ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის გამგებელმა ზაზა ურუშაძემ, გასულ წელს, საჯარო პირთათვის გაცემულ პრემიებზე მთელი პასუხისმგებლობა წინა მოწვევის საკრებულოს დააკისრა.
"არც ერთ ბრძანებაზე პრემიებთან დაკავშირებით, ჩემი ხელმოწერა არაა; მაშინ საკრებულოს გადაწყვეტილებით ხდებოდა პრემიების გაცემა. როცა ვადის ამოწურვისაკენ მიდიოდა ძველი საკრებულო, მაშინ გამოიწერეს 38 ათას ლარამდე თანხა. მე ამაზე მათ უარი ვუთხარი. ახლა საქმე სასამართლოშია, ძველმა საკრებულოს წევრებმა გვიჩივლეს," – განაცხადა ურუშაძემ G-NewsTV-ის გადაცემაში "კვირის თემა".
ურუშაძის განცხადებასთან დაკავშირებით, კომენტარი ვთხოვეთ წინა მოწვევის საკრებულოს თავმჯდომარეს ამირან გიგინეიშვილს:
"რაც შეეხება წინა მოწვევის საკრებულოსა და გამგეობას შორის სასამართლო დავას, ეს პროცესი კარგა ხანია მიმდინარეობს, თუმცა ბატონი ზაზა ამ შემთხვევაში არასწორ ინფორმაციას ავრცელებს, რადგან სარჩელით სასამართლოს არა ძველი საკრებულოს წევრებმა, არამედ მუნიციპალიტეტის გამგეობამ მიმართა. კერძოდ, აღნიშნული პერიოდი წინასაარჩევნო კამპანიას დაემთხვა, როცა გამგებლის მოვალეობას ვახტანგ ზენაიშვილი ასრულებდა და სწორედ მისი სახელით შევიდა სარჩელი სასამართლოში. რაც შეეხება დავის საგანს, საუბარია ჩემს მიერ გამოცემული 2014 წლის 20 მაისის #156 ბრძანებულებზე, რომლითაც მუნიციპალიტეტის საკრებულოს თანამშრომლებისთვის მოვითხოვ ერთი თვის ხელფასის ოდენობის დანამატს.
მიმაჩნდა და ახლაც მიმაჩნია, რომ ისინი ამას იმსახურებდნენ, რადგან მთელი ოთხი წლის განმავლობაში კეთილსინდისიერად ასრულებდნენ მათზე დაკისრებულ მოვალეობებს და არც ერთ მათგანს არ გააჩნდა დისციპლინალური გადაცდომა და მათი ნაწილი დღესაც მუშაობს საკრებულოში. ესეც, რომ არა, მე, როგორც საკრებულოს თავმჯდომარეს გამაჩნდა დისკრეციული უფლება ეს აქტი გამომეცა და გამგეობას სხვა გზა არ ჰქონდა, ის არ აღესრულებინა. დავუშვათ, თუ რაიმე შენიშვნა ჰქონდათ, ეს წერილობით დასაბუთებული უნდა წარმოედგინათ, სანამ პირდაპირ სასამართლოში შეიტანდნენ სარჩელს. მიმაჩნია, რომ ეს არის კანონის უზურპაციის მკაფიო მცდელობა გამგეობის მხრიდან,"_ აცხადებს გიგინეიშვილი.
სარჩელში, რომლითაც გამგეობამ სასამართლოს თავის დროზე მიმართა, ნათქვამია, რომ "2014 წლის 20 მაისს, ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს თავმჯდომარემ, ამირან გიგინეიშვილმა გამოსცა ბრძანება, რომელიც მუნიციპალიტეტის საკრებულოს რიგ თანამშრომლებზე პრემიალური ანაზღაურების გაცემას ითვალისწინებდა, თუმცა მასში არ იყო გათვალისწინებული მუნიციპალიტეტის ბიუჯეტის მდგომარეობა.
კერძოდ, 2014 წლის პირველი ივნისის მდგომარეობით ბიუჯეტის შემოსულობებმა 3 727 907 ლარი შეადგინა, რაც წლიური გეგმის 32, 4 %-ია. მათ შორის არასაგადასახადო და არაფინანსური აქტივების კლებიდან შემოსავლებმა 309 120 ლარი შეადგინა და ხუთი თვის გეგმა 55, 4%-ით შესრულდა, ხოლო წლიურთან მიმართებაში გეგმის შესრულება 20,9 %-ს შეადგენს. გათანაბრებითი ტრანსფერი ჩამორიცხულია 3 224 850 ლარი, ანუ წლიური გეგმის 56,7 %. ტრანსფერი ხუთი თვის ლიმიტის (თვეში 474 000 ლარი) დამატებით მუნიციპალიტეტის მოთხოვნის საფუძველზე ჩამოირიცხა 844 850 ლარი, ვინაიდან სხვა შემთხვევაში ვერ განხორციელდებოდა მუნიციპალიტეტის ბიუჯეტის მიერ აღებული ვალდებულებების დაფინანსება.
გარდა ამისა, ბრძანება ეწინააღმდეგება "საჯარო სამსახურების შესახებ" საქართველოს კანონის 74-ე მუხლის მოთხოვნებს, ვინაიდან წახალისების ფორმები წესდება მოსამსახურის მიერ სამსახურებრივ მოვალეობათა სანიმუშო შესრულებისთვის, ხანგრძლივი და კეთილსინდისიერი სამსახურისთვის, განსაკუთრებული სირთულის ან მნიშვნელობის დავალების შესრულებისთვის. აბსოლუტურად გაუგებარია რა მოტივით ხდება შტატგარეშე მოსამსახურეების (რომლებიც დროებით არიან ხელშეკრულებით აყვანილი) წახალისება. მითუმეტეს, რომ არ არის იმ თანამდებობის პირების დასაბუთებული მიმართვები, სადაც ეს შტატგარეშე მოსამსახურეები არიან დროებით დასაქმებულნი".
პირველ სასამართლო სხდომაზე, ოზურგეთის რაიონული სასამართლოს მოსამართლემ, ბიძინა სტურუამ, მხარეებს თავიდანვე მოუწოდა მორიგებისაკენ. მისი თქმით, უხერხულიც კი იყო მუნიციპალიტეტის ორ ორგანოს შორის დავა. გამგეობამ ამაზე უარი განაცხადა. მოქმედი საკრებულოს მხარემ, იმის მაგიერ, რომ ზოგადად საკრებულოს ინტერესები დაეცვა, სარჩელი ცნო. ამის შემდეგ, მოსამართლე იძულებული შეიქნა საქმეში მესამე მხარე – გასაჩივრებული აქტის ადრესატები ჩაერთო.
საქმის მასალების გაცნობისას, მესამე მხარის არგუმენტები საკმაოდ მყარი იყო.
გასაჩივრებული გადაწყვეტილების "ფაქტობრივ უსწორობებთან" დაკავშირებით მხარის მიერ წარმოდგენილი იყო შემდეგი მოსაზრებები:
"დაწესებულების ხელმძღვანელს (საკრებულოს თავმჯდომარეს), არ ქონდა ვალდებულება შეესწავლა მუნიციპალიტეტის ფინანსური მდგომარეობა ინდივიდუალური აქტის გამოცემისას, უფრო მეტიც, საკრებულოს თავმჯდომარე მაშინ მოქმედი საქართველოს ორგანული კანონით "ადგილობრივი თვითმმართველობის შესახებ" (მუხლი 33, პუნქტი 1,3 ) წარმოადგენდა თვითმმართველი ერთეულისა და საკრებულოს ხელმძღვანელს. გარდა იმისა, რომ იგი ახორციელებდა თვითმმართველობის წამომადგენლობით უფლებამოსილებას, ასევე ხელმძღვანელობდა აღმასრულებელ რგოლს და საერთო კოორდინაციას უწევდა თვითმმართველი ერთეულის ბიუეჯეტის პროექტის მომზადებას, მასში კორექტირებებს და დამტკიცებული ბიუჯეტის შესრულებას. ამიტომაც საკრებულოს თავმჯდომარე ყოველდღიურად ფლობდა ინფორმაციას ბიუჯეტის მდგომარეობის შესახებ.
აღსანიშნავია ის, რომ მაშინ, როცა მოხდა ზემოაღნიშნული ინდივიდუალური აქტის გასაჩივრება (13.06.2014), მუნიციპალიტეტს ბიუჯეტის სახაზინო ანგარიშზე გააჩნდა საკმაოდ დიდი თავისუფალი ნაშთი (#1214 საგადახდო დავალებით 04.06.2014-ს ჩარიცხულია 274 000 ლარი, #1261 საგადახდო დავალებით 06.06.2014-ს ჩარიცხულია 200 000 ლარი). ამასთან რამდენიმე დღის შემდეგ, 2014 წლის 29 ივლისის #14 დადგენილებით მუნიციპალიტეტმა ცვლილება შეიტანა ბიუჯეტში და შემოსავლების და ხარჯების გეგმა გაზარდა დაახლოებით 300 000 ლარით. წლის ბოლომდე კიდევ რამდენჯერმე მოხდა ბიუჯეტის ზრდა, რაც თავისთავად იმაზე მეტყველებს, რომ მუნიციპალიტეტს ინდივიდუალური აქტის აღსრულების პრობლემა არ გააჩნდა.
თუნდაც, პრემიალურ ანაზღაურებასთან დაკავშირებით ბრძანების გამოცემის ეტაპზე ყოფილიყო ფინანსური პრობლემა, ეს რა თქმა უნდა, არ იყო ბრძანების არ აღსრულების საფუძველი, რადგან "საბიუჯეტო ორგანიზაციების ბუღალტრული აღრიცხვის და ფინანსური ანგარიშგების შესახებ" ინსტრუქციის დამტკიცების თაობაზე, საქართველოს ფინანსთა მინისტრის ბრძანებით განსაზღვრულია, რომ ხელფასის და მასთან გათანაბრებული გასაცემლების აღრიცხვა წარმოებს დარიცხვის მეთოდით. აქედან გამომდინარე, გაუცემელი პრემიალური ანაზღაურება, ისევე, როგორც ნებისმიერ დროს წარმოშობილი სახელფასო დავალიანება, აღირიცხებოდა როგორც კრედიტორული დავალიანება და გაიცემოდა მაშინ, როცა ბიუჯეტს ვალდებულებების დასაფარი რესურსი გაუჩნდებოდა, კანონით განსაზღვრული წესითა და რიგითობით.
ყოველივე ზემოთქმულიდან გამომდინარე, საქართველოს ორგანული კანონის "ადგილობრივი თვითმმართველობის შესახებ" (მუხლი 39) საფუძველზე, გამგებელი ვალდებული იყო საკრებულოს თავმჯდომარის ბრძანება აღსასრულებლად გადაეგზავნა საფინანსო სამსახურისათვის, რომელიც თავისთავად საბიუჯეტო კანონმდებლობის შესაბამისად აღასრულებდა ბრძანებას ან აღიარებდა ვალდებულებად შესაბამის ანგარიშებზე.
და თუ ბიუჯეტის შეუსრულებლობის საფრთხე რეალურად არსებობდა და ბიუჯეტს გააჩნდა დეფიციტი, მაშინ გამგებელი ვალდებული იყო საქართველოს ორგანული კანონის "ადგილობრივი თვითმმართველობის შესახებ" (მუხლი 39, პუნქტი 3, ქვეპუნქტი ბ) საფუძველზე საკრებულოს თავმჯდომარისთვის წარედგინა ბიუჯეტის ხარჯების და შემოსავლების შემცირებაზე ბიუჯეტში ცვლილების პროექტი, რაც არ მომხდარა, რადგან ბიუჯეტს რეალურად პრობლემა არ ქონია, ეს თავისთავად ნათლად ჩანს შემდგომ განხორციელებული საბიუჯეტო პროცესებიდან.
აღსანიშნავია ის ფაქტიც, რომ 2014 წლის დეკემბრისთვის მუნიციპალიტეტის ბიუჯეტში გამგეობის მოსამსახურეთა შრომის ანაზღაურების ფონდი 118 000 ლარით ზედმეტი აღმოჩნდა, მაშინ, როცა მოსარჩელე მხარე აცხადებდა, რომ დანამატის გაცემით სახელფასო ფონდს შეიძლებოდა საფრთხე შექმნოდა".
ხელმეორე პროცესზე მოსამართლემ სამივე მხარის არგუმენტები მოისმინა და ამის შემდეგ შემაჯამებელი სასამართლო დასკვნის საფუძველზე განაჩენიც გამოაცხადა, სადაც წერია, რომ "საქმეში არსებული მასალების და მხარეთა ახსნა-განმარტების, სარჩელის ფაქტობრივი და სამართლებრივი საფუძვლიანობის შემოწმების და საქმეში არსებულ მტკიცებულებათა სამართლებრივი შეფასების შედეგად, სასამართლო მივიდა დასკვნამდე, რომ ადგილი არ აქვს საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის მე-601 მუხლით გათვალისწინებული მოთხოვნის დარღვევას, რის გამოც სარჩელი უსაფუძვლოა და არ უნდა დაკმაყოფილდეს".
გამგეობამ აღნიშნული გადაწყვეტილება ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოში გაასაჩივრა, სადაც 11 მარტს გაიმართა კიდეც სასამართლო პროცესი, რომლის საბოლოო ვერდიქტი 27 მარტს იქნება ცნობილი.
