კლდიაშვილის საქმე დასრულდა _ მოსამართლემ ბრალდების მტკიცებულებები დაუშვებლად ცნო

შეგახსენებთ, რომ 2014 წლის 12 დეკემბერს, საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს კრიმინალური პოლიციის დეპარტამენტმა,  იარაღის უკანონო ტარების ბრალდებით ინფორმაციის თავისუფლების განვითარების ინსტიტუტის დირექტორი, გიორგი კლდიაშვილი დააკავა.

შსს-ს თანამშრომელთა პირველადი განმარტებით, გიორგი კლდიაშვილს ქმედება ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევის ფარგლებს არ ცდებოდა და მას ჯარიმის გადახდა მოუწევდა.

თუმცა, მოგვიანებით იმავე დღეს, გიორგი კლდიაშვილს წარედგინა ბრალი სისხლის სამართლის კოდექსის 236-ე მუხლის მე-2 ნაწილით (ცეცხლსასროლი იარაღის მართლსაწინააღმდეგო ტარება), რაც ითვალისწინებს ჯარიმას ან თავისუფლების აღკვეთას 3-5 წლამდე. 3 საათიანი დაკითხვის შემდგომ გიორგი კლდიაშვილი დააკავეს და გადაიყვანეს დროებითი მოთავსების იზოლატორში, ე.წ. "მოდულის" შენობაში, სადაც მან 2 დღე დაჰყო.

IDFI – ს განმარტებით კი, გიორგი კლდიაშვილს საკუთარი იარაღი, რომელიც დაშლილ მდგომაეობაში იყო, იარაღის ოფიციალურ მაღაზიაში შეკეთების შემდეგ, სახლში გადაჰქონდა. მართალია მას, არ ჰქონდა აღებული ნებართვა შსს-ს მომსახურების სააგენტოდან მისი გადატანის შესახებ, მაგრამ როგორც ორგანიზაციაში ამბობენ,  მიერ მისი საკუთარი იარაღის უნებართვო გადატანა წარმოადგენს ადმინისტრაციულ და არა სისხლის სამართლის სამართალდარღვევას.

კლდიაშვილის საქმესთან დაკავშირებით სახალხო დამცველმა წინადადებით მიმართა საქართველოს მთავარ პროკურორს ააიპ "ინფორმაციის თავისუფლების განვითარების ინსტიტუტის" დირექტორის გიორგი კლდიაშვილის წინააღმდეგ არსებული სისხლის სამართლის საქმის შეწყვეტის საკითხის განხილვის თაობაზე.

სახალხო დამცველი ხაზგასმით აღნიშნავდა, რომ გიორგი კლდიაშვილს ჰქონდა ცეცხლსასროლი იარაღის შენახვის ნებართვა, თუმცა არ ჰქონდა მისი გადაადგილების დროებითი ნებართვა. შესაბამისად, ადგილი ჰქონდა კლდიაშვილის მიერ საქართველოს ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსის 181–ე მუხლით გათვალისწინებულ სამართალდარღვევას და არა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსით გათვალისწინებულ დანაშაულებრივ ქმედებას – ცეცხლსასროლი იარაღის მართლსაწინააღმდეგო ტარებას.

თავად კლდიაშვილმა მომხდარ ფაქტზე კომენტარი სოციალურ ქსელში გააკეთა, სადაც აღნიშნავდა, რომ ალბათ, ძალოვანი სტრუქტრურები მისმა ორგანიზაციამ ძალიან შეაწუხა:

"ორი კვირის წინ, ჩემი კოლექციიდან ერთ-ერთი გამორჩეული იარაღი (Parabellum (Luger P08 – 1921 წლის გამოშვება) წავიღე ხელოსანთან, იარაღის მაღაზიაში გასაკეთებლად. ლულა ჰქონდა გაღუნული და მინდოდა შემეკეთებინა. ხელოსანს მოველაპარაკე და დავუტოვე ჩემი იარაღი. დაახლოებთ კვირის თავზე, როდესაც ხელოსანი დამიკავშირდა, მივედი იარაღის წამოსაღებად. საკმაოდ უგუნურად მოვიქეცი და იარაღის გადატანის ნებართვა არ ავიღე წინასწარ. არადა 20 ლარიანი ქვითარი იყო საჭირო. ეს პროცედურა საკმაოდ მარტივად არის შესასრულებელი.

ჩემზე გაფორმებული ანტიკვარული იარაღი დავშალე, ტყვიები და მჭიდი მე არ მქონია. ოთხად დაშლილი ჩავდე საბარგულში და სახლისკენ წავედი. გზაში პოლიციამ გადამაყენებინა მანქანა, როგორც შემდგომში აღმოჩნდა, კრიმინალურმა პოლიციამ. აღმოჩნდა მითხრეს რომ ოპერატიული ინფორმაციის საფუძველზე მოქმედებდნენ და რომ მათი ცნობით გარკვეული არაკანონიერი ნივთი უნდა მქონოდა თან. უკანონო არაფერი მქონდა, თუმცა ვუთხარი რომ ჩემი იარაღი საბარგულში მედო და რომ ხელოსნისგან სახლში მომქონდა. გავხსენი საბარგული, ჩემი ხელით ამოვიღე და ვაჩვენე. გამომართვეს, ააწყვეს, დაათვალიერეს.

მითხრეს რომ იარაღის ტარება არ შემეძლო, თუმცა სერიოზული სანერვიულო არაფერი იყო რადგან ასეთი ქმედება, სავარაუდოდ, ადმინისტრაციული ჯარიმით იფარგლებაო. ადგილზე არ დავუკავებივართ. მე დაველოდე მათ გარკვეული დროის განმავლობაში (დაახლოებით ორ საათს) და საბოლოოდ, მთხოვეს პოლიციაში გავყოლოდი. პოლიციაში მისვლის და ორ საათიანი დაკითხვის შემდეგ დამაპატიმრეს. მოვლენათა ასეთი განვითარება საკმაოდ მოულოდნელი იყო. აღმოჩნდა რომ სისხლის სამართლის კანონმდებლობის დარღვევას მედავებიან – დანაშაულის ჩადენას. კერძოდ სისხლის სამართლის კოდექსის 236-ე მუხლის მეორე ნაწილს. რაზეც სასჯელის სახით გათვალისწინებულია, ჯარიმა ან 3-დან 5 წლამდე პატიმრობა.

მითხრეს, რომ ორი დღე მოდულის შენობაში იზოლატორში საკანში გავატარებდი. ეს სრულად მოულოდნელი იყო. მე ადვოკატსაც არ დავკავშირებივარ, იმდენად არ მეგონა, რომ ეს პრობლემური საკითხი იყო, ჩემი ნებით დავთანხმდი დაკითხვას. განვუმარტე, რომ არ ვაპირებდი მიმალვას და საჭიროების შემთხვევაში გამოვცხადდებოდი სადაც დამიბარებდა გამოძიება. მიუხედავად ამისა, მათ მითხრეს, რომ გადაწყვეტილება მიიღეს, რომ მე ბრალის წაყენებამდე "იზოლატორი უნდა მენახა".
იურისტი არ ვარ, მაგრამ უნდა გამეთვალისწინებინა რომ მიუხედავად იმისა რომ ჩემი სამივე საკოლექციო იარაღის, რომელიც კანონიერად მაქვს გაფორმებული, უნებართვო გადატანისთვის შესაძლებელია პრობლემები შემქმნოდა. არც პირველი ვარ ასეთი და ალბათ არც უკანასკნელი. რა თქმა უნდა ისიც ვიცი, რომ კანონის არ ცოდნა არ მათავისუფლებს პასუხისმგებლობისგან.

"მოდულის შენობის" იზოლატროში ყოფნისას დარწმუნებული ვიყავი, რომ ბრალს არ წამიყენებდნენ. მაგრამ კვირას ბრალი წამიყენეს და კვირასვე ჩატარდა სასამართლო პროცესი. პროკურორმა წარმოადგინა საქმის მასალები. იარაღის ექსპერტიზის შედეგები. მოსამართლემ შეკითხვები დაგვისვა და დაადგინა, რომ ჩემი დაპატიმრების საფუძველი არ არსებობდა და რომ შსს-იმ და პროკურატურამ არსებითად დაარღვია სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსი, კერძოდ, რომ უკანონოდ და უსაფუძვლოდ ჩამამწყვდიეს იზოლატორში. საინტერესოა, რომ ეს თავად პროკურორმაც აღიარა პროცესზე. ჩემთვისაც თავიდანვე გაუგებარი იყო და დარჩა დაპატიმრების გარდაუვალობის საკითხი. არანაირ საფრთხეს მე არ წარმოვადგენ საზოგადოებისთვის. მიმალვას არ ვაპირებ. არც ქვეყნიდან წასვლას. მოკლედ, აღკვეთის ღონისძიებად 1,500 ლარიანი გირაო შემეფარდა. მოსამართლემ დარბაზშივე გამათავისუფლა. გადასახდელად ვადა მომცეს და სასამართლო პროცესი იანვარში ჩაინიშნა.

ჩვენი საქმიანობით, ალბათ, საკმაოდ შევაწუხეთ ძალოვანი სტრუქტურები. ამის თაობაზე დელიკატურად მიმითითეს კიდეც სამინისტროში ყოფნისას. კერძოდ, მკითხეს თუ რატომ შეგვყავს საზოგადოება შეცდომაში და რატომ ვსაუბრობთ უკანონო მოსმენებზე. ჩვენ მათ ვთხოვთ საჯარო ინფორმაციას, სამართლიანად ვაკრიტიკებთ. 17 დეკემბერს შინაგან საქმეთა სამინისტროს წინააღმდეგ სასამართლო პროცესიც გვაქვს, საჯარო ინფორმაციის არ მოწოდების გამო.

დღეის მდგომარეობით ვსწავლობ კანონებს და ვმეცადინეობ ადვოკატთან ერთად. რატომ ვწერ ამას. უნდა მეფიქრა რომ ჩემი საკოლექციო იარაღის გადატანა ხელოსანთან არ არის მარტივი ამბავი. უფრო სწორედ მარტივი კი არის, მაგრამ შინაგან საქმეთა სამინისტრომ ჩათვალა რომ ჩემი დაპატიმრება იყო საჭირო, რადგან საზოგადოებისთვის მომეტებულ საფრთხეს შევიცავდი.

დავფიქრდი მომხდარის გავლენაზე იმ ორგანიზაციის რეპუტაციაზე, რომლის დირექტორიც ვარ. ჩემთვის ძალიან ძვირფასია IDFI და ის მნიშვნელოვანი საქმე, რომლითაც ყოველ დღე ვართ დაკავებული. ჩადენილმა ქმედებამ არ მინდა დააზიანოს ორგანიზაცია და გააქარწყლოს საზოგადოების მაღალი ნდობა და მოლოდინი IDFI-ს საქმიანობის მიმართ. ამიტომ, გადავწყვიტე რომ სასამართლო დავის დასრულებამდე, აღარ შევასრულო დირექტორის მოვალეობები. ეს მნიშვნელოვანია ორგანიზაციის რეპუტაციისთვის.
ჩვენი თანამშრომლების, პარტნიორი ორგანიზაციების და საზოგადოების წინაშე დიდ ბოდიშს ვიხდი ჩემი დაუფიქრებელი ქმედების გამო! ვფიქრობ, რომ არასამთავრობო ორგანიზაციების წევრებს განსაკუთრებული სიფრთხილე გვმართებს, განსაკუთრებით ბოლო დროს გაკეთებული განცხადებების და აქტივობების ფონზე" _ წერდა კდლიაშვილი, რომელიც IDFI-ის დირექტორის მოვალეობის შესრულებას რამდენიმე დღეში შეუდგება.

ამავე თემაზე: არასამთავრობო ორგანიზაციების განცხადება IDFI-ის დირექტორის დაკავებასთან დაკავშირებით; თინა ხიდაშელი: "საბჭოთა კავშირი და მიშიზმი ერთად უნდა დავამთავროთ შსს-ში"; რატომ წაუყენეს ბრალი IDFI-ის დამფუძნებელს – "ალბათ, შევაწუხეთ ძალოვანი სტრუქტურები"