გასულ კვირას, უზენაესი სასამართლოს პრესსამსახურმა ალადაშვილი მტკიცებულებათა ფალსიფიკაციაში დაადანაშაულა და პროკურატურას მის მიმართ გამოძიების დაწყება მოსთხოვა.
ადვოკატი ალადაშვილი “გურია ნიუსის” საშუალებით განცხადებას ავრცელებს:
“2 მარტს უზენაესი სასამართლოს მიერ გავრცელდა ინფორმაცია , რომ თითქოს მე პროკურატურაში წარვადგინე ფალსიფიცირებული მტკიცებულებები, რომლებიც არ ეხებოდა მოსამართლე ბესარიონ ალავიძეს. ჩემს მიერ მოპოვებულ დოკუმენტებში მითითებულია, რომ ვინმე მაისურაძემ, რომლის სამოქალაქო საქმესაც მოსამართლე ალავიძე იხილავდა მოიპოვა მისი დიპლომი და გაარკვია, რომ მას არ გააჩნდა უმაღლესი იურიდიული განათლება. დიპლომის გამცემმა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტმა და განათლების ხარისხის განვითარების ეროვნული ცენტრის დირექტორმა დავით კერესელიძემ მოქალაქე მაისურაძეს დაუდასტურეს, რომ სამწლიანი კურსი პირს არ ანიჭებს იურისტის კვალიფიკაციას. აქედან გამომდინარე მაისურაძემ მოითხოვა მოსამართლე ალავიძის მიერ მიღებული გადაწყვეტილების გაუქმება, თუმცა უზენაესმა სასამართლომ მისი მოთხოვნა არ დააკმაყოფილა , იმ მოტივით, რომ ეს არ იყო საკმარისი საბაბი მოსამართლის ასაცილებლად.
მიუხედავად იმისა, რომ უზენაესმა სასამართლომ კარგად იცოდა, რომ ჩემს მიერ პროკურატურისთვის წარდგენილი მტკიცებულებები ეხებოდა სწორედ ალავიძეს და წარმოადგენდა მაისურაძის მიერ მოპოვებული დოკუმენტების ასლებს, მაინც დამდო ბრალი დანაშაულში, რაც არ ჩამიდენია. სასამართლოს ეს განცხადება ემსახურებოდა ერთადერთ მიზანს, სასამართლოს გარშემო არსებული აჟიოტაჟის სიმძიმე ჩემზე გადმოსულიყო, რადგან სწორედ მე მივმართე პროკურატურას მოსამართლეების დიპლომებისა და კვალიფიკაციის გადამოწმების მოთხოვნით.
ყოველივე ზემოთქმულიდან გამომდინარე საკითხს ვსვამ ასე: თანახმა ვარ ეს საკითხი ყოველმხრივ შემოწმდეს და პასუხიც მაგებინონ, თუ ჩემს მიერ მიწოდებული მასალები ჩაითვლება ფალსიფიცირებულად. წინააღმდეგ შემთხვევაში მე ვაყენებ თავად კუბლაშვილის პასუხისმგებლობის საკითხს. მან უნდა მოიხადოს ბოდიში და დატოვოს თანამდებობა. ცრუპენტელა ადამიანი არ შეიძლება სასამართლოს ხელმძღვანელობდეს. ამავე დროს პროკურატურას ვთხოვ, რომ სამართლებრივად შეაფასოს კუბლაშვილის ქმედება. აქ არ არსებობს ალტენატივა _ ან მე უნდა ვაგო პასუხი, ან _ მან.
აქვე მინდა კუბლაშვილს, რომელიც დღეს თავისი კოლეგების დამცველად გვევლინება და აცხადებს რომ არ შეიძლება მოსამართლის დასჯა მის მიერ განხილული საქმისათვის, ორი კონკრეტული შემთხვევა შევახსენო _ 2005-2006 წლებში კოტე კუბლაშვილმა თანხმობა მისცა ორი მოსამართლის _ ხაშურის მოსამართლე კუკური კოჟორიძის (კახა კოჟორიძის მამა. “გურია ნიუსის” შენიშვნა) და ფოთის სასამართლოს მოსამართლე ბესიკ გვაჯავა _ პასუხისგებაში მიცემაზე სწორედ მათ მიერ გამოტანილი გადაწყვეტილებების გამო.
მაშინ კანონით განსასჯელს არ შეიძლებოდა განმეორებით შეფარდებოდა პირობითი მსჯავრი, რაც ამ მოსამართლეების მიერ დაირღვა. თუმცა აქ მნიშვნელოვანია სხვა გარემოებაა. ამავე პერიოდში უზენაესი სასამართლოს მოსამართლეებმაც ზუსტად იგივე შეცდომა დაუშვეს თუმცა კოტე კუბლაშვილმა მათ ხელი დააფარა და პასუხისგებაში არ მისცა.
კოტე კუბლაშვილს ვეკითხები: არის თუ არა ეს შერჩევითი სამართლის მაგალითი, როდესაც ერთი და იგივე შეცდომისთვის ერთ მოსამართლეს სჯი, მეორეს კი ხელს აფარებ? არის თუ არა ეს კიდევ ერთი საბაბი მის წინააღმდეგ იმპიჩმენტის დასაწყებად?
კოტე კუბლაშვილის წინააღმდეგ უამრავი ფაქტი დაგროვდა, რაც საკმარისზე მეტია მის მიმართ იმპიჩმენტის პროცედურის დაწყებისათვის: უდიპლომო მოსამართლეების დანიშვნა, შერჩევითი მართლმსაჯულება თვითონ მოსამართლეების მიმართაც, სასამართლო სისტემის დისკრედიტაცია, ჩემი დადანაშაულება დანაშაულში, რაც არ ჩამიდენია. ყოველივე ამის გამო მან პასუხი უნდა აგოს,” _ აცხადებს ალექსანდრე ალადაშვილი.
