ჩიხში შესული ურთიერთობები თუ მორიგი პოლიტიკური პიარი? ირაკლი კობახიძისა და ვოლოდიმირ ზელენსკის შეხვედრა პოლიტიკური განხილვების ეპიცენტრშია.
პარტიებში _ „ახალი“ და „ლელო“, მიიჩნევენ, რომ ხელისუფლების რიტორიკა „მეორე ფრონტზე“ საბოლოოდ ჩაიფუშა და ფიქრობენ, რომ შეხვედრა მხოლოდ იმიჯის გადასარჩენად გადადგმული ნაბიჯი იყო.
„გურია ნიუსი“ შეეცადა გაერკვია, რამდენად გულწრფელია თბილისსა და კიევს შორის დაწყებული „დათბობა“.
საქართველოს პრემიერ-მინისტრის, ირაკლი კობახიძის განცხადებით, შეხვედრა უკრაინული მხარის ინიციატივით შედგა.
„ეს იყო დახურული ფორმატის შეხვედრა, თუმცა, ზოგადად შემიძლია გითხრათ, რომ იყო მეგობრული და საინტერესო საუბარი. უკრაინა ჩვენთვის მეგობარი ქვეყანაა, ჩვენ გვაქვს ტრადიციული ისტორიული მეგობრობა და ამას მაქსიმალურად უნდა გავუფრთხილდეთ“, _ თქვა კობახიძემ.
პრემიერის პოზიციას იზიარებს საგარეო საქმეთა მინისტრი მაკა ბოჭორიშვილიც, რომელიც აღნიშნავს, რომ საუბარი შეეხო დიპლომატიურ ურთიერთობებსა და ელჩების საკითხს, თუმცა, სანქციების თემა არ განხილულა:
„ევროპული პოლიტიკური გაერთიანების სამიტის ფარგლებში გვქონდა საუბარი უკრაინელ კოლეგასთან, უკრაინის პრეზიდენტთან, ვისაუბრეთ ჩვენს ქვეყნებს შორის ურთიერთობებზე და, მათ შორის, იმ გამოწვევებზე, რაც ჩვენს ქვეყნებს შორის არის“, _ თქვა მაკა ბოჭორიშვილმა ერევანში ქართველ ჟურნალისტებთან საუბრისას.
„შეხვედრა წინასწარ არ ყოფილა დაგეგმილი. ეს შედგა ამ ფორმატის ფარგლებში უკრაინული მხარის ინიციატივით და რამდენიმე წუთს გასტანა. მოვახერხეთ, რომ იმ მნიშვნელოვან საკითხებს შევხებოდით, რაც ორ ქვეყანას შორის არსებობს“, _ განაცხადა ბოჭორიშვილმა.
ამასთან, მაკა ბოჭორიშვილი აცხადებს, რომ უკრაინულ მხარესთან შეხვედრისას საუბარი შეეხო ქვეყნებს შორის დიპლომატიური ურთიერთობების საკითხსაც:
„იყო საუბარი ორ ქვეყანას შორის დიპლომატიურ ურთიერთობებზე, მათ შორის ქვეყანაში ელჩების ყოფნაზე. ვნახოთ. საქართველოს ამ ხნის განმავლობაში აქვს მტკიცედ ჩამოყალიბებული პოზიცია და დამოკიდებულება უკრაინასთან, რაც არაერთხელ გამოგვიხატავს საერთაშორისო ფორმატებში, სადაც ეს შესაძლებელია. მნიშვნელოვანია, რომ ურთიერთობები იყო ურთიერთპატივისცემაზე დაფუძნებული. რაც შეეხება სანქციების საკითხს, ამაზე საუბარი არ ყოფილა“, _ თქვა ბოჭორიშვილმა.
უკრაინის პრეზიდენტმა ვოლოდიმირ ზელენსკიმ სოციალურ ქსელში გაავრცელა განცხადება ირაკლი კობახიძესთან შეხვედრის შესახებ:
„შევხვდი საქართველოს პრემიერ-მინისტრს. ჩვენს სახელმწიფოებს შორის მართლაც არსებობს გადაუჭრელი საკითხები. მნიშვნელოვანია დიალოგი ყველა დონეზე.
უკრაინა ყოველთვის პატივს სცემდა და აგრძელებს საქართველოს, მის სუვერენიტეტისა და მისი ხალხის პატივისცემას.
ჩვენ გავაგრძელებთ თანამშრომლობას მომავალშიც“, _ დაწერა ზელენსკიმ.
შეხვედრას გამოხმაურება მოჰყვა პოლიტიკურ სპექტრში.
„ჩვენ არავისთან ვართ გაბუტულები. უკრაინის მთავრობის ხელისუფლების, პირადად ზელენსკის აბსოლუტურად არაობიექტური, არაკორექტული შეფასებისა და დამოკიდებულების მიუხედავად, საქართველოს არასდროს შეუწყვეტია უკრაინისთვის დახმარება, მათ შორის, პოლიტიკური დახმარება“, _ ამის შესახებ საქართველოს პარლამენტის პირველმა ვიცე-სპიკერმა, გია ვოლსკიმ განაცხადა.
ვოლსკის თქმით, მუდმივი მცდელობა, რომ საქართველო ჩართულიყო საომარ მოქმედებებში, განაპირობებს იმ რთულ ურთიერთობებს, რომლებიც ორ ქვეყანას ჩამოუყალიბდა, მაგრამ ეს არ ნიშნავს, რომ ერთმანეთთან საუბრისთვის არ უნდა მოიცალონ და ხელი არ ჩამოართვან:
„სამხედრო დახმარების აღმოჩენა ნიშნავდა ომში ჩართვას, რასაც ისინი ითხოვდნენ, მაგრამ ეს არ ნიშნავს, რომ ჩვენ არ ვილაპარაკოთ. ჩვენ უნდა ველაპარაკოთ ზელენსკისაც და კიდევ ერთხელ შევახსენოთ, რომ არ არსებობს რეზოლუცია და საერთაშორისო ფორმატი, სადაც საქართველო უკრაინის მხარდამჭერად არ გამოსულა. დღემდე ქართულ სკოლებში, უკრაინულ განყოფილებებში რამდენი ათასი უკრაინელი ბავშვი სწავლობს. დაითვალეთ, რამდენი ასეული უკრაინელი სტუდენტი სწავლობს საქართველოში და დასკვნები ამის მიხედვით გავაკეთოთ. ვფიქრობ, ეს საკითხი რომ შევახსენოთ ზელენსკის, არ იქნება ურიგო.
ცუდი პროპაგანდა მიმდინარეობს მედიასაშუალებებში. რასაკვირველია, შეიძლებოდა, მეტი პოზიტიური ურთიერთობა ყოფილიყო. საქართველო ნაწილობრივ ოკუპირებული ქვეყანაა და ესეც უნდა გაითვალისწინოს. მუდმივი მცდელობა, რომ საქართველო ჩართულიყო საომარ მოქმედებებში, განაპირობებს იმ რთულ ურთიერთობებს, რომლებიც ჩვენ ჩამოგვიყალიბდა, მაგრამ ეს არ ნიშნავს, რომ ერთმანეთთან საუბრისთვის არ უნდა მოიცალონ და ხელი არ ჩამოართვან. მსოფლიო პოლიტიკა მაგით ხასიათდება – დღევანდელი დღე ხვალინდელით იცვლება, სადაც შეიძლება, აბსოლუტურად სხვა სტრატეგიული მიზნები და ხედვები ჩამოყალიბდეს. იმედია, უკრაინასთან ურთიერთობები პოზიტიური იქნება“, _ განაცხადა გია ვოლსკიმ.
შეხვედრას გამოეხმაურა საქართველოს მეხუთე პრეზიდენტი სალომე ზურაბიშვილიც:
„საზოგადოება შფოთავს კობახიძის ერევნის “შეხვედრების” კადრებზე… თუმცა აქ არაფერი ახალი არაა _ ამ კონფერენციაზე შარშანაც იყო მიწვეული და ჩვეულებრივად პროტოკოლის წესებს იცავენ ჩვენი ზრდილი პარტნიორები. ამიტომ ხელის ჩამორთმევას და ორიოდე სიტყვის გაცვლას რამე განსაკუთრებული დატვირთვა არ აქვს.
უფრო საინტერესოა ზელენსკისთან შეხვედრის შინაარსი! თუ ეს ნიშნავს, რომ რუსეთის შესუსტების ფონზე, უნგრეთის შეცვლილ პოზიციის მსგავსად, საქართველოსაც ხომ არ უწევს უკრაინის მიმართ პოზიციის გადახედვა? ნეტავ!
ზოგადად კი იმასაც უნდა ვაქცევდეთ ყურადღებას: საქართველო რეგიონში, ევროპისა და დასავლეთის სანდო პარტნიორის როლისთვის უარი რომ არ ეთქვა ორი წლის წინ, არა ერთი ლიდერი ერევნისკენ მიმავალ გზაზე ან დაბრუნებისას თბილისშიც რამდენიმე საათით მაინც გაჩერდებოდა. და საერთოდ ზურგი რომ არ შეგვექცია ჩვენი კონსტიტუციით დადგენილ ევროინტეგრაციის კურსისთვის სულაც თბილისში ჩატარდებოდა ეს მნიშვნელოვანი პანევროპული კონფერენცია.
სწორედ ის ფაქტი, რომ რეჟიმი იძულებულია თავი მოაწონოს ორიოდე შემორჩენილ ამომრჩეველს, ყოველდღიურად ნალანძღი ევროპის და უკრაინის ლიდერებთან გადაღებულ კადრებით, ყველა კომენტარზე ბევრის მთქმელია!“_ დაწერა სალომე ზურაბიშვილმა სოციალურ ქსელში.
“რა სინდისით ჩამოართვი ხელი ზელენსკის?!”_ ასე ეხმაურება სოციალურ ქსელში „ნაციონალური მოძრაობის“ ლანჩხუთის ორგანიზაციის ლიდერი კახა ასკურავა კობახიძის ზელენსკისთან შეხვედრას.
როგორ ფიქრობთ, რატომ დასთანხმდა ირაკლი კობახიძე იმ ადამიანთან შეხვედრას, ვისაც მისი გუნდი თვეების განმავლობაში საქართველოში ომის დაწყების მცდელობაში ადანაშაულებდა?_ ამ კითხვაზე პასუხის მიღება გურიაში ოპოზიციონერ პოლიტიკოსებთან ვცადეთ.
„კობახიძის გუნდი წლების განმავლობაში ამტკიცებდნენ, რომ კონკრეტული ადამიანები, განსაკუთრებით, ზელენსკი ქვეყანას ომში ითრევდა, ხოლო შემდეგ მასთან მშვიდად სხდებიან მოლაპარაკებაზე… რამაც კიდევ ერთხელ დაგვანახა, რომ კობახიძის გუნდი, როგორც ყოველთვის, მაშინაც ტყუილებით იყო დაკავებული.
„მეორე ფრონტის“ თემა იყო შეგნებულად შექმნილი შიშის ნარატივი, რათა საზოგადოება დაეშინებინათ და პოლიტიკური ოპონენტები „ომის პარტიად“ წარმოეჩინათ. ხოლო როცა საჭირო გახდა, იგივე „საფრთხესთან“ თანამშრომლობაც უპრობლემოდ გახდა შესაძლებელი.
განსაკუთრებით საყურადღებოა, რომ „მეორე ფრონტის“ თემა წინასაარჩევნოდ, მათ შორის გურიაში, აქტიურად გამოიყენებოდა როგორც შიშის მობილიზაციის ინსტრუმენტი და აქ განსაკუთრებით ეფექტურად მუშაობდა. ახლა კიდევ ერთხელ გახდა ცხადი, რომ ხელისუფლება პროპაგანდით იყო დაკავებული, რითაც ცდილობდა მოსახლეობაზე ფსიქო-ემოციურ ზეგავლენის მოხდენას, რის ფონზეც თავს წარმოაჩენდა “გადამრჩენელად”, თითქოსდა, კობახიძე გვარიდებდა ომს, სინამდვილეში არანაირი მეორე ფრონტის გახსნას არავინ არავის არ ავალებდა“,_ ამბობს ჩვენთან საუბარში პარტია „ახალის“ ლიდერი ჩოხატაურში, ბაჩო ახალაძე.
ლანჩხუთის საკრებულოს წევრი, „ძლიერი საქართველო-ლელოს“ ადგილობრივი ორგანიზაციის ხელმძღვანელი გოჩა ჯანაშია კითხვაზე ასე გვპასუხობს:
_ პირველ რიგში, მივესალმები იმ ფაქტს, რომ ჟესტი შედგა და პირველი ნაბიჯი უკრაინის პრეზიდენტმა გადადგა, რომელმაც ხელი გაუწოდა საქართველოს პრემიერ-მინისტრს. ბუტიაობა დიდ პოლიტიკაში მიუღებელია, მით უმეტეს, როცა საუბარია საქართველოსა და უკრაინას შორის ურთიერთობაზე. ამ ორ ქვეყანას შორის კარგი ურთიერთობა უნდა იყოს და საქართველოს ინტერესებს შორის ეს უნდა შედიოდეს.
სამწუხაროდ, მმართველი გუნდი და მისი მართული ტელევიზიები, წლების განმავლობაში ცუდი ეპითეტებით მოიხსენიებდნენ ზელენსკის და უკრაინის ხელისუფლებას. აქედან გამომდინარე, მოულოდნელიც კი იყო ასეთი ხელის ჩამორთმევა. მაგრამ დავანებოთ თავი იმას, რაც იყო წარსულში. სამწუხაროდ, საქართველომ თავიდანვე ცუდი პოზიცია დაიკავა ამ ომთან მიმართებაში. თავიდანვე ფსონი გააკეთა რუსეთზე და შემდეგ უკვე უკან დასახევი გზა აღარ ჰქონდა. ყველგან ცდილობდა საკუთარი პოზიცია განემტკიცებინა. როგორც ჩანს, საქარტველოს ხელისუფლებას უკვე ფსონის დადება უჭირს ვინმეზე, კონკრეტულად რუსეთზე და აქედან გამომდინარე, ცდილობს უკრაინა შემოირიგოს და გარკვეული პოლიტიკური ურთიერთობა აღადგინოს მასთან.
_ თქვენი აზრით, „ოცნება“ პოლიტიკურ კურსს შეცვლის?
_ არა. ეცდება რომ ითამაშოს ორ ფლანგზე. თუ აქამდე, ომის დაწყების დროს განწირულად მიაჩნდა უკრაინა, ახლა ხედავს, რომ ის ჩამოყალიბდა ძალად, ევროპაში ერთ-ერთი დასაყრდენი ქვეყანა იქნება და ცდილობს, ზედმეტი თავის ტკივილი აირიდოს და განზრახ შეცდომები მეტი აღარ დაუშვას და დააბალანსოს ურთიერთობა ქვეყანასთან, რომელიც მისთვის საციცოცხლოდ აუცილებელია ხვალინდელი დღისთვის.
ადგილობრივი მოსახლეობის ნაწილი ამ შეხვედრას წმინდა პოლიტიკურ გათვლად მიიჩნევს _ როგორც ჩვენთან საუბარში ერთ-ერთმა მათგანმა აღნიშნა, კობახიძე-ზელენსკის ხელის ჩამორთმევა უფრო მეტად პიარულ სვლას ჰგავდა, ვიდრე ურთიერთობების რეალურ გადატვირთვას:
„ჩემი აზრით, აქ რეალურ მეგობრობაზე მეტად, ორივე მხარემ საკუთარი იმიჯისთვის იხეირა. კობახიძემ დასავლეთს დაანახა, რომ უკრაინის წინააღმდეგი არ არის და პრაგმატულია, ზელენსკიმ კი აჩვენა, რომ რეგიონში ყველა ლიდერთან შეუძლია საერთო ენის გამონახვა. საბოლოოდ, ორივე მხარემ კარგი პიარი გაიკეთა, თუმცა, რამდენად გულწრფელია ეს ყველაფერი, დრო გამოაჩენს“, _ ამბობს ჩვენთან საუბარში ადგილობრივი მცხოვრები.
ავტორი
