წინა ხელისუფლებამ ახლოსაც არ გაიკარა ეს საკითხი, მიუხედავად იმისა, რომ სააკაშვილის და “ნაცმოძრაობის” ერთ-ერთი დაპირება სწორედ ის იყო, რომ ამ ვალებს გაისტუმრებდნენ. მაგრამ, არაფერი გაუკეთებიათ.” _ აცხადებს დავით ონოფრიშვილი “გურია ნიუსთან”.
ბოლო პერიოდში, საბჭოთა ანაბრების მივიწყებული თემა კვლავ აქტუალური გახდა. ზოგი ფიქრობს, რომ ივანიშვილის მთავრობა დააბრუნებს სახელმწიფოს დავალიანებას მეანაბრეების მიმართ, ზოგიც “ნაცმოძრაობას” ახსენებს თავის დაპირებას ხელისუფლებაში მოსვლისას. ფაქტია, სხვა პოსტსაბჭოთა ქვეყნებისგან განსხვავებით, საქართველოში საბჭოთა ანაბრების საკითხი დღემდე გაურკვეველია. ყოფილმა მეანაბრეებმა არ იციან რა ბედი ელის მათ ანაბრებს, დაუბრუნდება თუ არა ოდესმე და ვინ არის დამნაშავე ამ პროცესებში.
პარლამენტის საფინანსო-საბიუჯეტო კომიტეტის თავმჯდომარე, დავით ონოფრიშვილი აცხადებს, რომ ამ პრობლემის გადაჭრა სავარაუდოდ, უახლოეს მომავალში ვერ მოხდება, მაგრამ მოსამზადებელი სამუშაოების ჩატარება შესაძლებელია.
_ ბატონო დავით, ერთი რამ ფაქტია, ანაბრები ქვეყანამ აღიარა შიდა ვალად. თქვენ როდესაც ეკონომიკურ გუნდთან ერთად წინასაარჩევნო პროგრამაზე მუშაობდით, იმსჯელეთ თუ არა ამ საკითხზე?
_ ჩვენ, “ქართულმა ოცნებამ”, იმ გუნდმა, რომელიც ეკონომიკურ საკითხებზე ვმუშაობდით, გავითვალისწინეთ, რომ ეს საკმაოდ რთული საკითხი იყო. ამიტომ, “ქართულ ოცნებას” მოსახლეობისთვის რაიმე განსაკუთრებული პირობა არ მიუცია იმაზე, რომ ამ ვალს მოკლე ხანში გადავიხდიდით. თუმცა, ეს იმას არ ნიშნავს, რომ ამ საკითხის მოგვარებას არ ვეცდებით.
_ როგორ ფიქრობთ, პირველ ეტაპზე რა არის გასაკეთებელი იმისთვის, რომ საკითხი ადგილიდან დაიძრას?
_ პირველ რიგში, ჩასატარებელია ანაბრების ინვენტარიზაცია, ანუ რეალურად ვინ არის და რამდენია ეს ხალხი. ამავე დროს, ჩასატარებელია ინდექსაცია, უნდა გავარკვიოთ, რა თანხაზეა საუბარი. სხვადასხვა თანხა იმიტომ ჩანს, რომ 1991 წელს, ჯერ კიდევ როცა საბჭოთა რუბლი იყო, მაშინ დაიწყო ინფლაცია ფულთან მიმართებაში და შემდგომში მოხდა ლარებში გადაყვანა.
გასარკვევია ისიც, როგორ არის ეს ყველაფერი, ერთი ერთშია, უფრო მეტია, ნაკლები თუ როგორ. შეთანხმება მისაღები უნდა იყოს ორივე მხარისთვის. ამას ერთბაშად რომ ვერ გაისტუმრებს სახელმწიფო, ალბათ დაზარალებულებისთვისაც გასაგები უნდა იყოს. მთავრობა ახალია და თავისი კონკრეტული დაპირებები აქვს პენსიების გაზრდაზე, სოციალურ ვალდებულებებზე, ჯანდაცვის რეფორმებზე. თუმცა, კიდევ ერთხელ ვიმეორებ, რომ ვალდებულებები არსებობს და გარკვეული საბაზისო საქმიანობის ჩატარება შეიძლება, რაც ეხება ინვენტარიზაციას და ინდექსაციას. მტკიცებულებების ენით ვერ ვილაპარაკებ, მაგრამ 10-15 წლის მანძილზე შეიძლება გაიწეროს, ნაწილი შეიძლება საპრივატიზაციო ქონებით დაკმაყოფილდეს და ნაწილი _ ფულადი სახით. სხვათაშორის, ეს შესაძლებლობა ბევრად მეტი ჰქონდა წინა ხელისუფლებას. ფაქტია, რომ მათ არც ეს შეასრულეს, არადა ის სახელმწიფო ქონება, რაც მათ დახვდათ, ხელუხლებელი იყო, მერე მიადგნენ და გაასხვისეს და გაანიავეს ნაცვლად იმისა, რომ საქართველოს მოსახლეობისთვის გაეკეთებინათ რამე, თუნდაც შეპირებული ანაბრების პრობლემის მოგვარების მიზნით.
_ მიხეილ მაჭავარიანმა გაგცათ უკვე პასუხი მაგაზე “გურია ნიუსის” საშუალებით. მან განაცხადა, რომ “ნაციონალურ მოძრაობას” ხელისუფლებაში მოსვლის დროს ცხრაასი მილიონი დახვდა, თქვენ კი 9 მილიარდი დაგიტოვეს, ამიტომ “ქართულ ოცნებას” გადმოგაბარათ ეს შიდა ვალი “ნაციონალურმა მოძრაობამ”
_ ხომ გესმით ეხლა, რა… ჩვენ 8 მილიარდი დაგვახვედრეს და როცა ხელისუფლებიდან წავალთ, იგივე ლოგიკით რომ ვიმსჯელოთ, ნორმალური იქნება? დაპირება თუ იყო, ხომ იცოდნენ რა სიტუაციაშიც პირდებოდნენ და უნდა შეესრულებინათ. მაგათ ეს მაშინ ჭირდებოდათ, თორემ ისე, პოლიტიკურად, სულ არ აინტერესებდათ. იმ მომენტში უნდოდათ მხარდაჭერა, დაპირდნენ და მერე არაფერი გააკეთეს.
_ როგორ ფიქრობთ ბატონო დავით, საბჭოთა ანაბრების თემა ამ მოწვევის პარლამენტის მსჯელობის თემად უნდა იქცეს?
_ მარტო მსჯელობით არ ვიცი ამ საქმეს რა ეშველება. ჩვენ ვმსჯელობთ, პრესაც წერს და ფინანსთა სამინისტროში შექმნილმა კომისიამაც უნდა იმსჯელოს ამ შიდა ვალზე. უნდა ვეცადოთ, რომ სიტუაციას შევხედოთ ობიექტურად.
