როგორც პროგნოზირებადი იყო, ქვეყანაში პოლიტიკური სიტუაცია დუღილის ნიშნულს უახლოვდება _ თემა მოახლოებული თვითმმართველობის არჩევნებია, რომელშიც მიიღებს თუ არა მონაწილეობას ოპოზიციურ სპექტრი, ჯერაც უცნობია. უფრო მეტიც, სწორედ ეს საკითხი გახდა განსაკუთრებით სადაო, რაც, წესით, პროგნოზირებადი იყო კიდეც.
მოკლედ, რუსთაველზე პროტესტი კვლავ გრძელდება, მართალია, სიმწვავე და მასშტაბურობა მცირეა, მაგრამ მუხტი მაინც ნარჩუნდება. ამასთან, პოლიტპატიმრების ბედიც გაურკვეველია და ამ პროტესტის მთავარი ძალა სწორედ მათი ახლობლები და ოჯახის წევრები არიან, გულანთებულ ახალგაზრდებთან ერთად. ამას ემატება პოლიტიკური ლიდერების დასჯაც _ რამდენიმე ლიდერი უკვე ციხეშია, რამდენიმეს იგივე ბედი ელის და ეს ყველაფერი ქმნის სურათს, როცა არჩევნებზე ფიქრიც კი ზედმეტია.
მაგრამ რეალობა გაცილებით რთულია ოპოზიციისთვის _ ხელისუფლება კრიზისიდან თავის დასაღწევად აქცენტს სწორედ თვითმმართველობის არჩევნებზე აკეთებს და ამით ცდილობს ლეგიტიმაციის პრობლემის გაქარწყლებას.
სწორედ ამ ფონზე ოპოზიციაში აზრი ორადაა გაყოფილი. ერთი ნაწილი კატეგორიულად არას ამბობს საარჩევნო პროცესებში შესვლაზე. მათი აზრით, არ არსებობს არანაირი წინაპირობა, რომ ადგილობრივი არჩევნების ჩატარება შესაძლებელი იქნება თავისუფალ და სამართლიან გარემოში.
ნაწილი კი, არჩევნებში მონაწილეობის შესაძლებლობას არ გამორიცხავს. მათი მთავარი არგუმენტია, რომ შესაძლებელია ოპოზიციამ “ოცნებას” წაართვას დიდი ქალაქები: თბილისი, რუსთავი, ქუთაისი და ბათუმი. რა თქმა უნდა, ეს ერთიანობის შემთხვევაში, მაგრამ სწორედ ეს ერთიანობა პრობლემა.
გიორგი გახარიას პარტია კარგა ხანია აანონსებს, რომ არჩევნების ბოიკოტი არ შედის მის გეგმაში; იმავეს აფიქსირებს იაგო ხვიჩიას “გირჩიც”. ამ დღეებში “ლელო _ ძლიერმა საქართველომაც” დაადასტურა, რომ არ გამორიცხავს მიიღოს მონაწილეობა ადგილობრივ არჩევნებში და ამისთვის დანარჩენ ოპოზიციასთან დიალოგის გახსნა დააანონსა. სწორედ მამუკა ხაზარაძის გუნდის ამ განცხადებამ გამოიწვია “ნაციონალური მოძრაობისა” და მისი წიაღიდან წამოსული პარტიების მხრიდან დიდი აგრესია და მთავარი კრიტიკის ობიექტად სწორედ “ლელო _ ძლიერი საქართველო” იქცა.
ამ თემაზე ლანჩხუთის ოპოზიციურ პარტიების ლიდერებს ვთხოვეთ აზრის გამოთქმა და დავინტერესდით, არიან თუ არა ისინი მზად როგორც ბოიკოტისთვის, ასევე, არჩევნებში მონაწილეობისათვის.
“სანაძლეოს ჩამოვალ, ვერც გახარია და ვერც ლელო მაჟორიტარობის კანდიდატებს ვერ იპოვიან, ყველა მაჟორიტარული თემი და სოფლები რომ დაფარონ ბოლომდე, საქართველოს მასშტაბით. მით უმეტეს, 2017 წლის კანონმდებლობიდან გამომდინარე, როცა “ქოცების” გათვლა, გაზრდილ მაჟორიტარების რაოდენობაზეა აგებული სწორედ (მოგება–წაგებას დავანებოთ თავი) და იმიტომაც დააბრუნეს უკან ამდენი წლის კანონი.
რაის არჩევნებში მიდიან და თუ რამეს ვაჭარბებ, დაელაპარაკონ მათ პარტაქტივს ადგილებზე.
ეს წმინდა პრაგმატული თვალსაზრისით, დანარჩენი ყველაფერი რომ გვერდით გადავდოთ ,გახსნილია დისკუსია და მიპასუხონ, ჰქონდათ თუ არა ეს პრობლემა 2021-შიც კი, როცა მაჟორიტარების რაოდენობა განახევრებული იყო ამჟამად მოქმედი კანონმდებლობით?
ეს ისეთი სპეციფიკური არჩევნებია, მართლა დეტალებში რომაა ეშმაკები დამალული ნორმალურ პირობებშიც კი და თან ახლა და თან ვისთან…” _ დაწერა ფეისბუქზე ნაციონალური მოძრაობის ლანჩხუთელმა ლიდერმა კახა ასკურავამ.
ასკურავას მოსაზრებით, პროტესტი რუსთაველზე არსად გამქრალა: “პროტესტმა სწორედ იმის გამო, რომ ბარიერგადალახულმა ოთხმა პარტიამ ვერანაირი ენა ვეღარ გამონახა მას მერე, რაც ივანიშვილმა მიიტაცა არჩევნები, ლატენტურ ფაზაში გადაინაცვლა და იმ მომენტიდან, რაც საზოგადოება დაინახავს, რომ ერთი მიზნის ქვეშ გაერთიანდება ის პარტიები ვისაც ნდობა გამოუცხადა 2024-ში, პროტესტი ისევ იმ ძალით იფეთქებს და კიდევ მეტითაც, გააჩნია რას შესთავაზებ!
საზოგადოების დეზორიენტირებაში ჯერ გახარიამ შეიტანა ლომის წილი და ახლა “ლელოს” შეაქვს იმ პოზიციით, რომ იმ არჩევნებში აპირებს შესვლას, სადაც კონსტიტუციურადაც კი არ იცვლება ცენტრალური ხელისუფლება, იმას რომ შევეშვათ, ვის და რა პირობებში მიყვებით არჩევნებში“, _ ამბობს ასკურავა და დასძენს, რომ ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნებში მონაწილეობა სრულიად ალოგიკურია:
“ამას “ქოცები” მათ სასარგებლოდ გამოიყენებენ და დასავლეთს ეტყვიან, რაის კრიზისი, რაის პრორუსულობა, აგერ გაბრწყინებულმა პროდასავლურმა პარტიამ მიიღო არჩევნებში მონაწილეობა ვინც 2024-ში ბარიერი გადალახაო.”
“არსებულმა მოვლენებმა ცხადად წარმოაჩინა, რომ პარტია “ლელო–ძლიერი საქართველო” ქვეყნის პოლიტიკურ ავანსცენაზე ანგარიშგასაწევ მოთამაშედ იქცა“, _ ასე მიაჩნია ამ პარტიის ლანჩხუთის ორგანიზაციის ლიდერს, გოჩა ჯანაშიას, რომელიც აცხადებს, რომ პარტია მზად არის მონაწილეობა მიიღოს არჩევნებში. ასევე, არ გამორიცხავს ბოიკოტს, ოღონდ სხვა ოპოზიციურ პარტიებთან დიალოგის გარეშე, გადაწყვეტილება მიღებული არ იქნება:
“ძალიან რთულ პოლიტიკურ რეალობაში ვიმყოფებით, ერთის მხრივ ხელისუფლება ლეგიტიმაციას ვერ ახერხებს, მეორეს მხრივ საპროტესტო მუხტი დაეცა და ოპოზიციის საპროტესტო ერთობა ვერ შედგა. ამ ფონზე ხელისუფლება აქეთ გადმოდის შეტევაზე და ცდილობს, რამენაირად განიმტკიცოს საკუთარი მყიფე მდგომარეობა.
ამის შანსი მას ეძლევა ადგილობრივი არჩევნების წარმატებით ჩატარების შემთხვევაში და თუ მან მოახერხა ამ არჩევნების ლეგიტიმაცია, მაშინ კრიზისსაც დაძლევს. ყოველ შემთხვევაში, ასეთი მოლოდინი აქვთ მმართველ პარტიაში, მაგრამ რეალობა არც ისე მარტივია, როგორც იქ ჰგონიათ. ჩვენმა პოლიტიკურმა ძალამ არ გამორიცხა, რომ ადგილობრივ არჩევნებში შევიდეს, მაგრამ ეს ჯერ ერთი შესაძლო ვარიანტია. უფრო სწორად, ჩვენ არ ვემხრობით ისეთ ბოიკოტს, სადაც ყველა პროდასავლური ძალა არ იქნება წარმოდგენილი. ასევე, ჩვენ მიგვაჩნია, რომ ამ ძალთა ერთობას შეუძლია დისკომფორტი შეუქმნას ხელისუფლებას და ბრძოლის შედეგად აქა–იქ თუ არ მოუგოს, შეარყიოს მაინც სახელისუფლო მმართველობა. ეს, უპირველესად, დიდ ქალაქებშია შესაძლებელი. ყოველ შემთხვევაში, ხელი შეუშალოს ფსევდოოპოზიციის ხელოვნურად აღმოცენების პროცესს.
ამავდროულად, “ლელო _ ძლიერი საქართველო” მზადაა დაჯდეს დიალოგის მაგიდასთან და სხვა ვარიანტებიც განიხილოს. თუნდაც ბოიკოტის თემაც და თუ ბოიკოტის მომხრე ძალებიდან არგუმენტირებული მოსაზრებები იქნება, ის შეუერთდება ამ პროცესს.
რაც მთავარია, უნდა აიხსნას ყველა დეტალი, ყველა ნიუანსი და ფართო კონსესუსის საფუძველზე მოხდეს საერთო ოპოზიციური შეთანხმება.
სამწუხაროდ, ჩვენს ამ წინადადებას ძალიან ცუდი რეაქცია მოჰყვა უპირველესად “ნაციონალური მოძრაობის” მხრიდან და მგონი მოვიდა დრო, ამ ძალამ “უფროსი ძმის” პოზიციიდან შეეშვას დირექტივების გაცემას და პარტნიორული პოზიცია გამოავლინოს, სადაც ყველას აზრი მისაღები იქნება და საღი მსჯელობის შედეგაგ მოხდება სწორი გადაწყვეტილების მიღება.
ისე, ამ რეაქციებმა ცხადყო, რომ “ლელო–ძლიერი საქართველო” ანგარიშგასაწევი ძალაა ქართულ პოლიტიკაში და მისი გადაწყვეტილება მნიშვნელოვანია. მეტს ვერაფერს გეტყვით _ ვნახოთ, როგორ განვითარდება მოვლენები, სრულიად ოპოზიციური სპექტრი მოახდენს თუ არა გაერთიანებას და ურთიერთდიალოგის შედეგად მიიღებს საბოლოო გადაწყვეტილებას. ეს ეხება, უპირველესად, იმ ოთხ ოპოზიციურ პარტიას, რომლებიც მოიაზრებიან პროდასავლურ მთავარ ძალად და რომლებმაც აქამდე, სამწუხაროდ, საჭირო ერთიანობა ვერ გამოავლინეს. დროა გამოავლინონ, თორემ მერე გვიან იქნება“, _ დასძინა ჯანაშიამ.
ავტორი
