ოპოზიციონერი ხარო, ეუბნებიან, ამიტომ გვტოვებენ დახმარების გარეშე. გადაგვეკიდნენ და ჯიბრზე არ გვინიშნავენ”.
იშვიათია შემთხვევა, სოფელში ან ქალაქის ქუჩაში შეხვდე ისეთ ადამიანს, ვინც გეტყვის, მე არაფერი მიჭირს, არ მშია და არც პრობლემები მაქვსო. გამონაკლისი არც ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ლიხაურში მცხოვრები მანანა გრიგოლიაა, რომელმაც “გურია ნიუსთან” თავის გასაჭირზე ბევრი ისაუბრა.
_ ოჯახში ოთხი სული ვართ, ჩემს მეუღლეს საწარმოო ტრავმა აქვს მიღებული. მყავს ორი შვილი, ერთი სკოლაში სწავლობს და წარჩინებული მოსწავლეა. ცხოვრების ძალიან ცუდი პირობები მაქვს, ჩვენი ყოველდღიური ყოფა უმძიმესი საოჯახო კრიზისია, მეტი არაფერი. ულუკმაპურობასთან ერთად, ფაქტობრივად, უსახლკარონიც ვართ, ჩვენი ძირითადი სამყოფელი ფაცხაა, სადაც არ იცხოვრება. ახლა სადაც ვცხოვრობთ, ის სახლი მოხუცებულმა დამიტოვა, რომელსაც ვუვლიდი. ნახეთ, რა მდგომარეობაა _ კიბე ჩანგრეულია, სახლი ავარიულ მდგომარეობაშია, ყოველი მხრიდან აწვიმს. ჩემმა მეუღლემ 1981 წელს საწარმოო ტრავმა მიიღო. მის გამო მოვლილი მაქვს თბილისი და ვიცი, რომ კანონით სოციალური დახმარება ჩვენს ოჯახს ეკუთვნის, მაგრამ ჩემი მეუღლე ცოტა სხვა აზრისაა ამ მთავრობაზე, ბევრი რამ არ მოსწონს, თან ამ აზრს ხმამაღლა გამოხატავს. ოპოზიცია ხარო, ეუბნებიან, ამიტომ გვტოვებენ დახმარების გარეშე. გადაგვეკიდნენ და ჯიბრზე არ გვინიშნავენ. წინასაარჩევნოდ აფიქსირებენ, ვინაა პოზიცია და ვინ _ ოპოზიცია. სადაური ოპოზიცია ვართ ჩვენ? უბრალო, მშრომელი ადამიანები თუ ხმამაღლა ვამბობთ ამ უსაშველო გასაჭირის შესახებ, პარტიული ნიშნის მატარებლები ვართ? ყველა პარტია მაგათთვის გვიჩუქნია, ჩვენ ელემენტარულ პირობებს და ლუკმაპურს ვითხოვთ. ეს ჩვენი ოჯახი არ არის, ვერც გადავიფორმეთ, ჩვენთან გამგეობაში დასურათებული სახით წარდგენილი გვაქვს. სამი წელი დავდიოდი, რომ რამე მოეცათ, ძალიან ცუდ პირობებში ვცხოვრობთ. ჩემი შვილი არის საუკეთესო მოსწავლე. მიხედვა ხომ უნდა? ფიზიკურად ვშრომობ, მეუღლე ინვალიდია, შრომისუუნარო. ამიტომ ოჯახს ვერ ვტოვებ. ასჯერ ვიფიქრე, წავალ თურქეთში სამუშაოდ-მეთქი და სახლში ბავშვები გადაირივნენ: _ დედი, არაფერი არ გვინდა, შიმშილობასაც ავიტანთ და ყველაფერს, ოღონდ არ წახვიდეო. სახლს რომ დატოვებს ოჯახის ქალი, რამდენი ნერვიულობა მოუწევს, ხომ გასაგებია? ისე ვმუშაობ ფიზიკურად. თუ სადმე ვნახე, თხილის და მანდარინის სეზონზე რაიმე სამუშაო, გავრბივარ. ასე ვახერხებ, რომ ელემენტარული სასწავლო ნივთები და წიგნები მაინც შევუძინო შვილს. ვარ 50 წლის, შრომისუნარიანი. გამგეობას მივმართე, გუბერნატორსაც, დამლაგებლად მაინც დამაწყებინეთ სადმე მუშაობა-მეთქი, მაგრამ არაფერი გამოვიდა. ძალიან გვიჭირს თავის გატანა. ახლა მაინც ისეთ დღეში ვართ, ყანის თესვის დრო რომ არის, დახვნის არანაირი საშუალება არ გვაქვს. ჩვენი სოფლის გამგებელს უნდა ვთხოვო, იქნებ ნისიად დამიხნან.
როგორც ქალბატონმა მანანამ აღნიშნა, მათი სახნავ-სათესი ფართობი მდინარე ჩოლოქის სანაპიროსთან არის, 25 კილომეტრი მანძილის დაშორებით და ყველა საჭირო სამუშაოს ჩატარება მინიმუმ 200 ლარი ჯდება. ოჯახის შემოსავალი კი ინვალიდის პენსია _ 70 ლარია. ამდენი წლის განმავლობაში, როგორც თვითონ ამბობს, გია ტაკიძე დაეხმარა 250 ლარით. ასი წლის წინ დადგმული სახლი, რომელიც დარჩა იმ პიროვნების სიკვდილის შემდეგ, ვისაც უვლიდნენ, თითქმის ინგრევა. გარდაცვლილის პენსია 200 ლარის ოდენობით, “გაიყინა”, ვერ აიღეს.
_ 7 წლის მანძილზე ანასეულის ჩაის ფაბრიკაში ვმუშაობდი, შევინახე და კი წამართვეს მერე, მთავრობას ჩემი ვალი აქვს, _ ამბობს მანანა გრიგოლია, _ სამი წელი ვიწვალე, უსახლკაროების თანხა რომ ამეღო და წელს მომცეს. ზამთარი საშინლად გავიტანე, ახლა ვზივარ და ვდარდობ, რა მოვუხერხო ყანას, რით და როგორ დავხნა? რომ ვერ დავხნა, ზამთარში რა ვჭამოთ? ახალ წელს პური არ მქონდა, დამიჯერებთ? კიდევ კარგი ნისიად ვიშოვე. ვერიდები ნისიას, მაგრამ ჩემი მეუღლის პენსია რამდენად უნდა გაანაწილო, რომ სანისიოდ არ გამიხდეს საქმე?
სოციალური დახმარება რომ მიეღოთ, ქალბატონმა მანანამ სამჯერ შეიტანა განცხადება სოციალური მომსახურების სააგენტოში, თუმცა შედეგს ვერც ერთხელ ვერ მიაღწია, გასაჩივრების შემდეგ კი უფრო მაღალი ქულები მიანიჭეს.
_ რომ გავასაჩივრე, უფრო დავისაჯე, _ ამბობს მანანა გრიგოლია. იგი ლიხაურის პატრიოტად თვლის თავს და გაფუჭებული გზის აღდგენაზე ოცნებობს: _ ადრე პატარკაციშვილი იყო ჩამოსული აჭში და ასე უთქვამს, ამ სოფელს მე ვუპატრონებო, თუმცა არ დასცალდა, _ დასძინა მან.
ლიხაურელი ბებიების ოჯახს საყვედური ბევრის მიმართ დასცდა: _ ხალხი ბრბოა, დღეს ძირს გამოგითხრის და ხვალ შენი ფეხის ნაბანს დალევს. ჩვენი ოჯახი მასეთი არაა. მლიქვნელობას ვერ ვიტანთ და არც არავის ვეპირფერებით, _ ამბობენ ისინი, _ ჩვენი შვილები ყანაში და ჩაიში გავზარდეთ, ყველა გეტყვით, როგორი მშრომელი ოჯახი ვართ, მაგრამ ფინანსური შემოსავალი მაინც გვინდა. არცერთი პარტიის არ გვჯერა, არც ფულის გულისთვის მივემხრობით რომელიმეს, ზოგი რომ 20 ლარის გულისთვის სინდის-ნამუსს გაყიდის. ლაპარაკი პირდაპირ გვიყვარს და ხომ იცით, ასეთი ადამიანები არ უყვართ მედროვეებს. ყველამ იცის, რა ხდება არჩევნების დროს. ახლა დაეხმარონ ამ გაჭირვებულ ხალხს, გაგანია ხვნა-თესვისას რომ კაპიკი არ აქვს არავის. რა გააკეთეს სოფლის ფულით? გეცოდინებათ, ალბათ, 9000-ლარიანი ტუალეტი რომ გააკეთეს და მოსაცდელები. მითხარით, ახლა ამაზე რა აზრის ვიქნები? ეს მოსაცდელები ზამთარში მაინც არ ვარგა. აწვიმს ყველა მხრიდან.
_ საქონელს გარეთ ვერ დატოვებ, იპარავენ. ახლა ერთი თვე არ იქნება, რაც დათო გორდელაძის ოჯახი გაქურდეს. ვერაფერი გამოიძიეს, არ შეეძლო პოლიციას, ენახა ქურდები?
ადრე ყანებს მაინც თესავდნენ, მშრომელ გლეხს იმის შიში სად ჰქონდა, მშიერი მოვკვდებიო? არჩევნებზე აგიტალახებენ ჭიშკარს, დატკბებიან, გპირდებიან, მაგრამ ძაღლს ნაფოტით მეორეჯერ ვერ მოატყუებ. არ მომწონს ეს უსამართლობა, გლეხებს რომ ასე ექცევიან, თორემ ჩემთვის რა მნიშვნელობა აქვს, ვინ იქნება გამგებელი ან გუბერნატორი? უბრალოდ, ჩვენც ჩაგვთვალონ ადამიანებად და სოფლისთვის გამოყოფილი ფული სოფლის ხალხს მოახმარონ და არა ისე, როგორც მათ სურთ, _ ამბობს მანანა გრიგოლია.
ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ლიხაურის რწმუნებული დავით ცეცხლაძე “გურია ნიუსთან” საუბარში აღნიშნავს, რომ სოფელ ლიხაურში არა მარტო იაშა ბებიას ოჯახს უჭირს, არამედ ძალიან ბევრ ოჯახს ადგას შავი დღე და აქედან გამომდინარე, ეკუთვნის სოციალური დახმარება.
_ არა მარტო ეს ოჯახია ეკონომიკურად კრიზისულ მდგომარეობაში, სოფელში ძალიან ბევრს უჭირს, მით უმეტეს, ახლა, ხვნა-თესვის დროს. მე ვესაუბრე ქალბატონ მანანას, რომელიც დახმარებას ითხოვს ხვნა-თესვის ჩასატარებლად. მე შევთავაზე წინადადება, კრედო-ბანკის სესხით ან რომელიმე სხვა ბანკის სესხით ისარგებლოს, თუმცა არ აქვს პროცენტის გადახდის საშუალება. ერთი რამ შემიძლია: შეიძინოს საწვავი, ხოლო ტრაქტორისტს მე ვთხოვ, რომ ორი-სამი თვე ადროვოს გადასახადი თანხა.
_ ბატონო დავით, თქვენ შეგიძლიათ, შუამდგომლობა დააყენოთ სოციალურ სამსახურში ასეთ ოჯახებზე.
_ მე 15 დღეა, რაც დავინიშნე და აუცილებლად გავაკეთებ ამას. თუმცა წინა გამგებელმაც დააყენა შუამდგომლობა რამდენიმე ოჯახზე და ყურადღება არ მოუქცევიათ.
_ ქალბატონი მანანა “გურია ნიუსთან” საუბარში აღნიშნავს, რომ მისი მეუღლე ხელისუფლებაზე ხმამაღლა საუბრობს, რა მოსწონს და რა არა, ამის გამო, მისი თქმით, ხელისუფლება ჯიბრში უდგას.
_ ამას ნამდვილად ვერ დავადასტურებ, რადგან მსგავსი რამ არ შეიძლება მოხდეს.
_ ადასტურებთ თუ არა იმას, რომ თქვენ სოფელში ხშირი ქურდობებია, ახლახან გაქურდული გორდელაძის ოჯახის ქურდები ნაპოვნი არაა, რა არის ამის მიზეზი?
_ კი, ნამდვილად ასეა. სოფელში საქონლის ქურდობებია და საერთოდ, ძალიან გახშირდა ქურდობა. გორდელაძის ოჯახის ქურდებიც არ არის ნაპოვნი, თუმცა ბევრი რამ არ წაუღიათ. მიზეზებზე, არ ვიცი, რა გითხრათ.
