რადგან მამუკას მშობლები ადრე გარდაეცვალა. ცოლ-ქმარს წუთით არ აქვს მოცლა, თუმცა, როგორც თვითონ ამბობენ, როცა საქმე წინ მიდის და წარმატება არ აგვიანებს, განწყობა მატულობს, თითქოს, ვერაფერი გღლის _ მიიჩნევენ ისინი.
მამუკა შუბლაძემ და მისმა მეგობრებმა, ბიძაშვილმა ერეკლე შუბლაძემ, ბესო გელაძემ, სულხან გიორგაძემ, ბადრი ვასაძემ და გიგა ხომერიკმა ამხანაგობა "შემოქმედის მეფუტკრეობა" ახლახან დააფუძნეს.
_ ძალიან მეხმარებიან, მართლაც ძმებივით მიდგანან გვერდით. ძალიან გვინდა, საკუთარი სიტყვა ვთქვათ ქართულ მეფუტკრეობაში. ორიენტირებული ვარ ქართულ, რუხ ფუტკარზე. ამიტომ სელექციის პრინციპს ვიცავთ, ყოველ ორ წელიწადში ვანახლებთ ჯიშს, რომ უფრო პროდუქტიული იყოს, _ ამბობს მამუკა შუბლაძე.
მეფუტკრეობით დაინტერესებული ოჯახი ფუტკრის მოვლა-პატრონობის გაუმჯობესებას იმაშიც ხედავენ, რომ წელიწადში ორჯერ სკები სხვა, საკმაო მანძილით მოშორებულ სოფლებში გაჰყავთ. მაგალითად, გაზაფხულზე სოფელ ნატანებში, ციტრუსოვანთა ყვავილობის დროს მიჰყავთ. იქ ორი თვით ტოვებენ. მერე კი გადაჰყავთ ჯუმათში, ასევე გომში, სადაც წაბლის ტყეები და კორომებია.
როგორც მამუკა და ნინა ამბობენს, წაბლის თაფლს სერიოზული მოწონება აქვს. მათთან ხშირად მოდიან უცხოელი მომხმარებლები, უმეტესად, თურქეთიდან.
_თურქებს ძალიან მოსწონთ წაბლის თაფლი, ძირითადად მოთხოვნა ამაზეა და უკმაყოფილო არ ვართ _ გაუყიდავი არ გვრჩება, _ ამბობს მამუკა და გვიამბობს საკუთარი ბიზნესის სხვა წარმატებულ მხარეზეც _ ისინი ამზადებენ ფუტკრის რძეს, გამოჰყავთ დედა ფუტკარი, წელიწადში, საშუალოდ, 200 ცალი, რაც წარმატებით იყიდება. რაც შეეხება წარმადობას, შუბლაძეები ამბობენ, რომ თითოეული სკიდან 30 კილოგრამ თაფლს იღებენ და ძალიან უხარიათ, რომ ევროპულ ბაზარზე უკვე გავიდა ქართული თაფლი, როგორც ბრენდი:
_ძალიან გვიხარია, რომ ბაზარი გაფართოვდა. ადრე ვერც წარმოვიდგენდით, რომ ჩვენი თაფლი ევროპულ ბაზარზე გავიდოდა. რაკი ეს მოხდა, უკეთეს ამბებსაც უნდა ველოდოთ. ჩვენი თაფლის სინჯი წაიღეს რიგის ევროპულ ლაბორატორიაში _ ამ საქმეს სურსათის ეროვნული სააგენტო უძღვებოდა. მივიღეთ დადებითი პასუხი, რომ ჩვენი თაფლი პასუხობს ევრობაზრის სტანდარტებს. ითხოვენ ეტიკეტირებას, არის სხვა მოთხოვნებიც, რაც აუცილებლად უნდა შევასრულოთ, თუ წესიერი და წარმატებული ბიზნესის კეთება გვინდა, _ გვეუბნება მამუკა შუბლაძე და კითხვაზე, მოსალოდნელია თუ არა, რომ ამ ოჯახში 12 ულამაზესი გოგო-ბიჭი ვიხილოთ, ისე, როგორც ქართულ ზღაპრებშია და ეზოში ორასი კი არა, ორიათასამდე სკა გუგუნებდეს, ბატონი მამუკა ყოყმანის გარეშე ამბობს, ამაზე ჩვენც ვფიქრობთ, შეუძლებელი და გამორიცხული არაფერია, მთავარია, ჯანმრთელობა და მშვიდობა, _ ღიმილით ამბობს და აკონკრეტებს, სულაც არ ვხუმრობო.
