ახლახან, ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის განათლების მუშაკთა პროფკავშირის თავმჯდომარეს, როზა გოგუაძეს სამოცდათხუთმეტი წელი შეუსრულდა. პედაგოგიური მოღვაწეობის ნახევარსაუკუნოვანი გზა, მის ბიოგრაფიაში, მარტო სახალხო განათლების წარჩინებულის წოდებით არ აღნიშნულა _ მას წილად ხვდა სახალხო სიყვარულის დამსახურებული ნიშა.
როზა გოგუაძის ბავშვობის ტკივილიანი ბიოგრაფია იწყება ოთხი წლის ასაკში დედის გარდაცვალებით, საიდანაც მეხსიერებას და გონებას მშობლის განუმეორებელი სითბოს მონატრება შემორჩა, რასაც მერე, ნახევარ საუკუნეზე მეტია, პედაგოგიურ სამყაროს უწილადებდა. არავის ახსოვს, როზა გოგუაძეს უყურადღებოდ დაეტოვებინოს მაწავლებელი, მოსწავლე, ახალგაზრდა თუ ხანდაზმული. არავის ახსოვს ქედმაღალი ტონი, არავის უნახავს, თუნდაც წუთიერად, უპასუხისმგებლოდ მოკიდებოდეს საქმეს.
“მას უნდა ვუთხრათ, თუნდაც ერთხელ, გულწრფელი და თბილი მადლობა მთელმა საზოგადოებამ, შევაქოთ ხმამაღლა და ვუსურვოთ დიდხანს სოცოცხლე, ჩვენს თავს და ჩვენს ქვეყანას კი ვუსურვოთ ბევრი თუ არა, საკმარისად მაინც ჰყავდეს ასეთი პასუხისმგებლობის და ადამიანური და პროფესიული თვისებების მქონე ქალბატონი. ვერც წარმოგვიდგენია, ვინ შეძლებდა ასეთ შრომას ნახევარ საუკუნეზე მეტი ხნის მანძილზე, რაც როზა გოგუაძემ ოზურგეთის რაიონის განათლების სისტემის პროფკავშირის სათავეში ყოფნისას გასწია”, _ ამბობენ პედაგოგები: მალვინა ნინიძე, მანონ ლომჯარია, ია ბერაძე, ნინო თედორაძე, ირმა წიტაიშვილი..
_ პედაგოგიკისა და მეთოდიკის ფაკულტეტი, რომელიც პედაგოგიურ ინსტიტუტებს გააჩნდა, სწორედ ასეთ მასწავლებლებს უმზადებდა ქვეყანას. მათ მიერ თაობებისთვის მიცემული განათლება დღესაც ამაგრებს ქვეყანას. მიუხედავად, არაერთი უსამართლო კრიტიკისა, ქართველ პედაგოგთა უდიდესი ნაწილი, დღესაც ინარჩუნებს ღირსებას და თავდაუზოგავად იბრძვის, რომ ქვეყანას ჰყავდეს საიმედო მომავალი, _ ამბობს პედაგოგი ციური ბაბილოძე.
თვითონ ქალბატონი როზა გოგუაძე მიიჩნევს, რომ უსაზღვრო ენერგიას სწორედ პედაგოგებთან გვერდით ყოფნისას გრძნობს და აპირებს ემსახუროს მანამ, სანამ ისინი თვლიან, რომ ფორმაშია.
ოზურგეთის რაიონის პედაგოგთა არმიას ახსოვს, რომ როზა გოგუაძე მუდამ იქ იდგა, სადაც რომელიმე პედაგოგს უჭირდა, პირველი მიდიოდა, თუ რომელიმეს დამსახურებული იუბილე ჰქონდა ან უბრალოდ, მადლიერების გამოხატვა იყო საჭირო.
ხშირად ისმის კითხვა, მაინც როგორ მოახერხა, რომ მისი ხმამაღალი და უკმეხი სიტყვა არ ახსოვთ ნახევარ საუკუნეზე მეტი ხნის მანძილზე? ხომ არ უჯდებოდა ეს დიდი ტკივილის და თმენის ფასად? ამ კითხვაზე თვითონ დუმს და სახეზე დამახასიათებელი, თბილი ღიმილი ემჩნევა.
გადავხედოთ როზა გოგუაძის ბიოგრაფიას:
1975 წელს ამთავრებს ქუთაისის პედაგოგიურ ინსტიტუტს და პედაგოგიურ მოღვაწეობას ოზურგეთის განათლების განყოფილებაში, მეთოდისტად იწყებს. 1995 წლიდან კი განათლების მუშაკთა პროფესიული კავშირის თავმჯდომარეა. ამ წლების მანძილზე მან არაერთი მადლობა, ჯილდო და სიგელი დაიმსახურა, მათ შორის იყო სახალხო განათლების წარჩინებულის წოდება. თუმცა, განსაკუთრებული სიხარული მიანიჭა საქართველოს პედაგოგთა და მეცნიერთა თავისუფალი პროფკავშირის მეხუთე ყრილობაზე, 2010 წელს საპატიო სიგელით და ფულადი პრემიით დაჯილდოებამ. შემდგომ წლებში, ორიათას თექვსმეტ წელს, პროფკავშირის საანგარიშო ყრილობაზე, ერთ-ერთ პირველს მიენიჭა მადლობის სიგელი, პროფკავშირულ საქმიანობაში შეტანილი განსაკუთრებული ღვაწლისთვის. გადასცეს ფასიანი საჩუქარი. 2017 წლის 6 მაისს კი საქართველოს პედაგოგთა და მეცნიერთა თავისუფალი პროფკავშირის აღმასრულებელმა საბჭომ მოისმინა ანგარიში მისი საქმიანობის შესახებ და კვლავ, მადლობის სიგელი და ფასიანი საჩუქარი გადასცა.
არის ერთი მნიშვნელოვანი ფაქტორი, რაც როზა გოგუაძის განსაკუთრებულ ქმედუნარიანობას და უდიდეს პასუხისმგებლობას უკავშირდება _ დასავლეთ საქართველოში, ოზურგეთის პედაგოგთა პროფკავშირის რაიონული ორგანიზაცია მეორეა აჭარის რეგიონის შემდეგ, წევრთა მოზიდვის მხრივ და ეს როზა გოგუაძის დამსახურებაა.
“ჩემი მუშაობის კრედო “საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად: პროფკავშირული ორგანიზაციის დემოკრატიული და ტერიტორიული პრინციპებიდან გამომდინარე, ოზურგეთის რაიონული პროფკავშირული ორგანიზაციების წევრთა შრომითი, სოციალურ-ეკონომიკური და სამართლებრივი უფლებების და ინტერესების დაცვა. სულ ეს არის. დღემდე ამ პრინციპებისადმი დიდ ერთგულებით მოვედი. სანამ შევძლებ, მსურს ასე გავაგრძელო”, _ ამბობს ის და სწორედ ამიტომ იყო, ალბათ, რომ მის შეფასებას ზემდგომი ხელმძღვანელი პირები ასე იწყებდნენ: “გარეგნულად სათნო და მშვიდი, შინაგანად შეუვალი და მტკიცე. მუდამ აკეთებს იმას, რასაც ადამიანური და პროფესიული სინდისი კარნახობს”.
ამიტომ იყო წლების მანძილზე, როცა მისი კაბინეტის კარი იღებოდა და შედიოდნენ, ახალბედები თუ ასაკოვნები დახმარებისთვის, თანადგომისთვის, გასაჭირიდან თავის დახსნისთვის, იქედან მუდამ კმაყოფილი და იმედიანი გამოდიოდნენ. ადამიანებისადმი უსაზღვრო სიყვარული და კიდევ უფრო აღმატებული სიყვარული საკუთარი პროფესიისა, სამსახურებრივი მოვალეობისა, გამოიხატებოდა იმით, რომ ის საბჭოს სხდომებს და სემინარებს ხშირად ქალაქგარეთ, ბუნებაში ატარებდა. პრობლემების განხილვის შემდეგ, მუდამ ძიებაში იყო, თითოეული პედაგოგისთვის მოეხსნა ეს პრობლემა და როგორმე გახარებული გაეშვა შინ.
რაიონში ნახევარი საუკუნის მანძილზე მოწყობილი ყველა ღონისძიება, ქალთა, პედაგოგთა, ღვაწლმოსილთა იუბილეს თუ გარდაცვლილი პედაგოგის ხსოვნის აღსანიშნავი, მისი ორგანიზატორობის თუ უშუალო მონაწილეობის გარეშე არ ჩატარებულა. მისი შემოქმედებითობა ჩანდა ყველგან. ასე შედგა ბიოგრაფიული სიმდიდრე ქალბატონისა, რომელიც დღემდე ახალგაზრდული შემართებით ცდილობს, გაალამაზოს ოზურგეთელ პედაგოგთა ცხოვრება და მოღვაწეობა.
ოზურგეთელმა პოეტმა ნოდარ დონაძემ სადა და გულწრფელი სტრიქონები მიუძღვნა მას:
“მუდამ სტუმრობ პედაგოგებს,
სიხარულით გიღებთ კარებს,
ეს ცხოვრება წუთიერი,
რა ღირსებით გაიარე”.
სწორედ ნოდარ დონაძის სიტყვებით მიესალმა ოზურგეთის პედაგოგთა არმია როზა გოგუაძის იუბილეს, მოკრძალებით და უტყუარი შეფასებით: ის არის, “ვინც უმწიკვლო გზები განვლო”.
რას აკეთებს დღეს? _ პირველ რიგში, დიდი ოჯახის დედა-პატრონია, სადაც ორი შვილი და ხუთი შვილიშვილი მუდამ უსმენს და იზიარებს მის აზრს. სამსახურში კი სასკოლო ცხოვრებით სუნთქავს. აღიარებული ლიდერის სახელი არ აძლევს წამის უქმად ჩავლის უფლებას. წინ არის არაერთი ღონისძიება სკოლებში, სკოლამდელ დაწესებულებებში, ყურადღება არ უნდა მოაკლდეს პენსიონერ, ნაამაგარ პედაგოგებს, კიდევ უფრო უნდა გაუმჯობესდეს პედაგოგთა სამედიცინო მომსახურება. და კიდევ ვინ მოთვლის, რამდენი საზრუნავი აქვს, რამდენი ფიქრი უტრიალებს თავში… ყველაზე მწარედ და მტკივნეულად ახსოვს რვა აგვისტოს ომის დროს, ტვირთით წასვლა ცხელ წერტილში, ატირებული საქართველო…
“როზა გოგუაძეს ამ საიუბილეო დღეებში, გადამეტების გარეშე შვენის სახელი, როგორც სახალხო განათლების წარჩინებულის, ისე სახალხო სიყვარულით მოსილი ადამიანისა”, _ აღნიშნავდა იუბილეზე მისული საზოგადოება.
დიდხანს ჯანმრთელ სიცოცხლეს და ჩვეულ რეჟიმში დაუღალავ შრომას ვუსურვებთ იუბილარ ქალბატონს.
