“ჩვენც ვარსებობთ აბაშაში!”

შეკრება ტექნიკური სასწავლებლის შენობაში გაიმართა, სადაც ამჟამად იძულებით გადაადგილებული პირები ცხოვრობენ. როგორც მათ თქვეს, შენობა მხოლოდ ფასადურად შეკეთდა და შიგნით მძიმე საცხოვრებელი პირობებია _ მოუწესრიგებელია საკანალიზაციო სისტემა, ელექტროგაყვანილობა, უხარისხოდაა გაკეთებული სახურავი, საიდანაც თითქმის ყველა ბინაში წყალი ჩადის. დევნილები ხელისუფლებისგან დახმარებას ითხოვენ. მათ შეიმუშავეს 12-პუნქტიანი მიმართვა, რომელსაც ლტოლვილთა და განსახლების სამინისტროში გადაგზავნიან.

ნაირა ბენიძე, კავშირის თავმჯდომარე: _ ვხედავთ, რომ სხვადასხვა ქალაქებში, რეგიონებში ახალი მთავრობა უკვე დიდ ყურადღებას აქცევს დევნილებს. ვნახეთ, როგორ იზეიმა 200 ოჯახმა ახალმოსახლეობა. ნამდვილად გვიხარია, რადგან ჩანს, რომ აფხაზეთიდან დავიწყებულ დევნილებს ყურადღება მიაქციეს. გვიხარია, მაგრამ ჩვენი გვტკივა. სწორედ ამიტომ შევიკრიბეთ აქ და შევიმუშავეთ წერილი, რომელშიც ჩვენი გულისტკივილი, თხოვნა და მოთხოვნაა წამოყენებული. ამ წერილს ლტოლვილთა და განსახლების სამინისტროში სამინისტროში გავგზავნით. დევნილთა მოთხოვნებია: ბინების დაკანონება, საცხოვრებელი პირობების გაუმჯობესება, გაზიფიკაცია, წყალმომარაგება, კანალიზაციისა და სველი წერტილების მოწესრიგება, შპს “აქსისის” ხელმძღვანელობის პასუხისმგებლობაში მიცემა უხარისხოდ ჩატარებული სამუშაოების გამო. ასევე, თბილისიდან კომისიის ჩამოსვლა, რომელიც სიტუაციას ადგილზე შეისწავლის. ჩვენ ვითხოვთ იმ სამშენებლო კომპანიას დაევალოს მშენებლობასა და სარემონტო სამუშაოებზე დასაქმებული დევნილებისთვის კუთვნილი ხელფასების გადახდა, რომელმაც ასე მოტყუებით ამუშავა თვეების განმავლობაში ეს ადამიანები. გარდა ამისა, ჩვენ ვითხოვთ დროებით სარგებლობაში გადმოგვეცეს მიწის ნაკვეთები, რომ საშუალება გვქონდეს დავამუშავოთ და მოსავალი მოვიყვანოთ ზამთრისთვის. ადრეც გვქონდა ეს პრობლემა დაყენებული და მაშინდელი გამგებელი, გურამ გუნავა დაგვპირდა ამ პრობლემის დადებითად გადაჭრას.

_ რაიონის ახალ გამგებელს თუ აცნობეთ თქვენი მოთხოვნა?

_ არა, ჯერ მისთვის არ მიგვიმართავს.

_ ქალბატონო ნაირა, როგორც ვიცი, წინა აქციაზე თქვენი მოთხოვნა იყო დევნილთა სამინისტროს წარმომადგენელი ჩამოსულიყო აბაშაში და პირადად დევნილებს შეგხვედროდათ.

_ დიახ, დაყენებული გვქონდა ეს მოთხოვნა და მართლაც, მინისტრის მოადგილე, ბატონი მამუკა ცოტნიაშვილი პირადად ჩემთან მობრძანდა სახლში და ერთად წავედით დევნილებთან. ყველა ჩასახლებული პუნქტი მოინახულა, სადაც კი მოასწრო მისვლა, პრობლემებსაც გაეცნო და დაგვეხმარა კიდეც ზოგიერთი მათგანის მოგვარებაში. მისი დახმარებით დაფინანსდა ერთი ოპერაცია, უკიდურესად გაჭირვებულ დიაბეტიან ქალბატონს მკურნალობა დაუფინანსდა, ჩვენ კმაყოფილები ვართ მისი ვიზიტით და შედეგითაც. ძალიან მწვავედ დგას “სათნოების სახლში” მცხოვრები დევნილების საკითხი, რადგან ეს შენობა კერძო საკუთრებაა, ამიტომ გარემონტება არ ხერხდება. წერილში ვწერთ მინისტრს, გაგვარკვიოს, თუ რატომ არ გადაიხადა წინა მთავრობამ სარემონტო სამუშაოების დროს ქირით გაყვანილი დევნილების ფული. გარდა ამისა, ამ დროს დენის ფულს ჩვენ თვითონ ვიხდიდით იმ იმედით, რომ სახელმწიფოს მიერ ჩარიცხული თანხა შემდეგ იქნებოდა გამოყენებული, მაგრამ ასე არ მოხდა. ძალიან ბევრი პრობლემაა რაიონში დევნილებისთვის. წლების განმავლობაში ჩვენ არავის გავხსენებივართ. კობა სუბელიანი მარტვილში ჩადიოდა, სენაკში და იქიდან ზუგდიდში, აბაშაში არასდროს ჩამოსულა. დიდი იმედი გვაქვს, რომ ახალი მთავრობა და ჩვენი მინისტრი აბაშის დევნილებსაც მოხედავენ, მით უმეტეს რომ უკანონოს და შეუძლებელს არაფერს ვითხოვთ. დღევანდელი ჩვენი შეკრებაც სწორედ ამ მიზანს ემსახურება, ხმა მივაწვდინოთ მთავრობას, რომ ჩვენც ვარსებობთ აბაშაში და მოგვხედონ.