სოფელში მაღალმთიანი აჭარიდან ეროზიის შედეგად დაზარალებული ეკომიგრანტები ცხოვრობენ. საქმე იმაშია, რომ 2011 წელს სოფლის მიმდებარედ გაიყიდა ტერიტორია, სადაც 12 მიცვალებულია დაკრძალული. როგორც ადგილობრივი მოსახლეობა აცხადებს, თავის დროზე, ეს ადგილი წალკის გამგეობამ სოფელს სასაფლაოდ გამოუყო, შემდეგ კი კერძო პირის ხელში აღმოჩნდა.
წალკის მუნიციპალიტეტის გამგეობის მიერ მოწოდებული ინფორმაციის თანახმად აღნიშნული ტერიტორია, ამავე სოფელ საბეჭისის მცხოვრებ გურამ გულედანს 2002 წლიდან იჯარით აქვს აღებული, 2004 წელს კი იქ პირველი მიცვალებული იქნა დაკრძალული, დღეისათვის კი 12 მიცვალებულია დასაფლავებული.
საპირისპიროს ამბობს ტერიტორიის მესაკუთრე გურამ გულედანი. მისი თქმით, სასაფლაო გაიხსნა უფრო გვიან, მეპატრონის დაუკითხავად. კითხვაზე, თუ რატომ არ გააპროტესტა სასაფლაოს გახსნა და შემდეგ იქ, ინფრასტრუქტურული პროექტის გახორციელება, ბატონმა გურამმა გვიპასუხა, რომ “ის კაცი არაა, პოლიციაში იაროს”.
“1998 წლიდან აქ, ვცხოვრობთ და მიცვალებულს აქედან ხულოში ვასვენებთ. ზაფხულობით, როცა გოდერძის უღელტეხილი ღიაა, კიდევ ახლოსაა და შედარებით ადვილია მიცვალებულის გადასვენება, მაგრამ ზამთარში 600 კილომეტრის ტარება გვიწევს, რომ მიცვალებული დავასაფლავოთ. ეს დიდ ხარჯებთან და ფიზიკურ, მორალურ ზიანთან არის დაკავშირებული. ვის არ მივმართეთ თხოვნით, რომ გაეფორმებინათ ეს სასაფლაო და გვქონოდა სოფელს, მაგრამ არავინაა ყურადღების მომქცევი. ღმერთმა ყველა დაიფაროს და ზამთარში, როცა ცუდი ამინდია და გზები იკეტება, სად წავიყვანოთ მიცვალებული? ვინმემ გამცეს ამაზე პასუხი! 2004 წელს წალკის გამგეობას ვთხოვეთ გამოეყო ჩვენთვის ადგილი, სადაც გვექნებოდა საშუალება მიცვალებულის დაკრძალვისა და ვაჩვენეთ ეს ადგილი, რომელიც გვინდოდა სასაფლაოდ. სწორედ, მაშინ დავმარხეთ პირველი მიცვალებული და დღეისათვის ამ სასაფლაოზე 12 მიცვალებული განისვენებს. მას მერე სულ ვთხოვთ წალკის გამგეობას და ეკონომიკის სამინისტროს, რომ კანონიერად გადმოგვცენ ეს ტერიტორია სასაფლაოდ. თუმცა ირკვევა, რომ ეს ტერიტორია უყიდია ჩვენსავე მეზობელს, გურამ გულედანს. რა ვქნათ აღარ ვიცით”, _ ამბობს სოფელ საბეჭისის მცხოვრები ავთო ვანაძე.
“ეს ტერიტორია 25 ჰა, რომელიც მიყიდეს ამ პიროვნებას, ჩვენი სოფლისთვის არის სტრატეგიული მნიშვნელობის; ის განლაგებულია სოფლის იმ მხარეს, საითაც არის გასასვლელი საბალახოზე. ამის გაყიდვით სოფელს გადაგვიკეტეს სასოფლო საძოვარზე გასასვლელი ყველანაირი გზა, სხვა გასასვლელი არსად არაა, რომ სოფელმა საბალახოზე ნახირი გაიყვანოს. ეს ერთი დარღვევა. 2009 წელს სოფლის პროექტის ფარგლებში გახორციელდა ინფრასტრუქტურული პროექტი და აღნიშნული სასაფლაო შემოიღობა _ ეს მეორე. ხალხს გვაქვს შეკითხვა, თუ ეს ტერიტორია იყო გაცემული ამ პიროვნებაზე იჯარის ფორმით, მაშ, რატომ მოგვცეს სასაფლაოდ? როგორ ჩაატარეს ამ პიროვნების იჯარაზე მყოფ ტერიტორიაზე ინფრასტრუქტურული პროექტი? როგორ მიყიდეს 2011 წელს ტერიტორია, რომელშიც უკვე 12 მიცვალებული იყო დაკრძალული? როგორ ჩაუკეტეს მთელ სოფელს საბალახოზე მისასვლელი გზა? ამ სოფელში აღარ უნდა ვიცხოვროთ იმიტომ, რომ ვიღაცას მოუნდა ჩვენთვის გასასვლელი ჩაეკეტა?! ჩვენ ვითხოვთ გამოიკვლიონ სათანადო ორგანოებმა აღნიშნული ფაქტი და დამნაშავეები დაისაჯონ, ჩვენ კი დაგვიბრუნონ სოფლის საბალახოზე მისასვლელი გზა და გადმოგვცენ სასაფლაოს ტერიტორია, რომელიც მიცვალებულებიანად გაგვიყიდეს. ამნაირი უნამუსობა ხომ გაუგონარია”, _ აცხადებს სოფელ საბეჭისის მცხოვრები ამირან ირემაძე.
აღნიშნულთან დაკავშირებით კომენტარი ვთხოვეთ წალკის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს თავმჯდომარეს, დავით მაჩიტიძეს. მისი თქმით, ეს ტერიტორია 2002 წლიდან იჯარით ჰქონდა აღებული გურამ გულედანს და ეკონომიკის სამინისტრომ შემდეგ მიჰყიდა მას. წალკის მუნიციპალიტეტი კი ამ საქმესთან არაფერ შუაშია. ჩვენს შეკითხვაზე, თუ რატომ განახორციელა მუნიციპალიტეტმა ინფრასტრუქტურული პროექტი იჯარით გაცემულ ტერიტორიაზე და ინფორმირებული იყო, თუ არა ამის შესახებ ეკონომიკის სამინისტრო ბატონმა დავითმა გვიპასუხა, რომ ის მხოლოდ 2010 წლიდან არის ამ თანამდებობაზე და ადრე რა ხდებოდა, ამაზე პასუხის გაცემა არ შეუძლია.
თემასთან დაკავშირებით კომენტარს აკეთებს ეკონომიკის სამინისტროც. სამინისტროში აცხადებენ, რომ აღნიშნული ტერიტორიის მიყიდვა გურამ გულედანისთვის პირდაპირი მიყიდვის ფორმით მოხდა იმ გარემოების გამო, რომ ეს პიროვნება წარსულში აღნიშნული მიწის მოიჯარე იყო. სამინისტროში აცხადებენ, რომ არ აქვთ ინფორმაცია იმის შესახებ, რომ აღნიშნულ ტერიტორიაზე გასხვისების მომენტში სასაფლაო იყო.
