საბავშვო ბაღში წასვლა ერთ-ერთი გარდამტეხი ეტაპია ბავშვის ცხოვრებაში და ეს პერიოდი დიდ ემოციებს იწვევს ბავშვებსა და მშობლებში.
ბაღში ახალმისულ ბავშვებს უჭირთ მშობლებთან დროებით გამომშვიდობება და ტირილით ითხოვენ სახლში წასვლას ან მშობლების დარჩენას.
რატომ ეჩვევიან ბავშვები ძნელად საბავშვო ბაღს, რა არის საჭირო, რომ ბავშვი ტირილს გადაეჩვიოს და ბაღში ყოფნას მიეჩვიოს, მშობლების ნაწილს ეს მცდელობა ყოველდღე ახალი საჩუქარი (სათამაშო, ტკბილეული) უჯდება, გამართლებულია თუ არა მათი მხრიდან ასე მოქცევა_ ამ საკითხებზე „გურია ნიუსი“ ბავშვთა ფსიქოლოგს მარიტა მერკვილაძეს ესაუბრა.
მერკვილაძის თქმით, ბავშვებისთვის რთული გასაგებია გარემოს და მხარდამჭერი ადამიანების ცვლილება. ბაღში მშობლის გარეშე დარჩენის დროს კი უჩნდება შიში, რომ, შესაძლოა, არ მოაკითხონ. იმისთვის, რომ ბავშვი საბავშვო ბაღს მიეჩვიოს დრო არის საჭირო, ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ნაწილი კი მშობელსა და აღმზრდელს შორის კარგი კომუნიკაციაა.
„საბავშვო ბაღში შეყვანის ასაკი პერიოდია, როდესაც ბავშვი ან კიდევ მიჯაჭვულია მშობელს ან ახალი „ნასწავლი“ აქვს დამოუკიდებლობა. ამიტომ, ძირითადად, გარემოს და მხარდამჭერი ადამიანების ცვლილება ბავშვისთვის რთული გასაგები და მიუღებელია. მას აქვს თავისი სამყარო, ადამიანები, რომლებსაც ენდობა და სულაც არ მოსწონს, როდესაც ამის ჩანაცვლებას სთავაზობენ, თუნდაც, დროებით. გარდა ამისა, ბავშვი ვერ ხვდება მიზეზს, თუ რა საჭიროა იყოს ამ გარემოში და უჩნდება შიში მოვლენ თუ არა მის წასაყვანად.
იმისათვის, რომ ბავშვმა დაინახოს, რომ აღმზრდელები ზრუნავენ მასზე, ეხმარებიან მოთხოვნილებების დაკმაყოფილებაში, დროის გასვლაა საჭირო. ასევე, მნიშვნელოვანია დრო დასარწმუნებლად, რომ მის წასაყვანად ყოველთვის მოდიან.
გარდა ამ ორი კომპონენტისა, მნიშვნელოვანია აღმზრდელებისა და მშობლებს შორის შედგეს სწორი და ეფექტური კომუნიკაცია. ამასთან ისინი ერთმანეთის მხარდამჭერები უნდა იყვნენ. მაგალითად, მშობელი მუდმივად უნდა აქებდეს და თბილად იხსენიებდეს მასწავლებელს. აღნიშნავდეს, როგორ უყვარს მას ბავშვი და თავის მხრივ მასწავლებელი გამუდმებით არწმუნებდეს ბავშვს, რომ მისი მშობელი აუცილებლად მივა მის წასაყვანად. ეს ურთიერთ თანამშრომლობა ყოველთვის გამოიღებს შედეგს. ამასთან, ბავშვი ურთიერთობის დროსაც კარგად ამჩნევს მშობლის განწყობას მასწავლებლის მიმართ და პირიქით“, _ ამბობს მერკვილაძე.
ბავშვთა ფსიქოლოგი აღნიშნავს, რომ ბაღში მიყვანამდე მნიშვნელოვანია ბავშვს დადებითი განწყობა ჩამოუყალიბდეს და მისი ბაღში მისვლა საზეიმო ფაქტად აღინიშნებოდეს, ბაღში მისვლისას კი სასურველია, მშობელმა ჯგუფში რამდენიმე დღე გაატაროს.
„მნიშვნელოვანია ბაღში მისვლა რაღაც საზეიმო ფაქტად აღინიშნებოდეს და ბაღის მიმართაც დადებითი განწყობა ჩამოვუყალიბოთ ბავშვს. იუმორით ნათქვამი ფრაზებიც კი (მაგალითად, ჯერ არ იცის, რა ელოდება და სად ამოყოფს თავს ან შენ არ იცი, რას გიპირებენ) აღიბეჭდება ბავშვში განწყობის სახით და შესაძლოა, დადებითი განწყობა უარყოფითით შეიცვალოს.
იმისათვის, რომ ბავშვს მასწავლებლის მიმართ ნდობა გაუჩნდეს და მშობლის არყოფნაზე არ დარდობდეს, სასურველია, თავდაპირველი დღეები ან ერთი კვირა მშობელიც ბავშვთან ერთად იმყოფებოდეს ჯგუფში. მშობლისთვის ეს საშუალებაა, ბავშვს დაანახოს, რომ კეთილგანწყობილია მისი მასწავლებლის მიმართ“,_ ამბობს ფსიქოლოგი.
რაც შეეხება ბავშვის წახალისების მეთოდს, მერკვილაძე აღნიშნავს, რომ ეს მეთოდი მაშინ არის გამართლებული, თუ დადებითი ქცევისთვის ჯილდო შესაფერისია.
„წახალისების მეთოდი გამართლებულია იმ შემთხვევაში, თუ ჯილდო შესაფერისია დადებითი ქცევის. ამასთან ბავშვს იმაზე მეტი არ უნდა მოვთხოვოთ პირველ ჯერზე, ვიდრე შეუძლია. მაგალითად, თუ ბავშვი მთელი დღე ტირის, რომ ვუთხრათ საერთოდ არ იტირო და დღის ბოლოს შოკოლადს მოგცემო, აქ შეცდომას დავუშვებთ ორმაგად. ჯერ ერთი, ისეთ რამეს ვითხოვთ, რაც არ შეუძლია და მეორე, მთელი დღე არ ტირილის სანაცვლოდ ერთი შოკოლადი ცოტაა. ასევე, უნდა აღინიშნოს, რომ ჯილდოს დიდ დროზე გაწელვა რეკომენდირებული არ არის, რადგან ბავშვს მოთმინების უნარი არ აქვს ჩამოყალიბებული.
ასევე, მნიშვნელოვანია თანმიმდევრული ქცევა. მშობლებმა თავისი ემოციების კონტროლი უნდა შეძლონ. რთულია, როცა გესმის, როგორ ტირის ბავშვი და არ შეხვიდე და არ გამოიყვანო, მაგრამ, როდესაც ბავშვი დაინახავს, რომ მისმა ტირილმა შედეგი გამოიღო, ამით მანიპულირებას დაიწყებს და არასოდეს შეწყვეტს ტირილს“, _ამბობს მერკვილაძე.
ბავშვთა ფსიქოლოგის თქმით, ბავშვმა უნდა დაინახოს, რომ მშობელი მტკიცეა და ბაღიდან მის წამოსაყვანად ერთსა და იმავე დროს მიდის, რადგან ერთსა და იმავე საათზე გამოყვანა ბავშვს დაცულობის და იმედის გრძნობას უჩენს. გარდა ამისა, ის თვითონ იწყებს მშობლის მისვლის დროის გაკონტროლებას.
მარიტა მერკვილაძე „გურია ნიუსთან“ საუბარში, ასევე, აღნიშნავს, რომ ბაღში ბავშვის მიყვანიდან გარკვეული დროის გასვლის შემდეგ მშობელი უნდა დაინტერესდეს და შვილს ჰკითხოს, თუ ვისთან ერთად თამაშობს.
„მნიშვნელოვანია გარკვეული პერიოდის მერე ბავშვს ჰკითხოთ, ვისთან ერთად თამაშობს და კიდევ ვისთან? კიდევ? ამით ჩვენ მივანიშნებთ მას, რომ ძალიან გვიხარია, როდესაც ის ვინმესთან თამაშობს და მოგვწონს ეს ფაქტი.
ამასთან გააჩნია რამდენად გახსნილი და მოლაპარაკეა ბავშვი. შეგიძლიათ, გამოიყენოთ ეს მომენტი და შეაქოთ ესა თუ ის ბავშვი, მისი ჯგუფელი. ამით უკვე ის თანატოლებთან ურთიერთობას და მათ მიმართ კეთილგანწყობის ჩამოყალიბებას შეუწყობთ ხელს“, _ ამბობს მერკვილაძე.
