როდესაც მწერალმა რევაზ მიშველაძემ საკანდიდატო დისერტაცია დაიცვა და ბანკეტი გადაიხადა, სუფრას ნოდარ დუმბაძე თამადობდა.
სტუმრობად ჩამოსულმა ზუგდიდელმა მეგობრებმა ახალგამომცხვარ მეცნიერს საჩუქრად მთლიანად შემწვარი ვაცი ჩამოუტანეს. თანაც ისე ორიგინალურად იყო მომზადებული, რომ ლანგარზე ოთხივე ფეხით იდგა. სუფრაზე ამ სანახაობის გამოჩენამ შეზარხოშებული სტუმრები აღფრთოვანებაში მოიყვანა.
მიშველაძემაც დრო იხელთა და საზეიმოდ გამოაცხადა — ჯიხვიაო! ნოდარ დუმბაძემ მოხერხებულად ჩამოაჭრა „ჯიხვს“ ნაჭრები და სტუმრებს ჩამოურიგა. მოკლედ, მიშველაძის ტყუილმა გაჭრა.
თუმცა, ქეიფის დასასრულს ნოდარ დუმბაძემ იუბილარი გვერდზე იხმო, მხარზე ხელი გადაადო და უჩურჩულა: — ისე, ტყუილებს ბავშვობიდან ნუ მიეჩვევი, მიშველაძე, თორემ სადოქტორომდე მისვლა გაგიჭირდება. აი, თხა ჯიხვად რომ მოგვასაღე, მაგ ამბავში ჯიხვები (ანუ მოტყუებულები) სინამდვილეში ჩვენ ვართო…
ცნობისთვის, იმ პერიოდის თბილისურ ჟარგონზე „ჯიხვს“ სწორედ მოტყუებულ, გულუბრყვილო ან უცოდინარ ადამიანს ეძახდნენ.
