ამ სტატიაში წარმოგიდგენთ ჩვენთვის კარგად ცნობილი ადამიანების ბავშვობას, დეტალებს, რომლებიც ბევრი ჩვენგანისთვის აქამდე უცნობი იყო. გაეცანით მათ სურვილებსა და მისწრაფებებს, რომლებიც ბავშვობაში ჰქონდათ და თქვენ თვითონვე შეაფასეთ, მოახერხეს თუ არა, რომ ეს სურვილები რეალობად ექციათ.
ილონ მასკი – დაიბადა 1971 წლის 25 ივნისს. ის არის ადამიანი, რომელზეც საუბარი დაუსრულებლად შეიძლება. ის მსოფლიოში ერთ-ერთი ძალიან წარმატებული კოსმოსის აღმოჩენების ტექნოლოგიების კორპორაციის – SpaceX-ის მფლობელია. მას ასევე ეკუთვნის კომპანია Tesla, რომელიც თანამედროვე ტექნოლოგიების წარმოებაში მოწინავე პოზიციას იკავებს. ილონ მასკს საკმაოდ კარგი ბავშვობა ჰქონდა. ის თავიდანვე შეძლებულ ოჯახში იზრდებოდა და კარგი შანსი ჰქონდა, რომ თავისი შესაძლებლობები სასარგებლოდ გამოეყენებინა. აღსანიშნავია ის, რომ მასკი ბავშვობაში ინტროვერტული პიროვნება იყო. არ მოსწონდა ხალხთან ურთიერთობა. არ ჰყავდა ბევრი მეგობარი, ამჯობინებდა, რომ ყველაფერი მარტო, მეგობრების გარეშე გაეკეთებინა. ის ბავშვობაში ბულინგის მსხვერპლი გახდა. ერთ დღესაც საავადმყოფოში მოხვდა, რადგან სკოლაში ბიჭები თავს დაესხნენ. ამის შემდეგ მან შეისწავლა საბრძოლო ხელოვნებები, კარატე, ჭიდაობა და სხვა. მასკის მშობლები მაშინ განქორწინდნენ, როცა ის 10 წლის იყო. რა თქმა უნდა, მშობლების განქორწინება ნებისმიერი ბავშვისთვის ფსიქოლოგიურად საზიანოა. ამის მიუხედავად, ამ ფაქტიდან ორი წლის შემდეგ მან შექმნა პირველი კომპიუტერული პროგრამა – თამაში, რომელსაც Blastar-ი უწოდა. 1992 წელს მასკმა დატოვა კანადა და სწავლა პენსილვანიის უნივერსიტეტში განაგრძო ბიზნესის საფუძვლების ფაკულტეტზე.
პირველ მნიშვნელოვან წარმატებას მან 1995 წელს მიაღწია, როცა მასკმა და მისმა ძმამ კომპანია Zip2 შექმნეს. რამდენიმე წლის შემდეგ კორპორაცია 307 მილიონ დოლარად გაიყიდა. 1999 წელს კი მან შექმნა დღეისთვის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი ონლაინ საგადასახადო სისტემა PayPal-ი. ხოლო ამის შემდეგ დაიწყო მისი განვითარების პერიოდი, რადგან იმ თანხით, რომელიც PayPal-ისგან აიღო, დააარსა ახალი, საყოველთაოდ ცნობილი კომპანია SpaceX, რომელიც დასაწყისში განვიხილეთ.
ილონ მასკი დღესაც აგრძელებს აქტიურ მოღვაწეობას. იკვლევს კოსმოსს და ცდილობს, რომ განახორციელოს მარსის ტერაფორმირება(კოლონიზაცია). ილონ მასკი მარსზე პირველ გაშვებას 2026 წლისთვის გეგმავს. ამის მომსწრე მსოფლიო გახდება და თუ გეგმა გაამართლებას, მაშინ ეს კაცობრიობისთვის უდიდესი წინ გადადგმული ნაბიჯი იქნება.
ალბერტ აინშტაინი – დაიბადა 1879 წლის 14 მარტს. ის იყო გერმანელი თეორიული ფიზიკის სპეციალისტი. აინშტაინი ჩვეულებრივი ბავშვი იყო, სხვებისგან არაფრით განსხვავებული. თუმცა მან საუბარი გვიანდელ ასაკში დაიწყო. 1885 წელს შესწავლა ვიოლინოზე დაკვრა. ამავე წელს მიუნხენის უნივერსიტეტში საბაზისო განათლების მიღება დაიწყო. ის პორველად 5 წლის ასაკში დაინტერესდა ფიზიკის შესწავლით, ამის მიზეზი კი იყო კომპასი. აინშტაინს აინტერესებდა თუ როგორ ატრიალებდნენ უხილავი ძალები წყალზე დადებულ ნემსს, რომელიც მიმართულებას სწორად აჩვენებდა. მისი მეორე ინტერესი 12 წლის ასაკში გამოვლინდა, როცა მან აღმოაჩინა გეომეტრიის წიგნი და მას უწოდა „პატარა წმინდა გეომეტრიის წიგნი“. იგი ამავე ასაკში გახდა ძალიან რელიგიური. მაგრამ მას შემდეგ, რაც დაიწყო სამეცნიოერო წიგნების კითხვა, მისი ინტერესი და პატივისცემა რელიგიისადმი რადიკალურად შეიცვალა. როცა ლიუტპოლდის უნივერსიტეტში ჩაირიცხა, ის ხშირად თავს არაკომფორტულად გრძნობდა და თვლიდა, რომ პრუსიული საგანმანათლებლო სისტემის მსხვერპლი იყო, რომელიც თითქოსდა ცდილობდა ოროგინალურობისა და შემოქმედებითობის განადგურებას. ერთმა მასწავლებელმა აინშტაინს უთხრა კიდეც, რომ ის ვერასდროს ვერაფერს მიაღწევდა. 16 წლის ასაკში მან შექმნა თავისი პირველი სამეცნიერო ნაშრომი, რომელსაც ეწოდა „ეთერის მდგომარეობის გამოკვლევა მაგნიტურ ველებში “. გადის წლები და აინშტაინი მსოფლიოს წამყვან მეცნიერებში ხვდება. მისი შრომა ფასდება მეცნიერების მიმართულებით. ერთ დღეს, როცა აინშტაინი შვეიცარიაში ტრამვაით მგზავრობდა, მან დაინახა საათი და წამიერად გონებაში აზრი მოუვიდა, რომ თუ ტრამვაის სინათლის სხივის სიჩქარემდე ააჩქარებდა, მაშინ ეს საათი მისთვის გაჩერდებოა და ირგვლივ აღარც დრო იარსებებდა. სწორედ ამან მიიყვანა ის ერთ-ერთი ცენტრალური პოსტულარის ფორმულირებამდე, რომელსაც ჰქვია – „ფარდობითობის თეორია“. მიუხედავად იმისა, რომ არაერთი ადამიანი ალბარტ აინშტაინს ატომური ბომბის შემქმნელად მიიჩნევს, ეს სიმართლეს არ შეესაბამება, რადგან მას კონკრეტულად ატომური ბომბის შექმნაზე არასდროს უმუშავია. ალბერტ აინშტაინი 1955 წელს გარდაიცვალა და არაერთი მნიშვნელოვანი თეორია და დამტკიცებული მასალა დატოვა, რომლებმაც კაცობრიობის ისტორიაში მნიშვნელოვან სამეცნიერო კვლევებსა და აღმოჩენებს ჩაუყარა საფუძველი.
გალაკტიონ ტაბიძე – დაიბადა 1891 წლის 17 ნოემბერს ვანის რაიონის სოფელ ჭყვივში. მამამისი – ვასილ ტაბიძე, ბავშვის დაბადებამდე ორი თვით ადრე გარდაცვლილა. ის იყო პროფესიით ჯერ მასწავლებელი, შემდეგ კი მღვდელი. გალაკტიონს მამის გარდაცვალების გამო საკმაოდ რთული ბავშვობა ჰქონდა. დედასთან იზრდებოდა, ხოლო დედამისი – მაკრინე ადეიშვილი, მთელი ძალით ცდილობდა, რომ გალაკტიონი წმინდა სულის პიროვნებად აღეზარდა. გადის წლები და იწყება სამოქალაქო აქციები, საზოგადოება თავისუფლებისთვის იწყებს ბრძოლას, მათ შორის იყო გალაკტიონიც. მან გადაწყვიტა, რომ ქუთაისში სასულიერო სასწავლებელში დაეწყო სწავლა. მოგვიანებით სწავლა თბილისის სასულიერო სემინარიაში განაგრძო. მას შემდეგ დედას წერილებს უგზავნიდა, თითოეულ წერილში ჩანს მისი მოკრძალება, პატივისცემა და დედის სიყვარული. გაკაკტიონი ერთ-ერთ გზავნილში წერს:
- „ძვირფასო დედა! შენთან ძალიან დიდ ბოდიშს ვიხდი, რომ ამდენ ხანს ვერ ჩამოვედი. მაგრამ იმედი მაქვს, ძალიან არ იწუხებ. მე ძალიან მალე ჩამოვალ. აქ იმდენი საქმეები მაქვს, და ისე დიდი საქმეები, რომ ნებას არ მაძლევს ასე ადვილად მივატოვო ქუთაისი. მე მალე ჩამოვალ. შენს ამბებს ყოველთვის ვტყობილობ, მადლობა ღმერთს, რომ ავად არ ყოფილხარ. ეხლა გამაგრდი, დედა! მთელი ქვეყანა გახარებულია თავისუფლებით. შენც უნდა იყო მხიარულად. მე სხვაფრივ კარგად ვარ.
შენი ერთგული და მუდმივად მოყვარული შვილი გ.ტ
1917 წ. მარტი“
მისი შემოქმედებითი ცხოვრება ადრეულ ასაკში დაიწყო. იგი აკეთებდა ჩანახატებს. წერდა ლექსებსა და მოთხრობებს. რა თქმა უნდა, დედას ეს შეუმჩნეველი არ დარჩა და თავიდანვე იცოდა, რომ გალაკტიონი სხვებს არ ჰგავდა. აუცილებლად უნდა აღინიშნოს გალაკტიონის პირველი სიყვარული, ოლია ოკუჯავა. ამ პერიოდში ძალზე პოპულარული გახდა გალაკტიონის „მერი“. თუმცა ოლია სულაც არ იყო კმაყოფილი ამ ლიტერატურული ტრფობით, ის ბრაზობდა საკუთარ თავზე, რომ გალაკტიონი ვერ მიიჯაჭვა. 1916 წელს გალაკტიონი უსახსრობის გამო იძულებული გახდა, რომ უარი ეთქვა მოსკოვში სწავლაზე. უსამსახუროდ დარჩენილი ცოლ-ქმარი ცოტა ხნით მწერალთა კავშირმა შეიფარა. გალაკტიონის უბედობის მთავარი მიზეზი უსახსრობა და დევნის პერიოდი გახდა. რამდენიმე წლის შემდეგ მისი ცხოვრება რადიკალურად შეიცვალა. ოლია დაშორდა, თუმცა შორიდან ტრფობას მუდმივად აგრძელებდა და მას სასიყვარულო წერილებს უგზავნიდა. სამწუხაროდ, დიდებული მწერალი ღვინის სმას მიეჩვია. ქუჩაში ხალხი ვეღარ ცნობდა. ეს კი გალაკტიონს ძალიან სტკენდა გულს.
1959 წლის 17 მარტს გალაკტიონმა თავი მოიკლა, მაგრამ ეს მხოლოდ წერტილის დასმა იყო ხანგრძლივი და ტრაგიკული კოშმარისთვის.
მასალა მომზადებულია Wikipedia.ge-ის მიხედვით.
[sexy_author_bio]
