2016 წლის 5 აგვისტოს, თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიამ არ დააკმაყოფილა როლანდ ბ.-ს სარჩელი, მოპასუხეების – გიორგი პ.-სა და საქართველოს ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების სამინისტროს მიმართ. მხარეთა შორის დავის საგანს იმ ხელშეკრულების ბათილად ცნობა წარმოადგენდა, რომლის საფუძველზეც მოპასუხე გიორგი პ.-ს, ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების სამინისტროს ბალანსზე არსებული ქონება სიმბოლურ ფასად საკუთრებაში გადაეცა. გარდა ამისა, სარჩელის მოთხოვნას წარმოადგენდა გიორგი პ.-ს არაკეთილსინდისიერ შემძენად და მფლობელად ცნობა.
მოსარჩელემ განმარტა, რომ 2007 წლის 21 ივნისის, ნასყიდობის ხელშეკრულებით მითითებული უძრავი ქონება შეიძინა გიორგი პ.-მა. მხარის განმარტებით, მიუხედავად იმისა, რომ გიორგი პ.-მა იცოდა სახელმწიფოსთვის ქონების არაკანონიერად გადაცემის თაობაზე, მან შეუსაბამოდ დაბალ ფასად – 1000 (ერთი ათასი) ლარად შეიძინა ქ. ბათუმში მდებარე ბინა N8.
სასამართლომ მიუთითა, რომ ვინაიდან სადავო უძრავი ქონება გიორგი პ.-ზე გასხვისების დროისათვის წარმოადგენდა სახელმწიფოს საკუთრებას, ეს უკანასკნელი უფლებამოსილი იყო თავისუფლად განეკარგა კუთვნილი ქონება. სასამართლომ მიიჩნია, რომ საქმეში არ იყო წარმოდგენილი მტკიცებულება, რომლითაც შესაძლებელი იქნებოდა იმის მტკიცება, რომ უფლებამოსილმა ორგანომ 2007 წლის 21 ივნისის უძრავი ქონების ნასყიდობის ხელშეკრულება გიორგი პ.სთან-თან გააფორმა იმ დროს მოქმედი კანონმდებლობის დარღვევით ანდა სახელმწიფო არ იყო უფლებამოსილი განეკარგა თავისი საკუთრება.
გარდა ზემოაღნიშნულისა, სასამართლომ მხედველობაში მიიღო ის გარემოება, რომ წარმოდგენილი მოთხოვნა – 2007 წლის 21 ივნისს საქართველოს ეკონომიკური განვითარების სამინისტროსა და გიორგი პ.-ს შორის გაფორმებული უძრავი ქონების ნასყიდობის ხელშეკრულების ბათილად ცნობის შესახებ არის ხანდაზმული, რაც ასევე სარჩელის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის საფუძველს წარმოადგენს.
