– ბატონო ირაკლი, გარდა ამ ორი ხელშეკრულებისა, ლიტვის შინაგან საქმეთა მინისტრთან განიხილეთ თუ არა უკანონო მიგრანტთა საკითხი?
– დიახ, ჩვენ ვიმსჯელეთ ამ საკმაოდ მნიშვნელოვან საკითხზე, თუმცა, ამასთან დაკავშირებით კითხვები არ არსებობს; ჩემი პოზიცია იმაში მდგომარეობს, რომ თუ არსებობს რაიმე პრობლემა – უკანონო მიგრანტებთან თუ სხვა საკითხთან დაკავშირებით, ჩვენ აქ ვართ და მზაობას გამოვხატავთ ჩვენს ლიტველ კოლეგებთან თანამშრომლობისთვის; ასევე, ჩემთვის ძალზე სასიამოვნოა ის ფაქტიც, რომ ლიტვაში იგეგმება საქართველოს პოლიციის ატაშეს დანიშვნა, რომელიც კოორდინირებას გაუწევს მთელ ამ საკითხებს. ასე რომ რაიმე შეკითხვები ამ სფეროში არ გვექნება;
– თქვენ საზღვრები ახსენეთ და პრესკონფერენციაზე ბორდერიზაციის თემასაც შეეხეთ. როგორც აღნიშნეთ, ბორდერიზაციის პრობლემა არსებობს; მაინტერესებს რეინტეგრაციის სამინისტროს სტატუსი, უწინ მას რეინტეგრაციის სამინისტრო ეწოდებოდა, ამჟამად სახელი შეეცვალა ამ სამინისტროს? ამავე დროს, მსურს, ერთ გარემოებასაც შევეხო: 2008 წლის ომის შემდგომ ბატონმა ბიძინა ივანიშვილმა განაცხადა, რომ მზად არის პირდაპირი დიალოგი აწარმოოს აფხაზეთსა და ოსეთთან სამომავლო ურთიერთობების დარეგულირების მიზნით.
– რაც შეეხება პირველ საკითხს: სამინისტროს სახელი დღესაც იგივეა და მას რეინტეგრაციის სამინისტრო ეწოდება. რაც შეეხება ბატონი ივანიშვილის განცხადებას, აფხაზეთისა და ოსეთის დე ფაქტო ხელისუფლებასთან პირდაპირი დიალოგის წარმოებასთან დაკავშირებით, მე თავად უნდა გავეცნო ამ განაცხადს, რათა ზუსტად ვიცოდე, რას გულისხმობს. ჩემი აზრით, იგი მოძმე ხალხთან დიალოგს გულისხმობდა, ვინაიდან აფხაზებიც და ოსებიც ჩვენი ძმები არიან, ამიტომ, მას ამ განაცხადში რაიმე სხვა აზრი არც გაუჟღერებია. ანუ, აქ ადგილი არ ჰქონია რაიმე პოლიტიკურ დატვირთვას, მან აღნიშნა, რომ ძმებთან დალაპარაკებისათვის მზად არის.
– რას იტყვით საზღვრის დემარკაციასთან დაკავშირებით?
– რა თქმა უნდა, დემარკაცია ჩვენთვის მიუღებელია. საქართველოს ტერიტორიაზე დაუშვებელია სხვა ქვეყნის არსებობა. ჩვენ ერთი ქვეყანა გვაქვს და მას საქართველო ჰქვია. ასე რომ, თუ ვინმე ამის გაკეთებას გადაწყვეტს, ეს იქნება უკანონო და აბსოლუტურად მიუღებელი ჩვენთვის. საჯაროდ მსურს ხაზი გავუსვა, რომ მსგავსი ქმედება ჩვენთვის მიუღებელია.
– როგორ ფიქრობთ, შეიცვალა თუ არა რუსეთის პოზიციები და მოხდა თუ არა პოზიტიური ცვლილებები რუსეთ–საქართველოს ურთიერთობებში არჩევნების შემდეგ?
– რა თქმა უნდა, გარკვეული ტექნიკური მხარეები ურთიერთობებში პოზიტიურობისაკენ შეიცვალა, გაუმჯობესდა სავაჭრო ურთიერთობა: რუსეთმა თავისი ბაზარი გაგვიხსნა და ღვინისა და მინერალური წყლის გატანის შესაძლებლობა მოგვეცა რუსულ ბაზარზე. აღნიშნული ხელს უწყობს საქართველოს ეკონომიკას, მაგრამ რაც შეეხება პოლიტიკურ ასპექტს, არ ვფიქრობ, რომ ამ კუთხით რაიმე მნიშვნელოვან ძვრას ჰქონდეს ადგილი. ორივე მხარის მიდგომა ძალზე ფრთხილია, ჩვენ განსაკუთრებით რთულ ვითარებაში ვიმყოფებით. როგორც მოგეხსენებათ, ჩვენი ტერიტორიის 20% ჯერ კიდევ ოკუპირებულია. ჩვენთვის კი ეს ყველაფერი ძალზე მტკივნეულია. თუმცა, ჩვენ ვცდილობთ, შევიცვალეთ რიტორიკა, გვსურს რუსეთის ხელისუფლებასთან ურთიერთობა გავაუმჯობესოთ და სტაბილური გავხადოთ. ამიტომაც დანიშნა პრემიერ-მინისტრმა საქართველოს წარმომადგენელი რუსეთის საკითხებში – ბ-ნი ზურაბ აბაშიძე, რომელიც მუდმივად მართავს შეხვედრებს თავის კოლეგასთან, მინისტრის მოადგილე ბ-ნ კარასინთან, ასე რომ ვნახოთ, როგორ განვითარდება მოვლენები.
– რას იტყვით ევრაზიის კავშირთან დაკავშირებით? თქვენ კურსი ნატოსკენ გაქვთ აღებული, თქვენმა მეზობელმა სომხეთმა თავისი პოზიცია დააფიქსირა და რუსეთთან შეთანხმებით ევრაზიის კავშირში გაწევრიანება გადაწყვიტა.
– ჩვენ შეგვიძლია, არაფერია შეუძლებელი და ყველა ღონეს მივმართავთ ამის მისაღწევად. ISAP-ში ჩვენი მონაწილეობა უაღრესად მნიშვნელოვანია და ამერიკის მხარე ამას აფასებს. ყველა ქვეყანას თავისი არჩევანი აქვს, მათ შორის, სომხეთსაც. მათ თავისი გზა აირჩიეს და ჩვენ ამაზე კომენტარს ვერ გავაკეთებთ. მათ თავისი მიმართულება აქვთ, ეს მათი არჩევანი და მათი გადაწყვეტილებაა. ჩვენთვის კი ნომერი პირველი ამოცანა და პრიორიტეტი ნატოში გაწევრიანება და ევროინტეგრაციაა. ჩვენი აზრით, ჩვენი მისწრაფება ნატოსა და ევროკავშირისაკენ რუსეთთან ურთიერთობების დარეგულირებასთან არ მოდის წინააღმდეგობაში. ჩვენ შეგვიძლია ამ ინტერესების ურთიერთშეთავსება.
– წინა ხელისუფლება ფიქრობდა, რომ ნატო ერთადერთი გზა იყო დასავლეთისაკენ, როგორია თქვენი პოზიცია?
– მე ერთს გეტყვით, რადიკალიზმი ჩვენთვის მიუღებელია. ჩვენთვის ძალზედ მნიშვნელოვანია მეზობელ ქვეყნებთან ურთიერთობების დარეგულირების საკითხი და ვფიქრობ, ამაში განსაკუთრებული არაფერია. ეს არ გახლავთ ჩვენი არჩევანი, საქართველო კავკასიაში მდებარეობს და შესაბამისად, მნიშვნელოვანი გეო-სტრატეგიული პოზიცია გვიკავია. აღნიშნულიდან გამომდინარე, უაღრესად მნიშვნელოვანია მეზობელ სახელმწიფოებთან დაბალანსებული ურთიერთობები. თქვენ კარგად მოგეხსენებათ, თუ რა მოხდა 2008 წელს, რა გამოიწვია წინა ხელისუფლების რადიკალურმა პოლიტიკამ – ადგილი ჰქონდა საომარ მოქმედებებს, რამაც დაანგრია ქვეყნის ეკონომიკა. რუსეთმა მოახდინა ჩვენი სახელმწიფოს ტერიტორიის 20%–ის ოკუპირება. დავკარგეთ ასზე მეტი სოფელი და აღიარებული იქნა ე.წ. აფხაზეთისა და სამხრეთ ოსეთის დე–ფაქტო ხელისუფლებების დამოუკიდებლობა. აი, ეს გახლავთ რუსეთ–საქართველოს ომის შედეგები. წინა ხელისუფლებას ამ შედეგებზე უნდა ეფიქრა. ჩემის აზრით, გამოსავალი არსებობდა, რომ ეცადათ, იპოვნიდნენ გამოსავალს და ყოველივე ამას თავიდან აირიდებდნენ.
– ალბათ სწორედ ეს იყო “ქართული ოცნების” წარმატების მიზეზი, თუმცა მოსახლეობის ეკონომიკური მდგომარეობაც გასათვალისწინებელია. ერთ-ერთი შვედური კომპანიის მიერ ჩატარებული გამოკითხვის თანახმად, მარტის შემდეგ იმ მოსახლეობის რიცხვმა დაიკლო, რომლებსაც მიაჩნიათ რომ ქვეყანა სწორი კურსით მიდის. როგორ ფიქრობთ, რატომ მოხდა ასე?
– მე კარგად ვიცი, რომელმა კომპანიამ გააკეთა ეს გამოკითხვა. თუმცა, ისიც ვიცი, რომ ეს მაჩვენებელი ახლა გაიზარდა. თქვენ ახსენეთ, რომ ხალხმა ჩვენს პარტიას ხმა ეკონომიკური სიდუხჭირის გამო მისცა, თუმცა ეს არ იყო ერთადერთი მიზეზი. ბოლო 9 წლის განმავლობაში წინა მთავრობამ 300 ათასი ადამიანი გაასამართლა. მინდა, რომ ეს აუცილებლად ჩართოთ თქვენს ინტერვიუში, იმ ფაქტის გათვალისწინებით, რომ საქართველოს მოსახლეობა 5 მილიონამდეა. პოლიცია უკიდეურესად პოლიტიზირებული იყო. ისინი ოპონენტებს სდევნიდნენ და ბიზნესს აკონტროლებდნენ. ესაა ძირითადი მიზეზები და ფაქტორები ქართველმა ხალხმა რატომაც გადაწყვიტა ხმა მიეცა „ქართული ოცნებისთვის“. ხალხში შიში სუფევდა და არ არსებობდა თავისუფალი მედია. ყველა ტელევიზია ხელში ჰქონდათ ჩაგდებული და მათ წინა მთავრობის წარმომადგენლები აკონტროლებდნენ. არსებობდა მხოლოდ ერთი თუ ორი ოპოზიციურად განწყობილი ტელევიზია, თუმცა მათ გავლენა არ ჰქონდათ. არ არსებობდა გამოხატვის თავისუფლება. არავის ჰქონდა უფლება გამოეხატა განსხვავებული პოლიტიკური მისწრაფებები. მე შემიძლია ასევე გითხრათ, რომ ახლახანს ჩატარებული გამოკითხვის შედეგად დადგინდა რომ მოსახლეობის 90%-ს მიაჩნია, რომ ამჟამად აქვთ აზრის გამოხატვის საშუალება. მათ შეუძლიათ რაზეც უნდათ, ისაუბრონ და აღარ აქვთ შიში. არ აქვთ შიში პოლიციის და მთავრობის მიმართ და ეს დიდი მიღწევაა, ნამდვილი დემოკრატიაა. ეს არის სწორედ ის დემოკრატია, რაზეც პრემიერ-მინისტრი საუბრობდა. ესაა ის დემოკრტია, რასაც პრემიერი თავის ხალხს და საერთაშორისო თანამეგობრობას დაპირდა.
