“გურია ნიუსი” განცხადების ტექსტს უცვლელად გთავაზობთ:
“2013 წლის 10 ოქტომბერს საპარლამენტო უმრავლესობის წევრმა დეპუტატებმა, ერეკლე ტრიპოლსკიმ და გია ჟორჟოლიანმა დაარეგისტრირეს საკანონმდებლო ინიციატივა, რომლითაც ცვლილებები შედის “საქართველოს დედაქალაქის – თბილისის შესახებ” საქართველოს კანონში. პროექტის თანახმად, მნიშვნელოვნად იზრდება საკრებულოს და იზღუდება თბილისის მერის უფლებამოსილებები.
თბილისის შესახებ კანონის მე-12 მუხლს ემატება ახალი პ1 პუნქტი, რომლის თანახმადაც, საკრებულოს ენიჭება უფლება, სიითი შემადგენლობის უმრავლესობით უნდობლობა გამოუცხადოს მერის მოადგილეებს, სამსახურის უფროსებს, რაიონის გამგებლებსა და მერიის მიერ დაფუძნებული იურიდიული პირების ხელმძღვანელებს. უნდობლობის გამოცხადების შემთხვევაში კი თბილისის მერი ვალდებული ხდება, გადააყენოს უნდობლობაგამოცხადებული პირი; ამავდროულად, მას არ ექნება უფლება, სამსახურში აღადგინოს ან ზემოთჩამოთვლილ რომელიმე სხვა თანამდებობაზე დანიშნოს ასეთი პირი.
მიგვაჩნია, რომ კანონპროექტით გათვალიწინებული რეგულაციების შემოღება წინააღმდეგობაში მოვა როგორც რიგ საკანონმდებლო აქტებთან, ასევე საჯარო სამსახურის შესახებ კანონის ძირითად პრინციპებთან და 2012 წლის საპარლამენტო არჩევნების შემდეგ ინიცირებული ადგილობრივი თვითმმართველობის რეფორმის ძირითად მიმართულებებთან, კერძოდ:
კანონში შედის ცვლილება, (22-ე და 23-ე მუხლებში) რომლის თანახმადაც, მერი ვალდებულია “თანამდებობაზე დანიშვნის თანხმობის მისაღებად საკრებულოს წარუდგინოს მერის პირველი მოადგილის, მერის მოადგილეების, რაიონის გამგებლების, სამსახურის უფროსების და მერის ადმინისტრაციის უფროსის კანდიდატურები”.
ცვლილება ეწინააღმდეგება “საჯარო სამსახურის შესახებ” კანონის მოთხოვნებს, რომლის თანახმადაც ზემოხსენებულ თანამდებობებზე კანდიდატთა შერჩევა ხდება საკონკურსო-საატესტაციო კომისიის მიერ მიღებული გადაწყვეტილების საფუძველზე, ხოლო წერითი გამოცდის, ტესტირების და გასაუბრების შემდეგ კომისიის მიერ შერჩეული კანდიდატები წარედგინება თანამდებობაზე დანიშვნის უფლების მქონე პირს, ამ შემთხვევაში – თბილისის მერს. შემოთავაზებული ცვლილებებით კი კონკურსის წესით შერჩეული პირის დასანიშნად დამატებით საკრებულოს თანხმობაა საჭირო, რაც დანიშვნის პროცესის გაჭიანურებასთან ერთად, როგორც აღვნიშნეთ, ეწინააღმდეგება კანონის მოთხოვნებს და საკონკურსო-საატესტაციო კომისიის საქმიანობას აზრს უკარგავს.
ასევე გაუგებარია აღნიშნული ნორმის შემოღება იმის გათვალისწინებით, რომ მოქმედი კანონმდებლობით, თბილისის საკრებულოს საკონკურსო-საატესტაციო კომისიას მუშაობის პროცესში მნიშვნელოვანი და, ზოგიერთ შემთხვევაში, გადამწვეტი როლი აქვს. კერძოდ, თბილისის მერიის მოხელეთა თანამდებობის დასაკავებლად შექმნილი საკონკურსო-საატესტაციო კომისიის თავმჯდომარეს თანამდებობაზე თბილისის საკრებულო ნიშნავს, ხოლო კომისიის თავმჯდომარე, თავის მხრივ, თანამდებობაზე ნიშნავს კომისიის თავმჯდომარის მოადგილეს და კომისიის წევრებს. იგი ასევე განსაზღვრავს საკონკურსო საატესტაციო კომისიის წევრთა რაოდენობას. ამის გათვალისწინებით, სრულიად მიუღებელია დამატებითი რეგულაციების შექმნა და შერჩეული კანდიდატის დანიშვნისთვის კვლავ საკრებულოს თანხმობის მიღება.
ინიცირებული პროექტის თანახმად, მერის პირველი მოადგილის, მერის მოადგილეების, რაიონის გამგებლების, სამსახურის უფროსების და მერის ადმინისტრაციის უფროსის თანამდებობიდან გათავისუფლების საფუძველი შეიძლება საკრებულოს მიერ ამ პირთა მიმართ “უნდობლობის” გამოცხადება გახდეს.
ეს ნორმაც ეწინააღმდეგება “საჯაროს სამსახურის შესახებ” კანონის მოთხოვნებს. კერძოდ, ზემოხსენებული თანამდებობის პირები არ არიან პოლიტიკური თანამდებობის პირები, რის გამოც კონკურსგავლილი საჯარო მოხელის გათავისუფლების საფუძველი არ შეიძლება იყოს “უნდობლობის” გამოცხადება. ამასთანავე, მნიშვნელოვნად იზრდება რისკი იმისა, რომ კონკრეტული თანამდებობის პირს საკრებულო გადააყენებს პოლიტიკური შეხედულებების გამო და არა – სამსახურებრივი უფლებამოსილებას არაჯეროვნად შესრულებისათვის.
2012 წლის საპარლამენტო არჩევნების შემდეგ, მთვარობამ წარმოადგინა “თვითმმართველობის შესახებ” კანონის ახალი პროექტი, სადაც არ არის საუბარი იმაზე, რომ თვითმმართველი ქალაქის მერის პირველი მოადგილის, მერის მოადგილეების, სამსახურის უფროსების და მერის ადმინისტრაციის უფროსის თანამდებობაზე დანიშვნა-გათავისუფლებაზე უფლებამოსილი საკრებულო იქნება. აქედან გამომდინარე, გაუგებარია, თუ რატომ უნდა გავრცელდეს ცვლილებები მხოლოდ თბილისის მერიაზე და რატომ არ ხდება ამ ცვლილებების ინტეგრირება ადგილობრივი თვითმმართველობის რეფორმის საერთო სტრატეგიაში.
მნიშვნელოვანია აღინიშნოს, რომ თბილისის მერის არჩევა ხდება მოსახლეობის მიერ, პირდაპირი წესით, რაც იმას ნიშნავს, რომ ის სარგებლობს მაღალი ლეგიტიმაციით და მას უნდა გააჩნდეს საკუთარი კადრების დაკომპლექტების შესაძლებლობა. მნიშვნელოვანია, არსებობდეს ანგარიშვალდებულებისა და კონტროლის მექანიზმები, მაგრამ ეს არ უნდა მოხდეს მერის უფლებამოსილების მნიშვნელოვნად შეზღუდვის ხარჯზე.
“საერთაშორისო გამჭვირვალობა – საქართველო” მოუწოდებს საქართველოს პარლამენტს, არ დაუჭიროს მხარი კანონპროექტს და ნებისმიერი ცვლილება, რომელიც თვითმმართველობის ფუნქციონირებას ეხება, მხოლოდ თვითმმართველობის რეფორმის კონტექსტში განიხილოს,” _ ნათქვამია ორგანიზაციის განცხადებაში.
