მსახიობებს, ბიჭიკო ჩხეიძესა და ბუხუტი ზაქარიაძეს, ერთხელ ქეიფი მოუნდათ და ქართულ სუფრაზე ახალი „ტრადიციაც“ დანერგეს. ამ ამბავს ბატონი ჯემალ ღაღანიძე იგონებდა:
„თბილისში, იპოდრომზე, განთქმული სასადილო იყო. უგემრიელეს საჭმელებს ამზადებდნენ.
ერთხელ, ბიჭიკო ჩხეიძემ და ბუხუტი ზაქარიაძემ რეპეტიციის შემდეგ, საღამოს, მთხოვეს:
— მოქოქე, ჯემალ, მანქანა, წავიდეთ იპოდრომის სასადილოში და ერთი მაგრად ჩავუქეიფოთო.
მივედით თუ არა, ბიჭიკომ და ბუხუტიმ სამზარეულოს „ფორთოჩკაში“ შეიყვეს თავები და მზარეულს უთხრეს:
— მოგვეცი ერთი ტაფა და ორი ქვაბიო!
გადაირია მზარეული:
— აქ საქეიფოდ მოხვედით თუ ჯამ-ჭურჭლის სანახავად, რად გინდათო?
ჩაეცინათ:
— მოიტანე და ჩვენ ვიცით, რასაც ვიზამთ! თან სუფრა გაშალეთ, ოღონდ ჭიქები არ დადგათ მაგიდაზეო.
გაშალეს სუფრა და ქვაბიცა და ტაფაც მოაყოლეს. ადგა ბუხუტი, ჩაასხა ტაფაში ღვინო, თქვა სადღეგრძელო, დალია და დაჯდა. ადგა ბიჭიკო, ჩაასხა ქვაბში ღვინო, მანაც თქვა სადღეგრძელო, მოიყუდა ქვაბი, გამოცალა და დაჯდა.
მზარეული გადაირია:
— ამ ხნის კაცი ვარ და ასეთი რამ არსად მინახავს. ეს ქართველები რას არ მოიგონებთ, კაცო! აქამდე ვიცოდი, რომ ქვაბში საჭმელი უნდა გამეკეთებინა. ეს მსახიობები რა უცნაური ხალხი ხართ, დროზე დაასხით და დალიეთ, სანამ მშიერი დამრჩენია სტუმრებიო!”
