ახლახან, თბილისში შემზარავი მკვლელობა მოხდა. საკუთარ მანქანაში ჩაცხრილეს ბიზნესმენი ლევან კაჭარავა. ის უცხოეთიდან მამის, გოგი კაჭარავას ორმოცზე იყო ჩამოსული…
ჭორი და მართალი როცა ერთმანეთში ირევა, მაშინ განსაკუთრებით მძლავრობს სიმართლისა და დიდი სიკეთის თქმის წყურვილი, რომელიც უშურველად, ბევრისთვის გასაკვირად გაიღეს კაჭარავებმა იმერეთის ერთ ულამაზეს, კოპწია სოფელში.
გოგი კაჭარავა, ბიზნესმენის მამა, 20-ზე მეტი წლის წინ დაბრუნდა დედულეთში. ხონის რაიონი სოფელი ხიდი, ბუნების იშვიათი ზღაპრულობით შემკული, იმ დროს ისეთივე გასაჭირით იდგა, როგორც საქართველოს ნებისმიერ სოფელში.
90-იანი წლების მიწურულს ის დაფუძნდა დედისეულ სოფელში. სახლი ცხენისწყლის პირას დადგა და სოფლის აღმშენებლობას შეუდგა. უანგარო ნაბიჯებით იმედად მოევლინა სოფელს, საქვეყნო გასაჭირის წინ. პირველი ნაბიჯი პედაგოგთა დასახმარებლად გადადგა და ავტობუსი დანიშნა _ უფასო მგზავრობა შესთავაზა მასწავლებლებს.
მერე კი ყველა საქმეს თავი დაადგა, როგორც იმერეთში იტყვიან…თითქოს, ღმერთის გამოგზავნილი იყო, ჯერ წყალს მიხედა და წყალსადენი სისტემა განაახლა. ააშენა სამრეცხაო, სასტუმრო, რესტორანი, სადაც ყველგან ადგილობრივები დაასაქმა და არავისგან არაფერს ითხოვდა… მისი თითოეული დღე თენდებოდა ფიქრით, დახმარებოდა სოფლის მცხოვრებლებს.
დაბნელებულ დროდ შერაცხულ პერიოდში ვიღაცას სულ ჭირდა, ვიღაცას ტკიოდა და წამლის ფული არ ჰქონდა, , ზოგს შიოდა, ზოგსაც ულხინდა -რამ გაყო წუთისოფლის ჭირი და ლხინი. და გოგი კაჭარავა მათ დასახმარებლად მუდამ გულღია და ხელგაშლილი იდგა.
სოფელში ნებისმიერი გარდაცვლილის ოჯახს მუდამ თანხით ეხმარებოდა. წლების მანძილზე, როცა გასაჭირს ბოლო არ უჩანდა, ამ პატარა სოფელში ყველამ იცოდა, რომ გოგი კაჭარავა მათ ღმერთმა გამოუგზავნა. კიდევაც ერიდებოდათ მისი, თუმცა გასაჭირის შიში ნაკლებად ჰქონდათ. იცოდნენ, მათ გვერდით მაშველი იდგა…
მიუხედავად იმისა, რომ ქველმოქმედება მისი ცხოვრების წესი იყო, დახმარებისთვის მაინც ბევრი აკითხავდა. გაწბილებული არასდროს არავინ გაუშვია უკან.
ბოლოს, როცა სოფელსაც ეკლესია აუშენა, საკუთარი სურვილიც გაუმხილა შვილებს, ამ ეკლესიის ეზოში სურდა, დასაფლავებულიყო.
შვილებმა ლევანმა და ანდრომ მორიდებით შებედეს, თურმე, მამა დედულეთია ეს სოფელი, მამულეთი ხომ არ არის და რატომ გსურს ასეთი არჩევანიო…
ორი თვეც არ არის, რაც გოგი კაჭარავა გარდაიცვალა და ის თბილისში დაკრძალეს.
ატირდა ცხენისწყლის ნაპირთან გაყუჩული პატარა სოფელი… ფერებ-ფერებით შეაგროვეს დედულეთის მიწა და თბილისში ჩაიტანეს…
არ გასულა ცოტა ხანიც და ლევანის ტრაგიკულმა სიკვდილმა ისევ შეძრა პატარა სოფელი.
„მამაზე კიდევ უფრო გულიანი და ხელგაშლილი იყო… რატომ დავისაჯეთ?… სანამ ჩვენი სოფელი იქნება, სანამ ჩვენ ვიქნებით, კაჭარავების ხსოვნაც მუდამ იქნება! ვიტოვებთ იმედს, რომ გოგი კაჭარავას მეორე ვაჟი, ანდრო კაჭარავა, როცა ამერიკიდან დაბრუნდება, დანაპირებს შეგვისრულებს და საბოლოოდ, ჩვენს სოფელში დამკვიდრდება ეს იქნება ჩვენთვის უდიდესი ნუგეში… მანამდე კი, როგორც ბატონმა გოგიმ დაგვიბარა, ეს ყველაფერი თქვენთვის არის და მიხედეთო, ყველაფერს ისე გავაკეთებთ, როგორც მის ხსოვნას ეკადრება “ – ამბობენ ხიდის მცხოვრებლები.
კაჭარავების საშვილთაშვილო კვალი, რაც ამ პატარა სოფელში დარჩა, მართლაც არის ის ნიშა, რომლის სიყვარული, რიდი და პატივისცემა თაობებს მუდამ სიყვარულით გადაეცემა.
ავტორი
