“პოლიტიკური კრიზისის გამწვავების შემთხვევაში, ვადამდელ საპარლამენტო არჩევნებს ვიხილავთ“

მოსმენების კანონპროექტი, ქვეყანაში გამწვავებული პოლიტიკური სიტუაცია, დაანონსებული აქციები და მომავალი საპარლამენტო არჩევნები, _  რა პროცესებია მოსალოდნელი, ამ საკითხებზე  “გურია ნიუსი” “პოლიტიკის და სამართლის ცენტრის” თავმჯდომარეს, იურისტ ამირან გიგუაშვილს ესაუბრა.

_ როგორ შეაფასებთ მოსმენების კანონპროექტთან დაკავშირებით განვითარებულ მოვლენებს? არის თუ არა ეს პრემიერ ღარიბაშვილის მთავრობის მარცხი?

 _ ჩვენ ძალიან საინტერესო მოვლენებს ვადევნებთ თვალყურს. ის რაც ხდება, ანუ კოალიციის წიაღში ახალი პოლიტიკური ცენტრის დაბადება მოსალოდნელიც იყო და მოსმენების შესახებ კანონპროექტმა  ამ პროცესს უბრალოდ ფარდა ახადა.

_ რამდენად მოსალოდნელია, რომ ამ პროცესებმა კოალიციის დაშლა დააჩქაროს, მით უმეტეს იმ ფონზე, როდესაც თავდაცვის სამინისტროს მაღალჩინოსნების დაჭერამ კიდევ უფრო აშკარა გახადა თავად კოალიციის შიგნით არსებული პრობლემების სიმწვავე და პოზიციების სხვაობა?

_ ვფიქრობ, ეს მხოლოდ დასაწყისია და ჩვენ ამ პოლიტიკური მშობიარობისათვის თვალის დევნება კიდევ დიდხანს მოგვიწევს, რაც თავისთავად არ იქნება არც ადვილი და არც უმტკივნეულო. ფაქტია, რომ ის ფუნქცია, რაც „ნაციონალურ მოძრაობას“ გააჩნდა, ანუ კოალიციის სიმყარის გარანტია, თანდათანობით აღარ მუშაობს და ვფიქრობ, საპარლამენტო არჩევნების მოახლოებასთან ერთად „ნაციონალური მოძრაობის“, როგორც ოპოზიციური ძალის, შიდაკოალიციური ძალებით ჩანაცვლების პროცესი კიდევ უფრო გააქტიურდება.

_ რამდენად არის მოსალოდნელი, კოალიციის დაშლა მიზანმიმართულად მოხდეს, რომ „ნაციონალური მოძრაობის“ ოპოზიციური ნიშა, ირაკლი ალასანიას პარტიამ დაიკავოს?

_ თუ მოვლენების განვითარების ლოგიკურ ჯაჭვს მივყვებით, ეს კოალიცია დასაშლელად თავიდანვე განწირული იყო. მათი გამაერთიანებელი ფაქტორი „ნაციონალური მოძრაობის“ დამარცხება იყო, რაც მეტ-ნაკლები წარმატებით შეძლეს დღემდე ჩატარებულ ყველა არჩევნებზე. ამ ეტაპზე ეს ფაქტორი აქტუალური აღარ არის, არც მათთვის და არც საზოგადოებისთვის, მით უმეტეს, 2016 წლის საპარლამენტო არჩევნებზე „ნაციონალური მოძრაობის“ დამარცხება მთავარი ლოზუნგი ვეღარ იქნება. ამიტომაც თავისთავად ჩნდება საჭიროება შეიქმნას ისეთი პოლიტიკური ცენტრი, რომელიც ხელისუფლებით უკმაყოფილო ელექტორატს, რომელსაც არც „ოცნება“ მოსწონს, არც „ნაციონალური მოძრაობა“ და არც პრორუსული ძალები, არჩევნებზე მისვლის მოტივაციას გაუჩენს. ყველა გამოკითხვით, ასეთი ელექტორატის რაოდენობა საკმაოდ დიდია და მომავალ საპარლამენტო არჩევნებამდე კიდევ უფრო გაიზრდება. პოლიტიკაში კი, ცარიელი ადგილები არ არსებობს და მოთხოვნა აუცილებლად წარმოშობს მიწოდებასაც.

_ ამ ლოგიკური ჯაჭვით შესაძლებელია, რომ მომავალ საპარლამენტო არჩევნებში ნაციონალური მოძრაობა აღარც იყოს წარმოდგენილი?

_ არა, რა თქმა უნდა. „ნაციონალური მოძრაობა“ აუცილებლად იქნება მომავალ პარლამენტში წარმოდგენილი, თუმცა, ვფიქრობ, არა ამ სახით და არა დეპუტატთა ამ რაოდენობით. მათი ხმების გარკვეულ რაოდენობას კოალიციის წიაღში დაბადებული ახალი პოლიტიკური ცენტრი წაიღებს და შესაბამისად, მომავალი მთავრობაც კოალიციური იქნება. თუმცა, ცხადია ეს მხოლოდ ვარაუდებია და არც ის არის გამორიცხული, რომ ისეთ პოლიტიკურ კრიზისში აღმოვჩნდეთ ვადამდელი საპარლამენტო არჩევნებიც ვიხილოთ. ეს კი მაშინ მოხდება, თუ მთავრობა მოსმენების კანონპროექტის მსგავს, მისთვის აშარად წამგებიან თემებს ხელოვნურად გადააქცევს ყოფნა-არყოფნის საკითხად.

_ და მაინც, შეიძლება თუ არა იმის თქმა, რომ ღარიბაშვილი დამარცხდა სამოქალაქო სექტორთან დაპირისპირებაში და ამაში თავისი წვლილი პარლამენტმა და თითქოსდა სიმბოლური ფუნქციების მქონე პრეზიდენტმა შეიტანეს?

_ ჩვენ გვახსოვს ის დროც, როდესაც არამცთუ კანონის მიღება, კონსტიტუციის შეცვლაც კი ერთი ადამიანის ნება-სურვილზე იყო დამოკიდებული. სწორედ ასეთმა ვერტიკალმა მოახდინა შემდგომში სახელმწიფო ინსტიტუტების რეგრესი და დემოკრატიული პროცესების შეფერხება. ამიტომაც ვერაფერ საგანგაშოს ვერ ვხედავ იმაში, რაც ხდება. ვფიქრობ,  რაც უფრო ხშირად აღმოჩნდებიან საეჭვო კანონპროექტებთან დაკავშირებით სხვადასხვა მხარეს პრეზიდენტი, პარლამენტი და მთავრობა, მით უკეთესია ხალხისთვის.