ახლახან, “გურია ნიუსი” წერდა გარემოს დაბინძურების უმძიმესი ფაქტის შესახებ ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნატანების ტერიტორიაზე, შეკვეთილთან ახლოს, სადაც ციტრუსოვანთა ნარჩენით ქობულეთელმა, ბიზნესმენმა რამაზ გოგიტიძემ ტურისტულ სეზონს “სიურპრიზი” უძღვნა.
მიუხედავად იმისა, რომ დღეისთვის ციტრუსოვანთა ნარჩენით ავსებული სარკოფაგები, “გურია ნიუსში” გამოქვეყნებული სტატიის შემდეგ დაფარეს, ახლომახლო ღელეები დაბინძურებულია. როგორც ადგილობრივმა მწყემსებმა გვაჩვენეს, ბაყაყებიც აღარ არის მასში ცოცხალი. უფრო მეტიც _ ეს ღელეები ჩაედინება ჩოლოქში, ჩოლოქს კი ზღვაში შეაქვს სიბინძურე და საშიში ნარჩენი.
ჩვენ ნატანების ტერიტორიაზე მორიგ ასეთ სარკოფაგს გადავეყარეთ, ოღონდ აქ უფრო საშიში სიტუაცია დაგვხვდა _ ქოხმახებიანი ეზოს ჭიშკარზე დიდი ასოებით წერია: “თევზჭერა და ნადირობა აკრძალულია”, გვერდით პატარა თუნუქზე კი ცარცით წერია კიტა ბუაჩიძის ცნობილი ტრაგიკომედიის ფრაზა-სათაურის ტექსტი: “ეზოში ავი ძაღლია”. ეს, ერთი შეხედვით, უწყინარი, მაგრამ გამაფრთხილებელი ფრაზა ჩვენთვის ორმაგად საშიში აღმოჩნდა, როცა ჭიშკარში შესვლისას ავი ძაღლი, რომელიც მანამდე არსად ჩანდა, მართლა გამოგვიდგა, “მასპინძელო” კი ამაოდ ვიძახეთ.
ჭიშკართან შევჩერდით და ძაღლი ყურადღების მიღმა დავტოვეთ. ინტუიციამ გაჭრა და კარგა ხნის ლოდინის შემდეგ, ის ეზოს უკანა მხარეს წავიდა ყეფით. მოვახერხეთ ჭიშკრის გაღება და იქვე, ტრიფოლიატის ტოტებით შემოსაზღვრული სარკოფაგის გადაღება, რომელიც ციტრუსოვანთა ისეთივე საშიში, მყრალი ნარჩენითაა სავსე, როგორზეც ვწერდით. უკვე აღნიშნული ადგილიდან ეს მორიგი საშიში კერა, ერთ კილომეტრ მანძილზე თუ იქნება. დაახლოებით, 700 კვ.მ-მდე ფართობი საგანგებო ავზად ამოთხრილი, ჯერ ღობითაა შემოსაზღვრული, შემდეგ კი ბოლო რიგად ტრიფოლიატის ბადე აქვს შემოვლებული.
სავარაუდოდ, ამ ყველაფრის შემოქმედმა, ვიზუალურად კარგად დამალა სარკოფაგი. თუმცა, სუნს ვერაფერი მოუხერხა, რომელიც სუნთქვას აუტანელს ხდის და დაუფარავი, ღიად დატოვებული მასა ყარს.
არსებული “სამალავი”, მართალია, გზისპირასაა, რომელიც სოფელ ნატანების შიდა გზას წარმოადგენს, თუმცა, ეკალ-ბარდით დაფარული ეზოს შემოგარენიდან, თუ საგანგებოდ არ მიხვედი ახლოს, არ ჩანს. ახლოს მოსახლეობა არ არის _ მხოლოდ საყანე ფართობებია. მალე ძაღლი ისევ გამოგვიდგა და თავი ძლივს დავაღწიეთ.
სახლი, რომელიც ერთსართულიანია და კარ-ფანჯრები სანახევროდაც არ აქვს, მიტოვებულის შთაბეჭდილებას ტოვებს.
ირგვლივ ამაოდ ვეძებდით ხმის გამცემს. ბოლოს, გზაზე ერთი გამვლელი ქალბატონი გამოჩნდა, თავსაბურავით და სამუშაო ტანსაცმლით, რომელიც რუხაძის გვარით გაგვეცნო, სახელი არ გვითხრა და არც ფოტოს გადაღებაზე დაგვთანხმდა. აგვიხსნა, რომ აქ ასეთ სახლებში მომთაბარე მენახირეები ცხოვრობენ და მათი გვარ-სახელები არ იცის, არც ის იცის, ვინ გააკეთა აქ ციტრუსოვანთა საშიში ნარჩენის ამხელა მასა.
_ მე რა ვიცი? აქ ახლოს მოსახლეობა არ არის. მწყემსებს თუ ნახავთ, სხვას ვერავის. რას ეძებთ, ვინ ჩაასხა? ეზოს შიგნითაა ამოთხრილი, _ გვითხრა ქალბატონმა.
_ ეს რომ საშიში ნარჩენია, აბინძურებს წყალს, გარემოს, აუტანელი სუნი დგას, ეს არ გაწუხებთ?
_ რა ვიცი… ცხვირზე ხელი მეიჭირე, აქ რომ გაივლი. ეზოში აღარ შეხვიდე, თორემ მაგ ძაღლს მეორედ ვერ გადაურჩები. სულ ყეფს აქ და იმიტომ აწერია ჭიშკარზეც. ჯაჭვი კარგად გასკვენით _ გარეთ არ გამოძვრეს. აბა, ღობეზე ვერ გადმოვა, კარგი გაკეთებულია, _ “დაგვარიგა” ქალბატონმა.
_ თქვენ ისე საუბრობთ, იცით, ამ ეზოში ვინც საქმიანობს… არასდროს დაგინახავთ?
_ არ ვიცი, რა ჩემი საქმეა, _ გვითხრა მან და სასწრაფოდ გაგვეცალა.
სავარაუდოა, რომ აღნიშნული წარწერა, რომელსაც ახალი ელფერი არ აქვს, დიდი ხანია, არსებობს და გასულ წლებშიც აქ მდებარე სარკოფაგს უფრო მალავდა და იცავდა, ვიდრე პატრონს, რომელიც არსად ჩანს.
ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის მერიის სამართლებრივი და ზედამხედველობის სამსახურის, ზედამხედველობის განყოფილების უფროსმა შუქრი გაბრიჩიძემ ჩვენთან განაცხადა, რომ ამის შესახებ ინფორმაციას არ ფლობს და აუცილებლად დაინტერესდება:
_ მაგ მხარეში გარემოს დაცვის ხალხი სულ დადის და შეუმჩნეველი დარჩათ? არ ვიცი. დავინტერესდები, _ გვითხრა მან.
ჩვენ გარემოს დაცვითი ზედამხედველობის დეპარტამენტის აჭარა-გურიის რეგიონული სამმართველოს გურიის განყოფილების უფროსს ალექსი გოგალაძეს არაერთხელ დავურეკეთ, თუმცა, როგორც წესი, ის ზარებს არ პასუხობს. უპასუხოდ დატოვებული ზარების საკითხზე “გურია ნიუსი” აუცილებლად მიმართავს სამინისტროს.
ერთადერთხელ, როცა ალექსი გოგალაძე გვესაუბრა, თავმომწონედ განაცხადა, რომ ხშირად დადის რეგიონში, ახდენს რეაგირებას, იცის ყველა პრობლემის შესახებ. თუმცა, საკითხავია, რა იცის _ ის ხომ არა, ათი თვის განმავლობაში ქობულეთიდან შემოტანილი მომწამვლელი მასა ღია სარკოფაგში რომ ეყარა, გარემო ყარდა და მხოლოდ “გურია ნიუსის” ჩარევის შემდეგ დაიმარხა, თუმცა, საშიში შედეგი კიდევ დიდხანს დარჩება გარემოში?
როგორც ჩანს, გარემოს დაცვის სამინისტროს, აქ, რეგიონში საკმაოდ ზერელე და საქმისადმი უპასუხისმგებლო დამოკიდებულების მქონე ხელმძღვანელი ჰყავს.
“გურია ნიუსი” აგრძელებს პასუხების მოპოვებას არსებულ ყველა კითხვაზე, რომელსაც ჩვენს მკითხველს უახლოეს დროში შევთავაზებთ.
