მარჯანიშვილის თეატრში დადგმულ სპექტაკლში “საბრალდებო დასკვნა” მსახიობი თენგიზ მაისურაძე შოშიას როლს ასრულებდა. ამ პიესის მიხედვით მხატვრული სურათიც გადაიღეს და მაისურაძემ უკვე გამცემლიძის როლი განასახიერა. აი, რას იხსენებდა ბატონი თენგიზი ამასთან დაკავშირებით:
“მოკლედ, გამცემლიძე ვარ. კი იცით, ვინცაა ის გამცემლიძე – საბრალდებო დასკვნა რომ წაუკითხეს, მერე კი მაგრად მიბეგვეს თანამოსაკნეებმა. ჰოდა, მეც იგივე მელოდება, მეგობრის ცოლის “გაიმასქნებისათვის”.
თეატრში “ხალტურა” მოდის, გაუქნევ ხელს “გასალახავ” კაცს ან ქალს და მაყურებელი ვერ ამჩნევს, მართლა მოხვდა თუ არა. კინოში ასე ვერ იზამ, რომ იტყვიან “არ იყიდება”. იქ ყველაფერი ნაღდად უნდა მოხდეს. ინდურ ფილმებში რომ არის, ხელის გაქნევამდე ვარდება კაცი, ჩვენთან არ გაჭრის. ქართულ ფილმს ვიღებდით და ქართველ კაცს ცემა-ტყეპას ვინ ასწავლის.
ერთი სიტყვით, წამიკითხეს ეს უბედური საბრალდებო დასკვნა, მოვიდა ჩემი ცემის დრო და გაგვაჩერა რეჟისორმა. “რა მოხდა?” – ჩამოვყარე ყურები. “ახლა მნიშვნელოვანი სცენა იქნება, ყურადღებით და მონდომებით დავიწყოთ”, – დაგვმოძღვრა გიგა ლორთქიფანიძემ და დაჯდა.
დაიწყო, მაგრამ ნეტავ არ დაწყებულიყო. დამეხვია ამდენი “პატიმარი” და, ვაი, შენს თენგოს. მირტყამენ უმოწყალეოდ. ზოგს პირადული გაახსენდა, ფეხსაცმელიც კი გაიხადა და ქუსლი ჩამცხო. ბიჭი ხარ და გაუძელი. მინაცვლებენ ერთს თუ ორს, ჩემი ცოდვით ქვა ტირის. ის ეპიზოდიც დამთავრდა და მეც “გავთავდი”!
ორი საათი მასულიერებდა ექთანი. მეორე დღეს ლოგინიდან წელი ვერ ავითრიე. მესამე დღეს ჩემიანებმა მანქანით მიმიტანეს პოლიკლინიკაში, სადაც ექიმმა ორი კვირა “მომისაჯა” წოლითი რეჟიმი. მართლა ვლესე ლოგინი, უმსგავსო კაცის როლის გამო. ის საშინელი დანაშაული ნამდვილად რომ ჩამედინა, უარესი, ალბათ, არც მაშინ დამემართებოდა”.
